Wyzwanie czytelnicze LC

Serce umiera ostatnie

Tłumaczenie: Małgorzata Maruszkin
Wydawnictwo: Wielka Litera
6,04 (240 ocen i 51 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
6
8
29
7
53
6
73
5
46
4
13
3
10
2
5
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Heart Goes Last
data wydania
ISBN
9788380320918
liczba stron
384
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Justyna Lesień

Najnowsza powieść Margaret Atwood - wybitnej pisarki regularnie wymienianej w gronie kandydatów do literackiej nagrody Nobla, laureatki nagrody Bookera, autorki m.in. słynnej „Opowieści podręcznej”, Stan i Charmaine mieszkają w samochodzie. Kiedyś, jak wszyscy, mieli dom, kariery i ufnie spoglądali w przyszłość. Ale przyszło załamanie systemu, bezrobocie, drastyczny wzrost przestępczości i...

Najnowsza powieść Margaret Atwood - wybitnej pisarki regularnie wymienianej w gronie kandydatów do literackiej nagrody Nobla, laureatki nagrody Bookera, autorki m.in. słynnej „Opowieści podręcznej”,
Stan i Charmaine mieszkają w samochodzie. Kiedyś, jak wszyscy, mieli dom, kariery i ufnie spoglądali w przyszłość. Ale przyszło załamanie systemu, bezrobocie, drastyczny wzrost przestępczości i rozpad społeczeństwa. Po upadających miastach szwendają się hordy zdesperowanych ludzi, dla których przemoc jest sposobem na życie. Charmaine dorabia w lokalnym barze i dzięki temu mają na benzynę. Możliwość ucieczki jest jedyną – skromną – gwarancją bezpieczeństwa.
Wtem, pojawia się promyk nadziei – projekt Pozytron. Kilka godzin jazdy autobusem od zdegenerowanego miasta znajduje się oaza szczęścia: bujna trawa, czysta pościel, mydło, schludni ludzie. W zamian za udział w eksperymencie społecznym Stan i Charmaine dostaną stałą pracę i własny dom. Przez miesiąc korzystają z dobrodziejstw perfekcyjnie zaprojektowanej rzeczywistości, aby kolejny miesiąc spędzić w więzieniu i po miesiącu znów wrócić do swojego idealnego życia. Początkowo miesiące spędzone w więzieniu nie wydają się wielkim wyrzeczeniem za dach nad głową i poczucie bezpieczeństwa. Sprawy komplikują się, gdy Stan i Charmaine wikłają się w obsesyjną relację z parą, która mieszka w ich domu, kiedy oni przebywają w więzieniu…

“Przejmująca, czasem komiczna, pełna absurdu, wciągająca powieść (…) Margaret Atwood stała się tak nieprawdopodobną postacią, jak jej bohaterowie – żyjąca legenda, która pozostaje w swoim pisaniu odkrywcza i świeża”.
—New York Times Book Review
„Z początku przypominająca klasyczną Atwoodowską dystopię powieść przechodzi nagle w nieco surrealistyczną przygodę. Radosna komedia pomyłek, dziwaczna pościelowa farsa, fantastyczno-naukowy thriller więzienny, przewrotny, psychodeliczny kryminał jak z lat 60-tych. „Serce umiera ostatnie” skacze przez wszystkie te gatunki, odsłaniając tyle poziomów oszustw i samooszukiwania, że właściwie nie wiadomo, czy śmiać się, czy płakać”.
—The Guardian
"Ciężko oderwać się od tej powieści o wartkiej akcji, kiedy wykrzykuje nam swoje przemyślane i przerażające wnioski”.
—Boston Globe

 

źródło opisu: http://www.wielkalitera.pl/

źródło okładki: http://www.wielkalitera.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (571)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 930
adb | 2018-04-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 kwietnia 2018

Książki Margaret Atwood zwykle budzą skrajne emocje - od zachwytu, po niesmak. I w tym przypadku zapewne będzie podobnie. "Serce umiera ostatnie" ma bulwersować i prowokować dyskusje.

Już sama forma powieści może odstręczać. "Serce..." rozpoczyna się jak typowa powieść obyczajowa o czasach głębokiego kryzysu gdzieś w niedalekiej przyszłości.[...] by po chwili być wizją przyszłości, jednak u Atwood to nie utopia, a tak dobrze jej znana dystopia. "Świetlana" wizja przyszłości bliższa jest Orwelowi, czy więziennemu eksperymentowi P. Zimbardo z domieszką badań S.Miligrama, niż wizji raju na ziemi.

[...] świat Pozytron jest uporządkowany i przewidywalny dzięki wszechobecnej inwigilacji. Do czasu jednak. Nieprzewidywalne wkracza jako romans i przechodzi w thriller, bo takie są konsekwencje romansów.

Zmiany konwencji, nadmiar form, dziwna, mało wiarygodna fabuła mogą nieco męczyć, są jednak literacką zabawą, groteskową grą, obnażającą iluzoryczność ludzkiego rozsądku i absurdalność...

książek: 5256
Wkp | 2017-04-22
Na półkach: Przeczytane, Współpraca

MAŁŻEŃSTWO I WIĘZIENIE

Margaret Atwood to kolejne z wielkich literackich nazwisk, jakie odkryłem całkiem niedawno temu. Z miejsca zachwyciłem się twórczością autorki i choć to dopiero trzecia jej powieść, jaka trafiła w moje ręce, śmiało mogę zaliczyć ją do ulubieńców. Ciekawe, nieszablonowe fabuły, które skłaniają do myślenia, kontrowersje mające konkretny cel i znaczenie, rewelacyjna psychologia postaci i znakomity styl. A wszystko to na styku opowieści społecznych i ambitnej fantastyki. I takie również jest „Serce umiera ostatnie”, znakomite dzieło warte przeczytania szczególnie w oczekiwaniu na opus magnum pisarki, czyi „Opowieść podręcznej”, która już w maju doczeka się wznowienia nakładem wydawnictwa Wielka Litera.

W niedalekiej przyszłości sytuacja ekonomiczna i społeczna przedstawia się wręcz tragiczne. Rynek się załamał, bezrobocie wzrasta, a pozbawieni środków do życia ludzie zeszli na drogę przestępczą. Nie wszyscy jednak, wciąż są bowiem tacy, którzy starają się...

książek: 2249
Tania | 2016-05-24
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 24 maja 2016

Powieść zaczyna się w momencie, gdy młode małżeństwo mieszkające w osobowym samochodzie na amerykańskich przedmieściach (w wyniku utraty pracy stracili także dom) jest już zmęczone uliczną egzystencją. Rzeczywistość wokół nich to niebezpieczne gangi czyhające na łatwy łup, jakim są tacy jak oni - bezbronni bezdomni. Kiedy natrafiają na reklamę "nowego życia", gwarantowanego wejściem do Projektu Pozytron, wahają się bardzo krótko. Nowe życie to i dom, i praca, i … co drugi miesiąc w więzieniu (tylko co drugi ;).

To mogła być dobra książką, blisko życia z szybką narracją. Szkoda, że Margaret Atwood postanowiła historię ubarwić elementami thrillera futurystycznego, później jakby nie dowierzając, że jej się to udało, potraktować nonszalancko rozwój wypadków i wprowadzić wątki komediowe (momentami tylko zabawne).
Jest trend do mieszania gatunków literackich, jednak nawet takiej klasy pisarce, jak Atwood, wyszedł dziwny konglomerat. Jej dobre pióro popycha fabułę naprzód, więc książkę...

książek: 275
Nina | 2016-06-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 czerwca 2016

Książka powinna być mądra. Nie powinna kpić z inteligencji czytającego, tym bardziej ciągnąć go w dół. Niestety, czytając „Serce umiera ostatnie”, miałam wrażenie, że właśnie to się dzieje. Ze strony na stronę było głupiej i nudniej. Z polotu i sugestywności „Opowieści podręcznej” niewiele zostało. Za dużo urozmaiceń, jak na jedną powieść. Niespodziewany dowcip pojawia się, gdy wydaje nam się, że wiemy w jakim kierunku zmierza fabuła. Nie wiemy, ale to akurat nie jest plus. A dowcip pozbawiony jest błysku dobrego humoru. Czy to bajka z zupełnie innej bajki ? Być może. Na pewno nie mojej.

książek: 641
Nobliszka | 2016-07-23
Na półkach: Przeczytane

„Na paluszkach przez tulipany”

To nie jest bardzo dobra powieść M. Atwood, to nie jest nawet dobra powieść, to jest zaledwie średnia powieść.

Dwa miasta, dwa światy a dookoła Armagedon, krach, bieda, agresja, beznadzieja. Bliźniacze miasta – Consilience i Pozytron, jak głosi reklama, są sposobem na panujący dookoła chaos, na krach gospodarczy, są wyjściem z ekonomicznej zapaści. Dla kogo? Dla zdesperowanych uczestników projektu, głodnych i bezdomnych, którzy po przekroczeniu wrót miejskich na zawsze zamykają sobie drogę do odwrotu? To ich wolny wybór. Czy aby na pewno?

Consilience zamieszkuje idealna społeczność, nie ma waśni, nie ma nałogów, nie ma własności, wszyscy są równi, wszyscy pracują dla dobra wspólnego (coś mi to przypomina). Utopijna idylla. Trwa ona jednak miesiąc, po miesiącu ci wszyscy szczęśliwcy przenoszą się do bliźniaka, do Pozytronu, miasta więzienia. I tu też pracują dla dobra wspólnego, nie ma własności, każdy jest równy, nie ma waśni, nie ma nałogów. Po...

książek: 563
Katarzyna | 2018-02-02
Przeczytana: 02 lutego 2018

Recesja i słodki amerykański sen o falbankach i kwiatuszkach. Niebieski miś w roli obiektu obsesji seksualnej, więziennego zadośćuczynienia i wyściółki dla uciekiniera. Więzienie jako dom zaś dom jako poletko Wielkiego Brata. Posiadanie i niemożność niedzielenia się. Ludzie jako zabawki i jako ostatni bastion prawdy. Stada Elvisów i Marilynek tworzonych dla celów rozrywkowych w sensie bardzo dosłownym ale i bardzo szokującym.
Można tak jeszcze wymieniać linijkami, akapitami, stronami. Włos się jeży od różnorodności, plątanina pomysłów, przedziwnych zamian miejsc,gwałtownych przeskoków od uczuć chwytających za serce po przejawy naiwności, które omal zmuszają naszą wyobraźnię do wydrapania bohaterce tych wielkich, błękitnych, niewinnych oczu. I co najciekawsze - u Atwood to wszystko ma jakiś sens. Mniejszy czy większy ale jednak logiczny. I czasem nawet zaskakująco ciekawy.
Zaczynamy z górnego C. Rozbudowane opisy, niezwykle trafiające w serce przekazy emocji spowodowanych recesją...

książek: 1085
Ania | 2017-06-24
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 24 czerwca 2017

Długo, oj bardzo długo byłam pod wielkim wrażeniem.
Za sprawą potencjału i wielu możliwych ścieżek rozwoju fabuły, Autorce udało się trzymać mnie w napięciu, wzbudzać moje emocje i podsycać zainteresowanie. Jednak spośród tylu możliwości wybór padł na tę, która nie spełniła moich oczekiwań.
Zapowiadało się ciekawie i oryginalnie, finalnie powieliło schemat i przyniosło rozczarowanie.

książek: 1695
kodoga | 2017-07-31
Na półkach: Przeczytane, Niedoczytane
Przeczytana: 31 lipca 2017

Spróbowałam, ale chyba to nie moje klimaty. Szkoda, bo tym samym chyba nie prędko sięgnę po jakiś inny tytuł tej głośnej pisarki...

książek: 1474
Maga | 2016-05-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 maja 2016

Rzuciłam się na tą ksiażkę zachęcona przeczytaną jakiś czas temu "Opowieścią podręcznej". Spodziewałam się czegoś podobnego a może nawet lepszego.
Niestety srodze się zawiodłam. Zwykle porzucam książki, które nie wciągną mnie przed 1/3 książki albo też w ogóle mnie zdenerwują. Ta jednak na początku rozwijała się nie najgorzej.
Wizja biednego świata, zubożałej ludności, walczącej o wszystko - ciekawe i w sumie zawsze możę się zdarzyć. Pomysł z Pozytronem - dziwny, bo chyba nadal nie do końca zrozumiałam po co tam były dwa światy - więzienie i normalny świat. Nadal jednak byłem ciekawa co dalej - jak się potoczy ten dziwny projekt, gdzie jest haczyk, co się dzieje z mieszkańcami po jakimś czasie... Takie myśli zatrzymały mnie przy książce.
Jednak kiedy przekroczyłam połowę zaczęłam tego żałować - "Z początku przypominająca klasyczną Atwoodowską dystopię powieść przechodzi nagle w nieco surrealistyczną przygodę. Radosna komedia pomyłek, dziwaczna pościelowa farsa,...

książek: 3179
Maromira | 2016-05-14
Przeczytana: 11 maja 2016

Niedaleka przyszłość. Nagłe załamanie się rynku, gwałtownie rosnące bezrobocie, a co za tym idzie wzrost przestępczości sprawiło, że zwykli ludzie – tacy jak Stan i Charmaine – z obawą przeżywają kolejne dnie, bojąc się ataku z każdej strony. Dlatego, gdy rusza projekt Pozytron gwarantujący wszystkim zakwalifikowanym domy i prace, bez wahania dołączają do tłumu chętnych…

I tu można by się spodziewać iście dystopijnej powieści i której koniec łatwy byłby do przewidzenia. Bo przecież, czyż nie brzmi to znajomo? Kryzys, tworzenie się nowych społeczeństw, świat idealny na pierwszy rzut oka, nieco bardziej przerażający, gdy przyjrzeć się temu bliżej, zagłada nieuchronnie nadciągająca. Historie może i niezbyt oryginalne – bowiem na ile można teraz liczyć na jakąś świeżość w zalewie dystopii na rodzimym rynku?- ale gwarantujące sukces. a szczęście „Serce umiera ostatnie” postawiło na inną kartę.

Margaret Atwood bawi się z czytelnikiem w kotka i myszkę. Gdy już odbiorcy wydaje się, że...

zobacz kolejne z 561 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd