Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,66 (1023 ocen i 71 opinii) Zobacz oceny
10
145
9
220
8
205
7
248
6
98
5
63
4
14
3
21
2
4
1
5
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8306021649
liczba stron
452
słowa kluczowe
Witkacy, dekadentyzm
język
polski
dodał
Ambrose

Inne wydania

„Pożegnanie jesieni” to najsłynniejsza powieść Stanisława Ignacego Witkiewicza, w której autor kreśli katastroficzno-erotyczną wizję upadku dekadenckiego świata w literacko brawurowy sposób. W obliczu zbliżającej się rewolucji bohaterowie Witkacego usiłują nadać sens swemu kończącemu się życiu – poszukując tajemnicy Istnienia, szamocą się między sztuką a życiem, erotyką, narkotykami a...

„Pożegnanie jesieni” to najsłynniejsza powieść Stanisława Ignacego Witkiewicza, w której autor kreśli katastroficzno-erotyczną wizję upadku dekadenckiego świata w literacko brawurowy sposób. W obliczu zbliżającej się rewolucji bohaterowie Witkacego usiłują nadać sens swemu kończącemu się życiu – poszukując tajemnicy Istnienia, szamocą się między sztuką a życiem, erotyką, narkotykami a filozofowaniem. Głównym tematem powieści są, wg słów samego autora, przeżycia bandy zdegenerowanych byłych ludzi na tle mechanizującego się życia.

 

źródło opisu: www.empik.com

źródło okładki: https://www.antykwariat.waw.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 24
minlynch | 2017-06-22
Na półkach: Przeczytane

Przyznaję, że w morzu musiało upłynąć sporo wody, zanim przeczytałam tę książkę i odkryłam geniusz Witkacego (o którym mi tak wszyscy zawsze zawodzili). 9/10 daję właśnie za to niezwykłe uczucie czytania, kiedy myślisz sobie, że naprawdę niezwykłe jest szaleństwo ludzi. Ukryte instynkty, zinternalizowane popędy, niespełnione pragnienia, świadomość własnej słabości i ta nieustanna myśl - że w obliczu nadchodzącego końca masz jedyną szansę, by przestać grać i pokazać się światu właśnie takim jakim jesteś. To przywodzi mi na myśl wiersz "Daemones" Miłosza - tyle czasu mnie czytaliście, i co? I nic. Nic o mnie nie wiecie. Zabiorę swoje demony do grobu. A Witkacy mówi: nie zabieraj do grobu - i tak zaraz skończy się świat! Rozważania nad własnym, uciśnionym ja, nad opozycją sztuka:śmieć i filozofia śmierci... wspaniałe połączenie. Proszę się nie zrażać i próbować co jakiś czas. Aż wreszcie przeczyta się wszystko od początku do końca i zapyta - co się właśnie wydarzyło?

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Krew Aczoli. Dziesięć lat po zapomnianej wojnie na północy Ugandy

"Uganda u podstaw" Na początku zacznę od zdementowania pewnych informacji, które mogą wprowadzać czytelników w błąd. Podtytuł tego reportaż...

zgłoś błąd zgłoś błąd