Szklane dzieci

Tłumaczenie: Anna Topczewska
Cykl: Szklane dzieci (tom 1)
Wydawnictwo: Media Rodzina
7,53 (165 ocen i 35 opinii) Zobacz oceny
10
19
9
22
8
45
7
39
6
27
5
10
4
2
3
0
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Glasbarnen
data wydania
ISBN
9788380080959
liczba stron
224
język
polski
dodała
Ag2S

Nastoletnia Billie nie wierzy w duchy. Ale z jej domem naprawdę jest coś nie tak! Czasem słychać dziwne odgłosy, stukanie w okno, a lampa w salonie buja się tam i z powrotem bez żadnego powodu… Billie, szukając wraz z przyjaciółmi poprzednich lokatorów domu, wpada na trop niewiarygodnych wydarzeń sprzed lat.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Media Rodzina, 2016

źródło okładki: https://mediarodzina.pl/

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
swita77 książek: 276

Przepraszam, czy tu straszy?

Billie musi opuścić dotychczasowe miejsce zamieszkania i przeprowadzić się z mamą do małego miasteczka. I do bardzo starego domu. Nastolatka niezbyt jest z tego faktu zadowolona i wciąż ma nadzieję, że kiedyś wróci razem z mamą do rodzinnej miejscowości. Zwłaszcza, że stary dom otacza aura tajemnicy i dzieją się w nim zagadkowe rzeczy. Nie to, żeby Billie wierzyła w duchy i nawiedzone domy, ale jedno jest pewne – w tym domu dzieje się coś dziwnego i niekoniecznie dobrego. Na dodatek poprzedni właściciele wyprowadzili się porzucając cały dobytek. Billie postanawia rozwiązać zagadkę starego domu i dziwnych zjawisk, bo zaczyna się po prostu bać. Pomogą jej w tym przyjaciele, Simona i Aladdin.

Wydawałoby się, że stary dom, duchy, tajemnice i zjawiska paranormalne – to wszystko już było podane w przeróżnych konfiguracjach i zaprawionego w potyczkach z duchami czytelnika niełatwo zaskoczyć. Ale z popularnych motywów też można zrobić majstersztyk, odpowiednio je opakowawszy. Kristina Ohlsson pisze tak barwnie i zajmująco, że wciąga czytelników w wir wydarzeń i nie puszcza aż do ostatniej strony. W zasadzie w każdym rozdziale częstuje nas zagadkami i zaskakuje zwrotami akcji. Zdarzenia coraz bardziej się komplikują, pojawiają się nowe wątki, a niebezpieczeństwa zdają się czyhać na każdym kroku.

Czym jeszcze wyróżnia się niniejsza książka? Przede wszystkim ma wyrazistych i sympatycznych bohaterów, z którymi wielu nastolatków mogłoby się identyfikować. Bo borykają się z problemami,...

Billie musi opuścić dotychczasowe miejsce zamieszkania i przeprowadzić się z mamą do małego miasteczka. I do bardzo starego domu. Nastolatka niezbyt jest z tego faktu zadowolona i wciąż ma nadzieję, że kiedyś wróci razem z mamą do rodzinnej miejscowości. Zwłaszcza, że stary dom otacza aura tajemnicy i dzieją się w nim zagadkowe rzeczy. Nie to, żeby Billie wierzyła w duchy i nawiedzone domy, ale jedno jest pewne – w tym domu dzieje się coś dziwnego i niekoniecznie dobrego. Na dodatek poprzedni właściciele wyprowadzili się porzucając cały dobytek. Billie postanawia rozwiązać zagadkę starego domu i dziwnych zjawisk, bo zaczyna się po prostu bać. Pomogą jej w tym przyjaciele, Simona i Aladdin.

Wydawałoby się, że stary dom, duchy, tajemnice i zjawiska paranormalne – to wszystko już było podane w przeróżnych konfiguracjach i zaprawionego w potyczkach z duchami czytelnika niełatwo zaskoczyć. Ale z popularnych motywów też można zrobić majstersztyk, odpowiednio je opakowawszy. Kristina Ohlsson pisze tak barwnie i zajmująco, że wciąga czytelników w wir wydarzeń i nie puszcza aż do ostatniej strony. W zasadzie w każdym rozdziale częstuje nas zagadkami i zaskakuje zwrotami akcji. Zdarzenia coraz bardziej się komplikują, pojawiają się nowe wątki, a niebezpieczeństwa zdają się czyhać na każdym kroku.

Czym jeszcze wyróżnia się niniejsza książka? Przede wszystkim ma wyrazistych i sympatycznych bohaterów, z którymi wielu nastolatków mogłoby się identyfikować. Bo borykają się z problemami, które z znają z autopsji współcześni nastolatkowie: przeprowadzka, niemożność dogadania się z dorosłymi, szukanie przyjaźni, traumatyczne wydarzenia z przeszłości i tym podobne dylematy dotykają młodych ludzi niemal pod każdą szerokością geograficzną. Autorka doskonale wczuwa się w ich lęki i psychikę. Do tego wartka od początku do końca akcja, niesamowite zdarzenia, tajemnica goniąca tajemnicę i stopniowo narastający dreszczyk emocji.

Zderzenie świata dorosłych i dzieci wypadło całkiem naturalnie. Ci dorośli, choć życzliwi dzieciom, nie bardzo potrafią się z nimi dogadać. Brzmi znajomo? W ogóle wątki są przemyślane, nie ma niepotrzebnego gmatwania treści, efekciarstwa i obowiązują zasady prawdopodobieństwa. Żeby jednak nie było tak całkiem lekko, łatwo i przyjemnie autorka, oprócz logicznie wytłumaczalnych zdarzeń wprowadziła też wątki, które wymykają się rozumowi i tak prosto nie da się ich wyjaśnić. Nie mniej intrygujące są tytułowe szklane dzieci.

Chociaż opowieść jest adresowana głównie do młodszych czytelników nie mam wątpliwości, że jej urokowi ulegną również dorośli, co to z niejednej biblioteki książki czytali i nie raz chowali się pod kołdrę ze strachu przed duchami. Czyta się ją z niekłamaną przyjemnością i zaintrygowaniem, bo to dobrze skonstruowana powieść dla dzieci i młodzieży. Do tego ładnie i porządnie wydana: szyte strony w sztywnej oprawie, poręczny format i okładka przyciągająca uwagę. Ilustracja na okładce zapowiada całkiem niezłą, interesującą zawartość. A duża czcionka ułatwi czytanie.

„Szklane dzieci“ to pierwsza część trzytomowej serii i przede wszystkim książka, która kojarzy się z najlepszymi lekturami z dzieciństwa. Kristina Ohlsson jest autorką kryminałów dla dorosłych, ale całkiem nieźle poradziła sobie z literaturą dla dzieci, nie mniej wymagającą. Tak, ta książka została napisana w taki sposób, że nie można się od niej oderwać. Kolejną niespodzianką jest nieszablonowe, zaskakujące zakończenie: pozostawiające domysły i trzymające w niepewności. No cóż, nie wszystko jest takie oczywiste, jak by się wydawało. Ba, po przeczytaniu pierwszego tomu można jedynie nabrać ochoty na więcej i… sięgnąć po dwa kolejne.

Magdalena Świtała

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (35)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 479
monaliza159 | 2019-06-19
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 14 czerwca 2019

Dwunastoletnia Billy wraz z mamą przeprowadza się do miasteczka Ahus. Po stracie taty zaczynają życie we dwie, a nowy dom ma być początkiem ich nowego życia. Poprzedni właściciele wyprowadzili się z niego w pośpiechu, pozostawiając wszystkie swoje rzeczy. Do tego wielu mieszkańców miasteczka się go boi. Dlaczego ? Billy to bardzo niepokoi. Krążące opowieści o nim tylko wzbudzają jej ciekawość.
To jednak nie wszystko. W salonie buja się lampa, ktoś puka w nocy w okno dziewczynki, na stoliku widać ślad małej rączki oraz ktoś pozostawia anonimowe liściki z groźbami. Czyżby w domu były duchy ? Dwunastolatka wraz z przyjaciółmi, Simoną ( koleżanką ze szkoły) i Aladdinem ( dopiero poznanym kolegą) rozpoczynają śledztwo.
" Szklane dzieci " to powieść skierowana do dzieci, ale dorosły czytelnik będzie nią również zaabsorbowany. Książka pełna emocji, grozy z dreszczykiem i posiadająca wątek kryminalny w tle rozbudzi zamiłowanie do literatury i pobudzi wyobraźnię.
Akcja jest wartka i...

książek: 216
boloxy | 2019-06-13
Na półkach: Przeczytane

Takie fajniutkie

książek: 58
klarcia14 | 2019-03-04
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

I znowu jedna z najbardziej intrygujących mnie książek. Ten kto lubi dreszczyk przechodzący po plecach powinien przeczytać. Autorka świetnie wprowadza nas w świat przedstawiony i daje nam do rozwikłania wiele zagadek, przy których nie da się zasnąć nie przeczytając kolejnego rozdziału. Czytałam tą książkę 3 razy i sadze, że nigdy mi się nie znudzi. Choć książkę tą lepiej polecić nastolatkom, bo nie jest wystarczająco drastyczna dla dorosłych. Czasami słyszałam, jakby ktoś stukał cicho w okno. Bardzo gorąco polecam!!😊😉

książek: 556
Kinga | 2019-02-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 lutego 2019

Niewymagająca i przyjemna, napisana prostym językiem, ale nie w toporny czy zdawkowy sposób. Wydaje się to lekkim horrorkiem dla dzieci i młodzieży - niby nic wielkiego, ale jednak parę miłych chwil zapełni, bo wciąga nie taką łatwą do przewidzenia fabułą.

książek: 3431
aredhela | 2019-02-06
Na półkach: Przeczytane, Czytane w 2019
Przeczytana: 23 stycznia 2019

