Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Cień wiatru

Cykl: Cmentarz Zapomnianych Książek (tom 1)
Wydawnictwo: Muza
8 (32726 ocen i 3330 opinii) Zobacz oceny
10
6 155
9
7 855
8
7 493
7
6 530
6
2 410
5
1 297
4
354
3
445
2
83
1
104
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La Sombra del Viento
data wydania
ISBN
9788374954198
liczba stron
515
język
polski
dodała
Urmurmina

Inne wydania

W letni świt 1945 roku dziesięcioletni Daniel Sempere zostaje zaprowadzony przez ojca, księgarza i antykwariusza, do niezwykłego miejsca w sercu starej Barcelony, które wtajemniczonym znane jest jako Cmentarz Zapomnianych Książek. Zgodnie ze zwyczajem Daniel ma wybrać, kierując się właściwie jedynie intuicją, książkę swego życia. Spośród setek tysięcy tomów wybiera nieznaną sobie powieść "Cień...

W letni świt 1945 roku dziesięcioletni Daniel Sempere zostaje zaprowadzony przez ojca, księgarza i antykwariusza, do niezwykłego miejsca w sercu starej Barcelony, które wtajemniczonym znane jest jako Cmentarz Zapomnianych Książek. Zgodnie ze zwyczajem Daniel ma wybrać, kierując się właściwie jedynie intuicją, książkę swego życia. Spośród setek tysięcy tomów wybiera nieznaną sobie powieść "Cień wiatru" niejakiego Juliana Caraxa.

Zauroczony powieścią i zafascynowany jej autorem Daniel usiłuje odnaleźć inne jego książki i odkryć tajemnicę pisarza, nie podejrzewając nawet, iż zaczyna się największa i najbardziej niebezpieczna przygoda jego życia, która da również początek niezwykłym opowieściom, wielkim namiętnościom, przeklętym i tragicznym miłościom rozgrywającym się w cudownej scenerii Barcelony gotyckiej i renesansowej, secesyjnej i powojennej.

 

źródło opisu: http://muza.com.pl

źródło okładki: http://muza.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 289
Leonidas1978 | 2016-02-19
Na półkach: Przeczytane

Podobnie jak w przypadku "Granic szaleństwa" recenzję "Cienia Wiatru" napisałem coś koło 2005 r. na konkurs zorganizowany przez jeden z portali internetowych.
A oto i ona w całej okazałości.

„O tej najważniejszej książce...”


Po książkę Carlosa Ruiza Zafóna sięgnąłem zupełnie przypadkowo. Pewnego deszczowego popołudnia, przeglądając codzienną prasówkę, trafiłem na krótką, lecz niezmiernie intrygującą wzmiankę na temat powieści niejakiego C. R. Zafóna o niemalże poetyckim tytule – „Cień wiatru”. Bliżej nieznany autor, ciekawie zapowiadająca się fabuła, a całość okraszona nutką tajemniczości zrobiły swoje. Dzień później nabyłem nowiutki egzemplarz powieści Zafóna i... gdyby tylko czas mi na to pozwolił pewnie nie oderwałbym się od lektury nie kończąc na ostatnim z wersów. Ale zacznijmy od początku...
Już pierwsze z akapitów powieści uświadomiły mi, że powieść napisana jest specyficznym – bardzo oryginalnym stylem. Autor zręcznie balansuje pomiędzy wzniosłymi, wręcz patetycznymi określeniami, by chwilę później ciętym, inteligentnym humorem uraczyć czytelnika zręcznie wplecioną w fabułę puentą o ponadczasowej wartości. Całość, na tle barwnie i drobiazgowo przedstawionej scenerii tworzy niepowtarzalny klimat od którego nie sposób się oderwać. Jeśli dodać do tego tajemnicę bijącą w zasadzie z każdego, kolejnego rozpoczętego wątku czytelnik bezpowrotnie zagłębia się w unikatowe plenery Barcelony i czując na plecach tętniący chłodem „cień wiatru” podąża wraz z głównym bohaterem ulicami katalońskiej stolicy na spotkanie z niezapomnianą przygodą.
A wszystko zaczyna się z chwilą, gdy niespełna dziesięcioletni Daniel na magicznym Cmentarzu Zapomnianych Książek zostaje posiadaczem „Cienia wiatru” - jednej z powieści bliżej nieznanego autora – Juliana Caraxa.
Od tej pory młody bohater podążając tropem powieści poznaje dramatyczną historię jej autora, którą buduje cała paleta niezwykłych sekretów, zawiłych intryg, czy też niespełnionych, tragicznych miłości.
Podobnie jak wielowątkowość i skrupulatnie skonstruowana fabuła również bogactwo postaci biorących udział w perypetiach Daniela może przyprawić o zawrót głowy. Na kartach powieści spotkamy więc czarujące subtelnością i pięknem kobiety ( Bea, czy też Klara), jak również mroczne, męskie charaktery (inspektor Fumero, czy też tajemniczy Coubert).
Skupiając się na niewątpliwych zaletach powieści Zafóna nie należy zapomnieć o jej słabszych stronach. Są to wprawdzie drobne niedociągnięcia i jest ich niewiele, ale dają się zauważyć i wyczuć..
Przede wszystkim powieść ta jest trochę za długa. Zafón często wydłuża niektóre wątki przez co cała akcja traci dynamikę, a tym samym uwagę czytelnika.
Poza tym można odnieść wrażenie, że autor próbując uatrakcyjnić fabułę wprowadza zbyt wiele mało istotnych szczegółów, co sprawia że czytelnik może poczuć się niekiedy trochę zagubiony, szczególnie wśród mnogości dat, czy też wykreowanych przez Zafóna postaci.
Niezależnie jednak od powyższego recenzowana pozycja jest znakomitą powieścią – z dobrym stylem i niekonwencjonalną fabułą, w której z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie. Na mojej top liście „Cień wiatru” jest zdecydowanie w czołówce i myślę, że jeszcze niejednokrotnie dam się ponieść powieści rodem prosto z gorącej Hiszpanii.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Cztery pory roku

Skazani na Shoawshank-chyba każdy widział film,ja chyba ze 30 razy,jak powieść tak i film(co w przypadku ekranizacji Kinga niestety nie jest reg...

zgłoś błąd zgłoś błąd