Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Bez pożegnania

Cykl: Bez pożegnania (tom 1)
Wydawnictwo: Axis Mundi
7,48 (550 ocen i 88 opinii) Zobacz oceny
10
50
9
74
8
138
7
179
6
65
5
33
4
5
3
4
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8392250729
liczba stron
328
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Część I sagi napisanej ujmującym, ciepłym językiem opowiadającej historię matki i córki wobec burzliwych dziejów Polski XX w. Uwikłane w historię tworzą wbrew okrucieństwom losu ciepłą i kochającą rodzinę. Pomimo tragicznych zdarzeń, które są ich udziałem patrzą na świat z radością życia, ciepłą życzliwością i humorem. Od pierwszych stron książki wciągają nas w swój świat.

 

Brak materiałów.
książek: 1273
Marcelina | 2012-11-09
Na półkach: Przeczytane, 2012
Przeczytana: 28 października 2012

Z pisarstwem Barbary Rybałtowskiej spotykam się pierwszy raz. Po lekturze babskich czytadeł, dodam polskich, mało ambitnych powieści – trafiłam wreszcie na coś prawdziwego, szczerego, wciągającego aż do bólu. „Bez pożegnania” to pierwsza część sagi opowiadającej o losach kobiet-emigrantek.
Główną bohaterkę powieści poznajemy w trudnych okolicznościach historycznych. Zofia traci męża, dobytek i zostaje zesłana wraz z małą córeczką na Syberię. Jest to początek dramatycznej historii kobiecej tułaczki po krajach Wschodu. Postać Zofii jest dość niezwykła – heroiczna (łącząca w sobie wiele cech romantycznych), wierna, prostolinijna i oddana swojej rodzinie. Szczerze mówiąc mało jest takich kobiet we współczesnej, polskiej literaturze. Rybałtowska odtwarza pewien wzorzec wartości obecny w kręgu zesłańców i więźniów. Jest to pewna solidarność, ale i brak reakcji na śmierć, choroby, cierpienie drugiego człowieka. Ludzie w tłumie nie dziwią się złu, są do niego przyzwyczajeni, oswojeni.
Los i życie na emigracji doświadcza Zofię, wielu jej znajomych i przyjaciół umiera i przegrywa walkę z Syberią. Zofia potrafi cieszyć się codziennością, namiastką stabilności, prymitywnym domem , a przede wszystkim obecnością córki. W jej wspomnieniach dominuje postać męża – to on w snach przestrzega ją przed nadchodzącym niebezpieczeństwem. Kobiecie udaje się przetrwać i wychować córkę, niestety w jej psychice na zawsze pozostanie obraz ciągłego poczucia nękającego głodu, codzienności naznaczonej śmiercią, niepokojem o kolejny dzień.
Powieść „Bez pożegnania” to esencja kobiecości trudnej, pozbawionej złudzeń. Nie ma tu koloryzowanych postaci, amantów i kopciuszków – są prawdziwi ludzie, dramaty i chwile nadziei. Zofia ma dużo szczęścia, jest wierna dawnym wartościom, a przede wszystkim miłości rodzicielskiej. Więź córki i matki jest na tyle silna, że staje się niezwykłym antidotum na przewlekłe choroby i nieszczęścia. Na pewno z wielkim zainteresowaniem przeczytam kolejną część powieści Barbary Rybałtowskiej, która pozostawiła na papierze wiele własnych doświadczeń i autobiograficznych wspomnień z własnego życia.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Chłopak, który bał się być sam

www.ksiazkomaniacyrecenzje.blogspot.com Małe miasteczko w Alabamie. Szkoła Opportunity. To właśnie dziś rozpoczyna się nowy semestr nauki. Dyrek...

zgłoś błąd zgłoś błąd