Ha!

Tłumaczenie: Danuta Chmielowska
5,82 (11 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
2
7
3
6
2
5
1
4
1
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Hah
data wydania
ISBN
9788323340478
liczba stron
120
język
polski
dodał
LubimyCzytać

Utrzymane w melancholijnym tonie opowiadania Oğuz dotykają psychologicznego i politycznego wymiaru żałoby. Punktem wyjścia jest śmierć ojca autorki, należącego do pokolenia 1968 roku, pokolenia, które doznało wielu krzywd podczas przewrotu wojskowego w Turcji lat osiemdziesiątych. „Ha!” jest więc opowieścią pogrążonej w żałobie córki, która rozpaczliwie próbuje pogodzić się z osobistą stratą,...

Utrzymane w melancholijnym tonie opowiadania Oğuz dotykają psychologicznego i politycznego wymiaru żałoby. Punktem wyjścia jest śmierć ojca autorki, należącego do pokolenia 1968 roku, pokolenia, które doznało wielu krzywd podczas przewrotu wojskowego w Turcji lat osiemdziesiątych. „Ha!” jest więc opowieścią pogrążonej w żałobie córki, która rozpaczliwie próbuje pogodzić się z osobistą stratą, próbując jednocześnie rozliczyć się z trudną historią swojego kraju, który wciąż nie przyznaje się do popełnionych zbrodni.

"Wie tylko, że dni spędzone z matką w domu, w którym panowała żałoba, łączyły się jak kolejne ogniwa, uniosły i owinęły wokół jej szyi. Kiedy rozeszły się tłumy żałobników, ucichł szelest papierów spadkowych, światło pojawiało się wieczorem tylko w jednym pokoju, każde pukanie do drzwi sprawiało, iż myślały, że przyszedł, jakby nie umarł, i może właśnie dlatego, to znaczy, kiedy zostały same w domu zawsze wysprzątanym, żeby zmarły ojciec mógł znaleźć kurtkę, papierosy i okulary tam, gdzie je zostawił, gdy wróci do domu, i wiele tygodni później, kiedy zdały sobie sprawę z tego, że naprawdę zostały same razem…"
(fragment książki)

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
jusola książek: 3657

O doświadczeniu żałoby...

Bohaterką zbioru opowiadań Birgül Oğuz „Ha!”, wydanego przez Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, jest Rǔ'ya, jedna z trzech sióstr, przeżywająca żałobę po tragicznie zmarłym ojcu. W większości opowiadań o emocjach i doświadczeniu żałobny mówi ona sama, w pierwszej osobie. W przedostatnim, zatytułowanym „Pamiętaj”, staje się bohaterką, a narrator opowiada o niej, jej relacji z matką i doświadczeniu żałoby w kontekście upływającego czasu. Głosem ostatniego opowiadania jest zmarły ojciec i ta narracja jest bardzo interesująca (bo mam nadzieję). Istotna dla zrozumienia treści jest informacja wydawnictwa (a także osobista dedykacja), która wskazuje, że opowiadania wyrastają ze stanu żałoby samej autorki, która chciała rozliczyć się wewnętrznie ze śmiercią ojca, należącego do pokolenia rewolucyjnego, które doznało wielu krzywd podczas przewrotu wojskowego w Turcji lat 80. Ta wskazówka pomaga dostrzec polityczny aspekt żałoby.

W opowiadaniach czytelnik dostaje analizę stanu psychicznego bohaterki, która doświadcza poczucia pustki, śmiertelności (matka urodziła mnie wraz ze śmiercią), cierpi (pytania o Allaha i jego miłość do ludzi) i jednocześnie buntuje się wobec form wspólnego przeżywania żałoby przez tych wszystkich członków rodziny i przyjaciół, którzy przychodzą współuczestniczyć w rytuale. Pragnie samotności, odosobnienia, ale i funkcjonuje - w jakimś sensie daleka - wśród żałobników. Z okruchów tej relacji można wydobywać właściwe tureckiej kulturze sposoby...

Bohaterką zbioru opowiadań Birgül Oğuz „Ha!”, wydanego przez Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, jest Rǔ'ya, jedna z trzech sióstr, przeżywająca żałobę po tragicznie zmarłym ojcu. W większości opowiadań o emocjach i doświadczeniu żałobny mówi ona sama, w pierwszej osobie. W przedostatnim, zatytułowanym „Pamiętaj”, staje się bohaterką, a narrator opowiada o niej, jej relacji z matką i doświadczeniu żałoby w kontekście upływającego czasu. Głosem ostatniego opowiadania jest zmarły ojciec i ta narracja jest bardzo interesująca (bo mam nadzieję). Istotna dla zrozumienia treści jest informacja wydawnictwa (a także osobista dedykacja), która wskazuje, że opowiadania wyrastają ze stanu żałoby samej autorki, która chciała rozliczyć się wewnętrznie ze śmiercią ojca, należącego do pokolenia rewolucyjnego, które doznało wielu krzywd podczas przewrotu wojskowego w Turcji lat 80. Ta wskazówka pomaga dostrzec polityczny aspekt żałoby.

W opowiadaniach czytelnik dostaje analizę stanu psychicznego bohaterki, która doświadcza poczucia pustki, śmiertelności (matka urodziła mnie wraz ze śmiercią), cierpi (pytania o Allaha i jego miłość do ludzi) i jednocześnie buntuje się wobec form wspólnego przeżywania żałoby przez tych wszystkich członków rodziny i przyjaciół, którzy przychodzą współuczestniczyć w rytuale. Pragnie samotności, odosobnienia, ale i funkcjonuje - w jakimś sensie daleka - wśród żałobników. Z okruchów tej relacji można wydobywać właściwe tureckiej kulturze sposoby towarzyszenia rodzinie w przeżywaniu żałoby. Doświadczenie śmierci bliskiej osoby wiąże się także z nawrotem wspomnień i te także pojawiają się w opowiadaniach. Relacja z ojcem musiała nie być oczywista, ponieważ pojawiają się refleksje typu: ojcowie nie starają się być kochani. Ale jednak, jeśli już go pokochasz, wkrótce umiera. Zapewne przyczyniła się do tego polityka, we wspomnieniach o ojcu, jego słowach i działaniach pojawia się słowo rewolta, a w narracji wspomnieniowej Trocki i Lenin. Niestety, brak mi głębszej wiedzy o historii Turcji, by rozpoznać tę aluzyjną mowę. To stanowi pewną trudność dla czytelności tej opowieści. A może jednak nie jest to bardzo ważne, a liczą się jedynie emocje, nastroje i stany psychiczne? To, co uniwersalne? W opowiadaniach przejawia się także w okruchach świat otaczający bohaterkę, jej ukochany, szef sklepu, w którym pracowała, urzędnicy działu ewidencyjnego miejskiego urzędu.

Birgül Oğuz to bardzo młoda (ur. 1981r.) turecka dziennikarka i tłumaczka, publikowana w najważniejszych tureckich pismach kulturalno-literackich. Za zbiór „Ha!” otrzymała w 2014r. Nagrodę Literacką Unii Europejskiej. Tę samą, którą uhonorowano również Polaków: Jacka Dukaj (2009), Piotra Pazińskiego (2012), Magdalenę Parys (2015). Nagroda ta w swoim zamierzeniu ma m.in. uwydatniać różnorodność europejskiej literatury i ją promować, wprowadzać w obieg kulturowy taką literaturę, która nie funkcjonuje samodzielnie w pierwszym, rynkowym obiegu. Sądzę, że zbiór opowiadań, który mam przed sobą, rzeczywiście nie znajdzie się na księgarskich listach bestsellerów. Jest to proza trudna, wymagająca od czytelnika olbrzymiego napięcia, a i tak na pewno nie odsłaniająca w pełni świata opisanych doświadczeń.

Justyna Radomińska

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 386
Yosun | 2018-03-22
Przeczytana: marzec 2018

Czy nadal na lekcjach polskiego pada pytanie "co poeta miał na myśli"? Czytając tę książkę też będziecie się nad tym zastanawiać. Bo to czysta poezja, koronka słów a pod nią nagie emocje. Można się domyślać znaczeń, układać interpretację ze strzępków słów, a i tak najczęściej pozostajemy bezradni. Czytając tę książkę, przypominała mi się lektura "Kochałam, kiedy odeszła" Anny Augustyniak. Również o żałobie po zmarłym rodzicu, także złożona głównie z emocji. Ale jednak bardziej zrozumiała, bo wywodząca się z naszego kręgu kulturowego. Dlatego wydaje mi się, że "Ha!" jest książką bardzo niszową, trudną w odbiorze tym bardziej dla nie tureckiego czytelnika.

W ostatnich latach zalewa nas potok tureckich seriali. Być może więc część czytelników, nawet tych nigdy nie wyjeżdżających do Turcji, zna zwyczaje dotyczące śmierci i pogrzebu w tym kraju. Być może nie zdziwią ich opisy wielkiej rozpaczy i "rozdzierania szat" nad trumną. W Turcji pogrzeb odbywa się najpóźniej dzień po...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Powiązane treści
Patronaty tygodnia

Nowy tydzień, nowe premiery. I to aż czternaście pod naszym patronatem. Jakie książki polecamy? Po jakie tytuły warto wybrać się do księgarni? Podpowiadamy i polecamy! Udanego tygodnia, Czytelnicy!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd