The Year of Magical Thinking

Wydawnictwo: Alfred A. Knopf
5,45 (20 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
3
7
4
6
3
5
2
4
3
3
2
2
0
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
140004314X
liczba stron
240
język
angielski
dodała
Magdalena

From one of America’s iconic writers, a stunning book of electric honesty and passion. Joan Didion explores an intensely personal yet universal experience: a portrait of a marriage--and a life, in good times and bad--that will speak to anyone who has ever loved a husband or wife or child.

 

źródło opisu: http://knopfdoubleday.com/book/40771/the-year-of-magical-thinking/

źródło okładki: http://knopfdoubleday.com/book/40771/the-year-of-magical-thinking/

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (614)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1821
Piotr | 2017-01-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 02 stycznia 2017

Książkę przeczytałem kilka dni temu, ale odwlekałem czas, kiedy napiszę o swoich odczuciach względem tej lektury. Zakupiłem ją na wyprzedaży. Pewnie mimo zapewnień na okładce, iż "Rok magicznego myślenia" to jedna ze stu książek, które trzeba przeczytać, nie sięgnąłbym po nią. Wcześniej czytałem opinie na jej temat i były one mocno podzielone.

Tematyka śmierci bliskiej osoby powinna być czymś intymnym, o czym się nie mówi, nie pisze, nie dyskutuje. Każdy żałobę przeżywa bardzo indywidualnie, z własną intensywnością, zgodnie z cechami, które posiada. Psychologowie są zgodni w twierdzeniu, że każdy człowiek powinien w rok zamknąć okres żałoby i zacząć żyć tak jak wcześniej. Jeżeli ten czas się przedłuża, wtedy zwyczajnie trzeba sięgnąć po pomoc specjalistów.

Autorka nie była mi wcześniej znana, chociaż opisana jest jako wybitna dziennikarka i eseistka. Sama opisuje życie po śmierci swojego męża, a dodatkowym bólem jest walka o życie córki. Książka jest próbą opowiedzenia o...

książek: 4783

Stosunkowo niedawno, bo w połowie marca 2016 roku nakładem Wydawnictwa Znak ukazało się wznowienie obsypanej różnymi literackimi nagrodami książki autorstwa Joan Didion zatytułowanej „Rok magicznego myślenia”.
Jest to pozycja autobiograficzna, w której autorka opisuje traumatyczne przejścia ze swojego życia, chodzi tutaj o nagłą śmierć męża i równie niespodziewaną chorobę córki.

Joan Didion poruszyła w swojej książce wiele ważkich tematów takich jak np. przeżywanie żałoby, którego kolejne etapy opisuje w sposób dosyć szczegółowy. Pisze też bardzo otwarcie o poczuciu osamotnienia i zagubienia w zaistniałych okolicznościach oraz utrzymującej się przez pewien okres czasu potrzebie wypierania prawdy o tym, co się wydarzyło, a także wiążącej się z nią pewnego rodzaju „utraty pamięci” na temat minionych zdarzeń.

Autorka jak już wspomniałam wcześniej opisuje nie tylko procesy związane z żałobą oraz poczuciem straty, lecz również podkreśla nieprzewidywalną wręcz zmienność życia i...

książek: 1332
Anna | 2017-08-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 sierpnia 2017

Czytało się szybko i to jest zaleta.
Nawet się nie nudziłam i to jest kolejna zaleta.

Ale jaki był cel napisania tej książki?
Chociaż cel może bym jeszcze umiała znaleźć. Terapeutyczny na przykład.
Ale jaki był cel wydawania jej drukiem? Skąd u ludzi taka potrzeba ekshibicjonizmu? Chwilami miałam wrażenie, że wchodzę ludziom z butami w ich prywatne sprawy.

Książkę dostałm w ramach fejsbukowego łańcuszka, więc przeczytałam. Sama z siebie raczej bym po nią nie sięgnęła.

książek: 789
Monika | 2013-03-27
Przeczytana: luty 2013

"Życie zmienia się szybko. Życie zmienia się w jednej chwili. Siadasz do kolacji i życie, jakie znasz się kończy. (Pozostaje) kwestia żalu na sobą." Takimi słowami Joan Didon - amerykańska pisarka i eseistka zaczyna swoją książkę, która jest zapisem "każdego odcienia cierpienia", roku magicznego myślenia (przykład: Didon spakowała po pewnym czasie rzeczy męża do worków, nie zrobiła tego jednak z jego butami, bo twierdziła, że przecież kiedy wróci będą mu potrzebne). Cierpienia po nagłej śmierci męża - ukochanego Johna. Osoby z którą spędziła niemal 40 lat. To zapis żałoby po najdroższym człowieku, który miał być zawsze. Ogromną wartością tej książki jest to, że jest ona pięknym świadectwem długiej drogi autorki do zaakceptowania nieodwracalnego.

książek: 2616
Monika | 2017-02-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2017
Przeczytana: 09 lutego 2017

Zastanawiam się skąd taka niska ocena tej książki?
Podczas jej czytania byłam momentami zaskoczona, że ktoś obcy ma odczucia tak bardzo zbliżone do moich. W chwilach bezgranicznego smutku dobrze wiedzieć, że nie jest się w tej rozpaczy odosobnionym. Dla mnie ta książka stanowi poniekąd odkrycie. Gdzieś tam żyje ktoś, kto odczuwa ból w sposób tak bardzo podobny do mojego.
Tak sobie jednak myślę, że gdybym przeczytała tę książkę kilka lat temu, to zupełnie by ona do mnie nie trafiła. Być może aby ją docenić trzeba przejść samemu przez podobne piekło?

książek: 876
Kaś | 2016-03-20
Przeczytana: 20 marca 2016

Kiedyś zjawiska takie jak śmierć i żałoba były głęboko zakorzenione w naszej kulturze – w wielopokoleniowych, zwartych rodzinach, wśród mniejszych społeczności każdy miał w swoim życiu okazję do zmierzenia się z tematem umierania. Nie oznacza to bynajmniej, że łatwiej było sobie z tym poradzić, większa była jednak świadomość nieuchronności toku naszego życia. Jako osoba mierząca się z lękiem przed śmiercią żałuję czasem, że nie urodziłam się w kulturze, w której czci się duchy zmarłych, bo mam wrażenie, że tam łatwiej jest uwierzyć i ukoić nerwy, a cała nasza droga nabiera zupełnie innego znaczenia. Tym chętniej sięgam po teksty, które oscylują gdzieś w temacie, pomagają się oswoić i dają cień nadziei na odnalezienie przeżyć, myśli i problemów podobnych do tych, które sama gdzieś tam w środku mam.

Rok magicznego myślenia to opowieść niezwykła w swojej zwyczajności. Joan Didion na kartach swojej książki próbuje odzwierciedlić to, co działo się w jej głowie w bardzo trudnym okresie...

książek: 280
Mansarda | 2016-06-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 czerwca 2016

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"Roku magicznego myślenia" Joan Didion nie ma się czytać łatwo, jeśli mogę tak powiedzieć. Przeładowanie terminami medycznymi, analizami sytuacji, powtórzeniami to zabieg celowy. Narracja odzwierciedla natłok myśli, żalu, rozbicie, rozpacz, bo to najtrudniejszy rok w życiu Joan. Tego się nie ma czytać łatwo, a piszę te słowa w odpowiedzi na zarzuty, że za naukowo, za trudno. Ma być trudno...trudno.
W jednej chwili życie Joan zmieniło się i już nic tego nie zmieni. Joan działa jak realna kobieta, musi sobie radzić sama, bo straciła męża i ratuje śmiertelnie chorą córkę. By zyskać poczucie kontroli zgłębia wiedzę o jej chorobie, załatwia sprawy, spotyka się z ludźmi, rozpala w kominku...
Magiczne myślenie, drugi, równoległy nurt jej życia ma pomóc Joan odzyskać dawne życie, męża, córkę, ma wyprzeć, zmienić, zaprzeczyć, nie dopuścić...
Autorka opisuje bardzo osobiste, trudne emocje, ale nie epatuje nimi przesadnie.
Nie musi, książka i tak chwyta za gardło i daje do...

książek: 1277
ŻuŻu | 2014-01-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 stycznia 2014

Sama historia i opisany proces dochodzenia do siebie w trudnej sytuacji bardzo ciekawe dla kogoś kto poszukuje takiej wiedzy. Natomiast poziom szczegółowości jeśli chodzi o nazwy ulic i miejscowości, w których autorka bywała, mieszkała, spotykała się z kimś, są momentami już niestrawne zwłaszcza jak nie zna się tamtych okolic.

książek: 457
macieklew | 2012-11-08
Na półkach: Przeczytane

Rozmamłane rozbebeszanie. To nie jest literatura. Okropne.

A wszystkim, którzy chcieliby przeczytać piękną i mądrą książkę o śmierci najbliższych, o miłości i bólu, polecam "Paulę" Isabel Allende (http://lubimyczytac.pl/ksiazka/37097/paula/opinia/3572684#opinia3572684)!

książek: 358
Inga | 2017-02-05
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 05 lutego 2017

To książka w cieniu wielkiej utraty - męża, a później niedopisana w epilogu, a w "Blue Nights" śmierci córki. Nie ma spoilerów, wystarczy wpis dotyczący Joan Didion na Wikipedii. Śmierć będzie na pewno. Tylko co po niej?

Czego oczekiwałam po lekturze? Refleksji nad śmiertelnością? Poczucia sensu mimo wszystko? Intelektualizacji smutku i żałoby?

Niby to tam jest. Tylko, że ta cała śmierć i chorowanie jest przykryte warstwą życia, wspomnień o życiu, pamiętaniem o miłości.

W pewnym momencie J.D. pisze:

"Nie potrafię liczyć, ile razy w ciągu przeciętnego dnia przychodziło mi do głowy coś, o czym musiałam mu powiedzieć"

To chyba najczulsza definicja miłości/małżeństwa/partnerstwa z jaką się spotkałam.

Zawiodła mnie sfera intelektualna, ale w sumie czego oczekiwać po magicznym myśleniu.

zobacz kolejne z 604 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
„Styl to charakter”. O Joan Didion

Pisała powieści i reportaże w nurcie Nowego Dziennikarstwa - znalazła się w kręgu takich twórców jak Tom Wolfe czy Norman Mailer i zdobyła uznanie jako jedna z najwybitniejszych dziennikarek. W amerykańskich kręgach intelektualnych ceni się ją na równi z Susan Sontag i postrzegana jest jako postać kultowa. W Polsce niewielu słyszało o Joan Didion. A szkoda.


więcej
Nowy numer magazynu „Książki” już jutro!

Powiało wiosną: wkrótce możemy spodziewać się świeżych, ciekawych i zaskakujących nowości wydawniczych. Ich zapowiedzi z barwnymi komentarzami znajdziemy w najnowszym numerze „Książek. Magazynu do czytania”, który pojawi się w sprzedaży już jutro.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd