6,96 (311 ocen i 84 opinie) Zobacz oceny
10
17
9
28
8
73
7
93
6
50
5
29
4
9
3
8
2
0
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324036103
liczba stron
288
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

NOWA POWIEŚĆ AUTORKI „SZOPKI” NOMINOWANA DO NAGRODY NIKE I PASZPORTÓW POLITYKI. On. Miał być najwspanialszy, najmądrzejszy, najpiękniejszy. A jest taki sobie. Nie umie rysować, ładnie pisać. Wiecznie podarte ubrania, zgubione zeszyty, guz na czole. Śmieją się z niego. Miał być spełnieniem marzeń. Jest raczej jednym wielkim rozczarowaniem. Miała go kochać i być dumna. A głównie się...

NOWA POWIEŚĆ AUTORKI „SZOPKI” NOMINOWANA DO NAGRODY NIKE I PASZPORTÓW POLITYKI.

On. Miał być najwspanialszy, najmądrzejszy, najpiękniejszy.
A jest taki sobie. Nie umie rysować, ładnie pisać.
Wiecznie podarte ubrania, zgubione zeszyty, guz na czole.
Śmieją się z niego.
Miał być spełnieniem marzeń. Jest raczej jednym wielkim rozczarowaniem.
Miała go kochać i być dumna. A głównie się wstydzi.

Najnowsza powieść Zośki Papużanki to literacka i bogata w znaczenia historia pewnej miłości.
Czy można wstydzić się kogoś, kogo się kocha? Co zrobić, gdy rzeczywistość za nic sobie ma nasze oczekiwania i przybiera kształt, którego nie pojmujemy?

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1484
Beata | 2017-03-10
Na półkach: Polecone, Przeczytane, Posiadam, 2017

Polecę banałem: świetna książka. Głównym bohaterem wcale nie jest Śpik, pomimo tego, że dużo miejsca w niej zajmuje. Głównym bohaterem jest tu samo życie.

Dobrze, że autorka potrafi z takim wyczuciem je opisywać. Że nie zagłębia się w szczegóły dramatów. Zamiast tego muska je lekko, pozostawiając resztę myślom czytelnika. Bo mogłaby stworzyć tak przygnębiający obraz, że prawie nie do zniesienia. Mam wrażenie, że gdyby pozwoliła zajrzeć głębiej do głów poszczególnych bohaterów, ujrzelibyśmy obraz straszny. Na szczęście, Papużanka oszczędziła nam tego, w zamian dając plastyczny opis życia w krakowskim blokowisku, w czasach PRL. Dla mnie było to dodatkowym smaczkiem, bo czytając o szkolnych czasach Śpika, stwierdziłam, żeśmy chyba rówieśnicy.

A właśnie, wielowymiarowość. Można tę książkę odczytywać na tak różne sposoby, że spokojnie nadaje się do wielokrotnego użytku. Bo może być o życiu, jego beznadziejności i cichych dramatach, ale może też być o szkole, o nauczycielach wtłaczających do opornych głów jedynie słuszną interpretację. O bohaterach przegranych i czy się z nimi utożsamiasz. Nie utożsamiasz się? Błąd, nie poradzisz sobie w życiu. Może być o matkach - tych, odczuwających ulgę, gdy dziecko idzie do szkoły i tych, co jak matka Śpika, odliczają lata do końca szkoły, bo przecież ta szkoła go nie chce. O matkach, które kochają swoje "inne" dzieci, a jednocześnie zmagają się z poczuciem wstydu, jakby to była ich wina. Albo o kobietach, które w bólu i ciszy zmagają się z tym, że mąż, porachowawszy, ile dał już z siebie, doszedł do wniosku, że czas odpocząć i odebrać nagrodę za zasługi u innej kobiety.

Napisana ze świetnym wyczuciem, bez wulgarności, która uczyniłaby ją nieznośną. Czasami występuje gonitwa myśli, chaos opanowuje zdania. Zdaje się, że to zabieg celowy, bo po kilku akapitach wszystko wraca do normy.

Jedna z tych książek, które zapamiętam na dłużej. I do której na pewno wrócę.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Grona gniewu

Zdarzają się dzieła, których nie wypadałoby czytać, ponieważ później każda inna książka może okazać się blada i bezbarwna. Steinbeck stworzył bowiem p...

zgłoś błąd zgłoś błąd