Zasłona. Esej w siedmiu częściach

Tłumaczenie: Marek Bieńczyk
Seria: Kundera
Wydawnictwo: W.A.B.
7,17 (122 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
7
8
29
7
46
6
15
5
11
4
1
3
3
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Le rideau
data wydania
ISBN
9788328027879
liczba stron
200
słowa kluczowe
Marek Bieńczyk
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Kiedy pozostaje tylko wiara w sztukę. Według Milana Kundery powieść jest gatunkiem, który mógł powstać tylko w Europie. Autor w siedmiu błyskotliwych esejach przygląda się największym, jego zdaniem, twórcom kanonu europejskiej sztuki powieściowej. Śledząc twórczość Rabelais’go, Cervantesa, Diderota, Flauberta, Dostojewskiego, Tołstoja, Faulknera, Rushdiego, Márqueza i innych, tak jak oni...

Kiedy pozostaje tylko wiara w sztukę.

Według Milana Kundery powieść jest gatunkiem, który mógł powstać tylko w Europie. Autor w siedmiu błyskotliwych esejach przygląda się największym, jego zdaniem, twórcom kanonu europejskiej sztuki powieściowej. Śledząc twórczość Rabelais’go, Cervantesa, Diderota, Flauberta, Dostojewskiego, Tołstoja, Faulknera, Rushdiego, Márqueza i innych, tak jak oni stara się zerwać kolejne zasłony, które skrywają przed naszym wzrokiem rzeczy naprawdę istotne. Walczyć o powieść wysoką, która nie wydaje „kategorycznej zgody na byt”, nie zasłania oczu na nieunikniony tragizm ludzki oraz każe pytać i kontestować sens świata, który prezentują nam politycy i współczesne media masowe. Światu potrzeba wielkiej powieści przebijającej się przez niebezpieczne zasłony, które serwuje nam XXI wiek.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Agnieszka książek: 540

Porozmawiajmy o literaturze

Zbiór esejów o pisarstwie i pisarzach, zawierający i bardzo ciekawe idee, i bogatą warstwę anegdotyczną, do tego świetnie napisany, i wysoce przyjemny w odbiorze. Jest również „Zasłona” swego rodzaju subiektywną historią powieści jako gatunku, próbą (udaną) jej zdefiniowania. Milan Kundera skupia się na twórczości konkretnych artystów: Flauberta, Musila, Cervantesa, Kafki, Gombrowicza, Brocha, ale występują też inni: Stendhal, Balzac, Tołstoj, Joyce, Dostojewski, Cervantes, Haśek, Sterne, Proust, Sartre, Camus, Cioran, Sabato, Brandys - to wcale nie wszyscy, a i tak wymieniając zdziwiłam się, że tak wielu zmieściło się w tak malutkiej książeczce. Nadmienię też, że „Zasłona” podobała mi się tak bardzo, że mam solenne postanowienie całą resztę Kundery książek o literaturze przeczytać.

O każdym autorze opowiada Kundera w nieco inny sposób, o Gombrowiczu dostajemy na przykład głównie anegdoty, nie ma w „Zasłonie” szczególnie interesującej analizy jego twórczości (najciekawiej i najwięcej czeski pisarz pisze o „Ferdydurke”), ale na przykład rozważania o konstrukcji i znaczeniu w literaturze dzieła Tołstoja, czy samej scenie samobójstwa Anny Kareniny są już znakomite. Podobnie wybornych analiz doczekał się tu Musil z „Człowiekiem bez właściwości” i Broch z „Lunatykami”. Niezwykle pouczająco pisze też Kundera o Flaubercie („Madame Bovary" i „Szkoła uczuć") i jego zadziwiającej francuskiej percepcji.

Streszczanie idei zawartych w esejach mija się z celem, Kundera opowie o tym...

Zbiór esejów o pisarstwie i pisarzach, zawierający i bardzo ciekawe idee, i bogatą warstwę anegdotyczną, do tego świetnie napisany, i wysoce przyjemny w odbiorze. Jest również „Zasłona” swego rodzaju subiektywną historią powieści jako gatunku, próbą (udaną) jej zdefiniowania. Milan Kundera skupia się na twórczości konkretnych artystów: Flauberta, Musila, Cervantesa, Kafki, Gombrowicza, Brocha, ale występują też inni: Stendhal, Balzac, Tołstoj, Joyce, Dostojewski, Cervantes, Haśek, Sterne, Proust, Sartre, Camus, Cioran, Sabato, Brandys - to wcale nie wszyscy, a i tak wymieniając zdziwiłam się, że tak wielu zmieściło się w tak malutkiej książeczce. Nadmienię też, że „Zasłona” podobała mi się tak bardzo, że mam solenne postanowienie całą resztę Kundery książek o literaturze przeczytać.

O każdym autorze opowiada Kundera w nieco inny sposób, o Gombrowiczu dostajemy na przykład głównie anegdoty, nie ma w „Zasłonie” szczególnie interesującej analizy jego twórczości (najciekawiej i najwięcej czeski pisarz pisze o „Ferdydurke”), ale na przykład rozważania o konstrukcji i znaczeniu w literaturze dzieła Tołstoja, czy samej scenie samobójstwa Anny Kareniny są już znakomite. Podobnie wybornych analiz doczekał się tu Musil z „Człowiekiem bez właściwości” i Broch z „Lunatykami”. Niezwykle pouczająco pisze też Kundera o Flaubercie („Madame Bovary" i „Szkoła uczuć") i jego zadziwiającej francuskiej percepcji.

Streszczanie idei zawartych w esejach mija się z celem, Kundera opowie o tym ciekawiej niż ja, ale o dwóch wspomnę. W pierwszej urzeka mnie jej piękno, widziałam już tę myśl wcześniej w „Barbarzyńcy w ogrodzie" Herberta (powtarzaną za T. S. Eliotem): literatura nie istnieje w porządku chronologicznym, nic niczego tu nie zastępuje, istnieje w przestrzeni, naraz, jest powiązanym milionami ścieżek mikrokosmosem. Może rozwijać się w nieskończoność, a przecież już jest dla pojedynczego człowieka nieogarnialna. Tak uświadamiana sobie „historia" literatury otwiera przed nami nieskończone przestrzenie. Zachwyca mnie ta analogia między literaturą i kosmosem.

Druga myśl dotyczy czasu. Skoro teraźniejszość nie istnieje, historia to mniej lub bardziej udane fikcje opowiadane z perspektywy przyszłości, powieść pełni funkcję utrwalacza, nie dlatego że ma takie zadanie - odwzorowywać swój czas, ale dlatego, że jest zapisem stanu realnego umysłu z konkretnego czasu, skamieliną, ze swej natury prawdziwą. W tym kontekście: Są przypadki, w których braku wielkiej powieści niczym nie da się powetować. - bez wielkiej powieści przepada przeszłość.

Powtórzę jeszcze za Kunderą, że kicz to „słodkawe odpadki sztuki” (oby nie dała się zasłodzić Akademia Szwedzka), że historia sztuki (w przeciwieństwie do tej zwykłej) nie znosi powtórzeń (oby pamiętała o tym Akademia Szwedzka) i że jedyną moralnością powieści jest wiedza; powieść, która nie odkrywa żadnej, dotąd nieznanej cząstki egzystencji, jest niemoralna (oby...)

Agnieszka Ardanowska

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (449)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2229
Wojciech Gołębiewski | 2019-02-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 lutego 2019

Esej siedmioczęściowy z 2005 roku o powieści europejskiej. Aleksander Kaczorowski kończy swoją recenzję na http://wyborcza.pl/1,75410,3347312.html tak
„…Jeden z największych powieściopisarzy XX wieku w "Zasłonie" oddaje pokłon autorom, którym zawdzięcza najwspanialsze chwile przeżyte nad ich książkami. A przy okazji żegna się z nami, którzy od lat mamy szczęście czytać jego książki. I będziemy do nich wracać, gdy jego już nie będzie. I tym właśnie jest literatura.”
Kundera sam nadaje temu esejowi podtytuł (s.64):
„OSOBISTA HISTORIA POWIEŚCI”
I w pierwszym słowie tkwi problem, bo to jego „osobista”, a nie moja. Kunderą się zachwycam, Kunderę studiuję i kontempluję, lecz początkowo czuję się nieswojo, bo jego lektur nie znam, do czego mam odwagę się przyznać, bom stary i oczytany. Czyli niektóre znam, jak Flauberta i Cervantesa, lecz Brocha, Musila, Stiftera czy Fieldinga - nie. Poczucie własnej ...

książek: 2583
jatymyoni | 2015-07-03
Przeczytana: lipiec 2015

Esej w siedmiu częściach o literaturze, a właściwie o powieści i ich autorach napisany dowcipnie, lekkim językiem z olbrzymią erudycją. Czyta się jak najlepszą powieść. Nie sposób się od niej oderwać.

Zastanawia się na historią literatury. Czym jest? Julien Gracq pisze : „Historia literatury, w przeciwieństwie do historii jako takiej, powinna się składać wyłącznie z imion zwycięskich, gdyż porażki nie oznaczają zwycięstwa dla nikogo”, czyli „w przeciwieństwie do historii jako takiej”, nie jest historią wydarzeń, lecz historią wartości. (str 23) Na okładce jest cytat: „Sława artystów jest najbardziej monstrualna ze wszystkich, albowiem zakłada nieśmiertelność. (..) O ile bowiem średniej klasy hydraulik jest ludziom potrzebny, o tyle średniej klasy powieściopisarz (..) jest godny pogardy. Na tym polega przekleństwo powieściopisarza.”
Ale czy Kafka znany by był w Europie gdyby pisał w języku czeskim ? Pisze o pozycji w Europie literatury Czech i Polski. Rozdział tytułuje...

książek: 222
gooner92 | 2018-04-08
Na półkach: Czechy, 2018, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 08 kwietnia 2018

Książka przede wszystkim zwięźle traktuje o historii powieści, zapoznając nas z najważniejszymi jej twórcami. Nie mniej otrzymujemy sporą dawkę uniwersalnych dygresji autora na tematy geopolityczne, społeczne, historyczne. Widzimy jak nierozerwalnie nasze życie, to kim jesteśmy związane jest z muzyką, literaturą, malarstwem, choć nie jesteśmy tego świadomi. Po raz kolejny Kundera zostawia czytelnika z mnóstwem pytań i wątpliwości, na które nie ma jednoznacznych odpowiedzi.

książek: 331

"Zasłona" zostanie jedną z moich ulubionych książek Kundery i książek traktujących o literaturze w ogóle (obok Jonathana Cullera). Jak na 200-stronicową pozycję w siedmiu częściach, wydaje się być dość malutka, ale podobnie jak i prozaiczne utwory Kundery, jest niesamowicie zwięzła - a w kwestiach historyczno- i teoretycznoliterackich mogłaby służyć za podręcznik dla raczkujących filologów. O tym, czym jest powieść, o której ostatnio tak dużo się pisze, o jej podłożu - o kulturowym aspekcie literatury, o Weltliteratur, o kulturowości, prowincjonalności, o tym co i jak kto powinien pisać.

Najsampierw gdzie szukać początków powieści? Rebelais, Fielding, Cervantes - te osoby niewiele mówią przeciętnemu polskiemu odbiorcy, może ten ostatni kojarzy się z tym, co wyśmiewał romanse rycerskie a sam napisał legendarną książkę o rycerstwie. O tym, że mógłby być prekursorem sztuki powieści, raczej niewiele. Tymczasem to oni stanowią szkielet całych rozważań Kundery na temat historii (i...

książek: 1134
monweg | 2016-07-03

"Powiedzieć, że powieść jest sztuką prozy, nie jest masłem maślanym; słowo to określa głęboki sens tej sztuki. Homerowi nie przyszło do głowy zapytać, czy po rozlicznych bijatykach Achilles albo Ajaks zachowali wszystkie zęby. Natomiast dla Don Kichota i dla Sancho Pansy zęby są wiecznym zmartwieniem, zęby bolące, zęby utracone."

Milan Kundera przez lata stał się kultową postacią świata literatury. Czeski pisarz i eseista nie tylko tworzy książki, ale potrafi o nich mówić, a nawet pisać. W lekki sposób wyjaśnia najtrudniejsze aspekty teorii powieści, czyniąc po drodze wiele dygresji. Pomiędzy kolejnymi anegdotami Kundera w błyskotliwy sposób wyciąga na światło dzienne ukryty sens sztuki prozatorskiej.

Zasłona składa się z siedmiu esejów dotyczących historii powieści, w których niepoślednie miejsce zajmują m. in.: Rabelais, Cervantes, Fielding, Tołstoj, Flaubert czy też Gombrowicz. Kundera w jednym z esejów dotyka tematyki literatury światowej, rozumianej zarówno w wielkim, jak i...

książek: 1538
Kapitan Human | 2016-07-03
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2016
Przeczytana: 03 lipca 2016

Tylko Kundera w tak lekki, magiczny sposób potrafi łączyć wątki i opowiadać o Historii powieści. Płynność, dowcip, prowadzenie narracji - absolutne rarytasy.

książek: 158
Ahsan | 2016-06-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: czerwiec 2016

Bardzo wnikliwe i przydatne spostrzeżenia dla każdego, kto zainteresowany jest gatunkiem powieści. Polecam

książek: 178
lsidorki | 2018-08-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 sierpnia 2018

O czym jest ta książka? Do ostatniego słowa nic z niej nie zrozumiałem. Były momenty, przyznaję, chociaż z mojego punktu widzenia rozprawa o niczym. Bądź o czymś, lecz totalnie dla mnie nieistotnym. Ale doceniam kunszt słowa, pierwsze i ostatnie zderzenie z Kunderą.

książek: 318
Incantarelavita | 2011-07-28
Na półkach: Ulubione, Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Absolutnie cudowna książka. Wrócę do niej jeszcze nieraz.

książek: 465
Ania | 2016-12-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 grudnia 2016

Za rozważania o biurokracji i administracji <3

zobacz kolejne z 439 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd