Podejrzany

Tłumaczenie: Krzysztof Sokołowski
Cykl: Jack Reacher (tom 4) | Seria: Jack Reacher - Ponad prawem
Wydawnictwo: Albatros
7,33 (1102 ocen i 100 opinii) Zobacz oceny
10
64
9
104
8
284
7
418
6
176
5
39
4
9
3
7
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Visitor
data wydania
ISBN
9788379858064
liczba stron
464
język
polski
dodał
Zombek

Dwie kobiety znalezione martwe w swoich łazienkach. Obie służyły w amerykańskiej armii. Obie były napastowane seksualnie przez kolegów, poszły z tym do sądu i wygrały. Obie znały Jacka Reachera. Do portretu psychologicznego sporządzonego przez FBI - inteligentny, samotnik, brutalna osobowość, samozwańczy obrońca prawa - Reacher pasuje jak ulał. Główny podejrzany szybko jednak udowadnia swoją...

Dwie kobiety znalezione martwe w swoich łazienkach. Obie służyły w amerykańskiej armii. Obie były napastowane seksualnie przez kolegów, poszły z tym do sądu i wygrały. Obie znały Jacka Reachera.

Do portretu psychologicznego sporządzonego przez FBI - inteligentny, samotnik, brutalna osobowość, samozwańczy obrońca prawa - Reacher pasuje jak ulał. Główny podejrzany szybko jednak udowadnia swoją niewinność i pomaga w znalezieniu zabójcy.

Bo według niego śledczy, przyjmując zemstę jako motyw zabójstwa, popełniają duży błąd.

 

źródło opisu: opis wydawcy

źródło okładki: skan wykonany dla LubimyCzytać.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 248
karpatkadobra | 2017-02-18
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 18 lutego 2017

Bycie Superbohaterem to wielka odpowiedzialność. To nie tylko stanie na straży bezpieczeństwa Obywateli całego Świata i ochrona ich przed zagrożeniami, które niosą ze sobą wrogowie ludzkości. To także wyrzekanie się swojego prywatnego życia by inni mogli poczuć się pewnie. To rezygnowanie z podstawowych przyjemności, z posiadania rodziny czy spełnienia zawodowego. Patrząc na sylwetki Supermana, Batmana czy Spider-Mana, superbohaterów wykreowanych przez światową popkulturę, których pokochały miliony fanów ale i zwykłych ludzi na całym globie, należy stwierdzić, iż nieważne czy Herosi mają niesamowite, nieziemskie Moce i mutacje genetyczne czy są typowymi jednostkami ,,bez ulepszeń” pragnącymi bronić społeczeństwo przed siejącymi zgrozę Łotrami ,to przeważnie bywa tak iż to właśnie Bohaterowie żyją w cieniu. Nie wychylają się. Nie szukają poklasku. Przyjmują drugą tożsamość. Muszą być sobą. Bycie reprezentantem i strażnikiem ludzkości wiąże się z wielką odpowiedzialnością. Pragnienie pomocy innym musi być naturalne i musi wręcz wypływać wprost z wnętrza Obrońcy.



Czy Jacka Reachera – główną postać powieści sensacyjnych genialnego brytyjskiego pisarza Lee Childa, należy uważać za Superbohatera? Czytelnik, który przez wiele tomów śledził poczynania Reachera wie, że jest on nieustępliwy i jak krew pulsująca w grubych tętnicach, krąży w nim pragnienie wymierzania sprawiedliwości, często ślepej lecz dostosowanej do przestępstw i okropności, których się dopuścił dany przestępca. Moim zdaniem nie ma w historii Literatury sensacyjnej i Kina akcji tak odważnej, nieustępliwej i nietypowej jednostki jak Jack Reacher. Jego słynne unikanie kłopotów, akceptowanie życia wojskowego włóczęgi i samotnika bojącego się do czegokolwiek i kogokolwiek przywiązać może trochę kłócić ze sobą stanie na straży bezpieczeństwa i prowadzenie własnego życia. Ex-Major Żandarmerii Wojskowej mimo, iż nie świeci potężnymi promieniami z oczu, nie umie latać i unosić rzeczy siłą Umysłu to sposób w jaki radzi sobie z przestępcami i nie pozwalanie im zajść sobie za skórę, świadczy o jego niebywałej motywacji i emanującej z niego wewnętrznej siły. U Jacka panuje więc jedna podstawowa zasada: nie dopuszczać do siebie żadnego zagrożenia i nie wiązać się z nikim, by owe zagrożenie na kogoś nie przeszło. Typowa troska twardziela. Wyrozumiałość w stosunku do własnego ja i potrzeb innych.


Jak ostatecznie rozwiązać nierozwiązywalne? Przejąć Inicjatywę. Robić tyle na ile pozwala Ci przeciwnik. Dostosowanie się do jego ,,gry” to kluczowa sprawa, a tak roztropnie i z głową zachowuje się Jack Reacher w kolejnej, świetnej powieści Lee Childa: ,,Podejrzany”, której jak sama nazwa wskazuje, żyjący jak Duch Ex-Major Żandarmerii Wojskowej znów pakuje się w niemałe kłopoty.
Poranna kawa, jajka z bekonem i wielka porcja naleśników. I tak codziennie przez kilkanaście dni. Ta sama restauracja, te same porządne posiłki, ten samy powtarzający się cykl uciekającego przed kłopotami Reachera. Spokojna okolica rzucająca widok na Akademię West Point. A w zaciszu tym dom, który w spadku otrzymał od generała Garbera – człowieka, któremu zawdzięcza to kim obecnie jest. Co dziwne, wobec tak twardej dotą postawy Reachera, by nie obdarowywać nikogo uczuciem ze względu na przeniesienie zagrożenia na tą osobę, Jack zaczyna czuć do córki Leona Garbera ogromne uczucie. Wszystko zaczyna się układać. Jest spokojnie, a kilka dolarów w kieszeni i kochająca go Jodie u boku zapewniają mu wszystko. Wielki facet, skromne potrzeby. Wojskowe wychowanie i dyscyplina. Czy ta Idylla będzie trwała wiecznie? Otóż nie. W przypadku Reachera nigdy nic nie stoi w miejscu czy ulega zbędnej stagnacji. Tak samo jest z poczuciem bezpieczeństwa. Wszystko się zaczyna psuć w momencie gdy Jack spożywa kolejne z setek spożytych w ulubionej włoskiej knajpce śniadań. Mamy ciepły pogodny dzień. Na zewnątrz Restauracji mały ruch. We wnętrz jest podobnie. Tylko kilku krótko obciętych oprychów, z dumą prezentujących swoje muskuły kolegom siedzącym obok i chwalącym się jak to znów udało się wyłudzić od pewnych,,Boi-Dup” pieniądze dla Szefa. Reacher doskonale obserwuje te przechwałki i jednocześnie uważnie śledzi pewną Parę nie pasującą mu do otoczenia. Na razie żadnych zagrożeń, lecz Gdy po krótkim spacerze wracają Ci, którzy tak dumnie upajali się swoim ściąganiem długu dla rosyjskiego Gangstera : Petrosjana, zaczyna się jatka, której Jack tak naprawdę rozpoczynać nie chciał. Chłoptasie trzymając w rękach Kij Bejsbolowy, podchodzą do właściciela Restauracji i łapią za kołnierz podnoszą do góry, grożąc dotkliwym pobiciem, gdy ten nie odda im haraczu, który co tydzień trzeba spłacać. Z Reacherem jest tak, jak z Superbohaterem. Wobec takiej sytuacji nie mógł przejść obojętnie. Nie potrafił zaakceptować widoku niewinnych zwykłych, przykładnych Obywateli, którzy są bici i zastraszani i to na własnym podwórku. Były Major nie jest Egoistą. Mogłoby się wydawać, że życie w ciągłym ruchu, bycie niczym duch i nie martwienie się typowymi problemami przeciętnego Amerykanina zamknie mu klapki na oczy i zrobi go obojętnym na krzywdy innych ludzi. Nic bardziej mylnego. Pomoc innym i stanie na straży bezpieczeństwa została wprost wpojona do jego prywatnego DNA. Kiedy Reacher powstrzymał łotrzyków Petrosjana obijając im mordy do nieprzytomności i ocalił Restaurację sympatycznego starszego Pana, rozpoczyna ciąg zdarzeń, które znacznie wpłyną na jego najbliższe kilkanaście dni.


Zatrzymanie Jacka przez siedzącą wewnątrz Baru tajemniczą Parę , która okazała się być Agenturą FBI – to tylko skromny początek. Cóż tu dużo mówić. Kłopoty wprost kochają Reachera, gdyż po przesłuchaniu w tajnej ,,dziupli” , wyciągnięto przeciwko niemu najcięższe działa. Poprzez znajomość z kobietami, których nagie ciała jakby wkładano do wanny wypełnionej po brzegi zieloną farbą maskującą i nieznanym sposobem zabijano, oskarżono go ich zamordowanie. Zarzuty szybko wycofano gdy pojawił się trzeci podobny przypadek. Swoim niebotycznie dociekliwym umysłem, dokładnością jak w Szwajcarskim Zegarku i analizą każdego najdrobniejszego elementu otoczenia, Jack doszedł do wniosku, iż ofiar będzie więcej, a ich lista z 88 zazębi się do 11. Oprócz jak zwykle skromnego Reachera, w śledztwie do połowy akcji powieści uczestniczy także agentka Lamarr – psycholog behawioralny, jej szef Blake, pomniejsi służbiści FBI oraz specjalnie później przydzielona: Lisa Harper – 29 letnia, wysportowana i trzeźwo stąpająca, typowa wychowanka Akademii Agencji Śledczej w Quantico.


Nic nie jest takie jakie się wydaje by miało być. Tak w skrócie można powiedzieć o całości książki Lee Childa ,,Podejrzany”. Temu Brytyjczykowi wyszła piekielnie dobra rzecz, a po raz pierwszy przedstawiono w niej typową i świetnie rozwijającą się akcję, ciekawe wątki połączone z Dreszczowcem Psychologicznym pokroju ,,Milczenia Owiec” Thomasa Harrisa. Byłem wodzony za nos, a moją analizę czy to któraś z pokrzywdzonych i zgwałconych kobiet z listy, pewien Pułkownik lub kilka różnych osób – może być zabójcą bądź zabójcami, szlag wzięło gdy okazało się, że żadnego szwindlu z bronią nie było, a tak Psychopatycznie działającym oprawcą była Julia Lamarr, która chciała tylko się pozbyć swojej przyrodniej siostry, której miał przypaść znaczny spadek po ojcu. Za takim postępowaniem kryje się porcja obłąkania. Agentka FBI swoje ofiary poddawała Hipnozie, w wyniku, której , one same się kaleczyły, rozbierały do Naga, wchodziły do wanny z setkami litrów wojskowej farby maskującej i połykały własny język. Potem się już tylko dusiły. Potem była już tylko śmierć.


Czy psychopata wie, że jest psychopatą. Jak zrozumieć jego specyficznie działający mózg?


Lee Childa w ,,Podejrzanym” dał mi w tej kwestii wiele do myślenia. Sporo się nagłówkowałem, by potem tylko z niedowierzaniem patrzeć na zakończenie książki i na specyfikę Modus Operandi. Powieść ta szokuje, gdyż postać Jacka Reachera, który zastanawiał się czy sprzedać dom, za który dostałby tyle pieniędzy, że na całe życie miałby ,,samotnych” noclegów w Hotelu pod dostatkiem była jakby zepchnięta na dalszy plan, a wątek śledztwa i zabawy Chorego Umysłu mordercy , która zaangażowała aż tyle osób był najważniejszy i stanowi o nietypowości dzieł brytyjskiego pisarza . To wszystko podniosło tą powieść na wyżyny!.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Opowieść niewiernej

Dawno nie zdarzyło się, żeby książkę udało mi się przeczytać w dwa dni, a raczej w dwie noce. Dawno nie zdarzyło mi się również, żeby książka była mok...

zgłoś błąd zgłoś błąd