Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Światła, które nie gasną

Wydawnictwo: Wydawnictwo Miejskie Posnania
7 (13 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
5
7
3
6
3
5
0
4
0
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377681435
liczba stron
256
słowa kluczowe
teatr, kulisy, Krystyna Feldman
język
polski
dodała
Urmurmina

Odnaleziona po latach powieść Krystyny Feldman. okładka Nie wiadomo, gdzie i w jakich latach powstawała, ale "Światła, które nie gasną" są przepełnione teatralnym naturalizmem, na tyle uniwersalnym, że obecnym w podobny sposób we wszystkich teatrach, niezależnie od momentu historycznego. Powieść ta to przede wszystkim dowód na wszechstronność artystyczną Krystyny Feldman, ale też dowód na to,...

Odnaleziona po latach powieść Krystyny Feldman.
okładka

Nie wiadomo, gdzie i w jakich latach powstawała, ale "Światła, które nie gasną" są przepełnione teatralnym naturalizmem, na tyle uniwersalnym, że obecnym w podobny sposób we wszystkich teatrach, niezależnie od momentu historycznego. Powieść ta to przede wszystkim dowód na wszechstronność artystyczną Krystyny Feldman, ale też dowód na to, jakim była czujnym obserwatorem kulis teatru i zwykłej codzienności. To wykład o życiu teatru i życiu w teatrze - ze wszystkimi jego wadami i zaletami, gęstymi dialogami, przeplatającymi się indywidualnościami i złośliwościami.

Krystyna Feldman - "królowa epizodu", "mistrzyni drugiego planu", jak zwykło się przedstawiać ją w biografiach - przez 24 lata była aktorką Teatru Nowego w Poznaniu. Grała w filmach, serialach, pracowała z wielkimi reżyserami - Izabellą Cywińską, Olgą Lipińską, Jerzym Antczakiem, Andrzejem Barańskim. Jej życiową rolą była postać malarza prymitywisty Nikifora Krynickiego w filmie Krzysztofa Krauzego "Mój Nikifor". Zagrała go, mając 88 lat. Była to jej pierwsza w życiu rola pierwszoplanowa.

Zmarła 24 stycznia 2007 r. Pochowano ją w kostiumie z ostatniego monodramu ("I to mi zostało") w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Miłostowskim. We wrześniu 2007 roku zaułkowi w pobliżu Teatru Nowego nadano jej imię.

 

źródło opisu: http://www.poznan.pl/mim/wm/news,1202/dzieje-sie-w...(?)

źródło okładki: http://www.poznan.pl/mim/wm/news,1202/dzieje-sie-w...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 909
ŻuŻu | 2016-07-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 lipca 2016

Bardzo ciekawa historia, napisana w ładny sposób. Szkoda, że tak nagle się kończy i nie wiadomo jak dalej potoczą się losy bohaterów. Pozostaje duży niedosyt. Może odnajdą rękopis drugiej części, a może ktoś zdolny dopisze drugą część?

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ciemnia

Morderczy statyw? Proszę bardzo! Wujek Graham w całkiem niezłej formie, choć jak to z Rookiem bywa - sporo chaosu i zamętu.

zgłoś błąd zgłoś błąd