Kolejny horror dla dzieci - straszny i dla dorosłych ;) Nastolatka wprowadza się do nawiedzonego domu i powoli, wraz z przyjaciółmi rozwiązuje zagadkę. Poza głównym wątkiem książka traktuje również o śmierci rodzica i próbie dostosowania się do nowej sytuacji. Powieść bardzo ciekawa, z wartką akcją, godna polecenia.

książek: 983
Na półkach: Przeczytane

Literatura dla dzieci, ale zdecydowanie starszych niż sześciolatki. ;) Wdepnęłam na minę, bo moje dziecię zapragnęło horroru, a Szklane dzieci zapowiadał się mrocznie, strasznie, ale i "dziecięco". Niestety prócz klimatu grozy pojawiło się tam kilka wątków nie dla takich małych szkrabów. Dlatego początkowe lawirowanie między tekstem – omijaniem wstawek o braku taty (co i tak zostało przez Syna zauważone) skończyło się na maksymalnej konfabulacji z mojej strony. Tym samym bardziej opowiadałam niż czytałam i stworzyłam alternatywną wersję Szklanych dzieci, z której wycięłam wszytko co straszne i zostawiłam tylko bardzo logiczny finał ;)


Billie po śmierci taty przeprowadza się z mamą do nowego domu. Okazuje się, że w domu dzieją się rożne rzeczy. Dziecięca dociekliwość napotyka mur nie do przebicia – zmowę milczenia dorosłych. Na dodatek mama nie wierzy, że w domu dochodzi do serii nadprzyrodzonych zjawisk. Billie wraz z pomocą przyjaciółki i nowo poznanego kolegi próbują rozwikłać...

książek: 1762
Sandra Jasona | 2018-07-08
Przeczytana: 07 lipca 2018

„Szklane dzieci”
W Szwecji jest małe miasteczko Ahus, w nim ulica, przy niej dom, w którym strrrrrrrrrrrrraszy. Do tego domu sprowadza się matka z córką Billie, po śmierci ich ojca. Dziewczynce od początku nie podoba się stary dom; farba odchodzi od ścian, wszędzie są stare meble, żyrandol codziennie o tej samej porze kołysze się, coś/ktoś puka w okna, a kiedy odkrywa napis „wynoście się” postanawia zrobić wszystko, aby stąd uciec. Niestety jej mama musi udać się do szpitala, więc zostaje z tym wszystkim sama, no nie całkiem sama pomaga jej Simona i nowo poznany kolega Alladin. Przerażeni dowiadują się, że nikt długo nie mieszkał w tym domu – kto im zagraża?, kim są szklane dzieci?
We wszystkich częściach pisarka połączyła świat realistyczny z tym magicznym. Czytając my sami odkrywamy duchy, strachy i inne nadprzyrodzone moce i razem z bohaterami musimy odgadnąć ile w tym prawdy, a ile naszego strachu. Narastające napięcie, zagadki i przygody, które przeżywa nasza trójka przyjaciół...

książek: 2610
Matylda Saresta | 2018-02-25
Na półkach: Przeczytane

Horror/kryminał dla dzieci starszych albo młodszej młodzieży.
Przeczytane z przyjemnością. Narracja bardzo prosta, historia z klimacikiem, nie klimatem, ale dla tych, którzy chcą zacząć swoją przygodę z mystery jak najbardziej polecam:)
Piękna okładka!

książek: 740

Książka przeznaczona dla dzieci w wieku 11-12 lat. Billie przeprowadza się z mamą do starego domu, w którym dzieją się dziwne rzeczy. Kim są te "Szklane dzieci"?. Wraz z przyjaciółmi postanawia rozwiązać tą zagadkę. Książeczka zwraca również uwagę na to, że dorośli nie słuchają młodszych, kiedy maja oni swoje zmartwienia lub zauważą coś co jest ważne. No, bo dorośli pozjadali wszystkie rozumy. Parę razy pojawiła mi się "gęsia skórka", więc to jest dobra emocjonująca książka.

książek: 355
StrefaBooki | 2017-11-06
Na półkach: Przeczytane

Kristina Ohlsson autorka "Szklanych dzieci" jest z wykształcenia politologiem, pracuje jako analityk policyjny. Jest autorką pięciu powieści, których główną bohaterką jest pracująca w policji Fredrika Bergman. Moja przygoda z twórczością K. Ohlsson rozpoczęła się jednak od pozycji "Szklane dzieci", która jest napisana z myślą o młodszych czytelnikach.

"Szklane dzieci" to pierwsza część cyklu pod tym tytułem.
Poznajemy w niej nastoletnią Billie, która po śmierci ojca przeprowadza się wraz z mamą do jej rodzinnej miejscowości. Dziewczynka nie chce tam mieszkać, nie podoba jej się nowe miejsce, a najbardziej dom, który wybrała mama.
Zaraz po wprowadzeniu się nowych lokatorów w domu zaczynają dziać się dziwne rzeczy: w salonie buja się lampa choć nie ma przeciągu, ktoś zostawia niemiłe wiadomości na starych komiksach pozostałych po poprzednich lokatorach, na zakurzonym stoliku pojawia odciśnięta mała dłoń dziecka.

Czy w domu Billie straszy?
Dlaczego ktoś lub coś chce...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd