Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,98 (241 ocen i 73 opinie) Zobacz oceny
10
13
9
23
8
59
7
69
6
39
5
21
4
6
3
8
2
0
1
3
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324036103
liczba stron
288
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

NOWA POWIEŚĆ AUTORKI „SZOPKI” NOMINOWANA DO NAGRODY NIKE I PASZPORTÓW POLITYKI. On. Miał być najwspanialszy, najmądrzejszy, najpiękniejszy. A jest taki sobie. Nie umie rysować, ładnie pisać. Wiecznie podarte ubrania, zgubione zeszyty, guz na czole. Śmieją się z niego. Miał być spełnieniem marzeń. Jest raczej jednym wielkim rozczarowaniem. Miała go kochać i być dumna. A głównie się...

NOWA POWIEŚĆ AUTORKI „SZOPKI” NOMINOWANA DO NAGRODY NIKE I PASZPORTÓW POLITYKI.

On. Miał być najwspanialszy, najmądrzejszy, najpiękniejszy.
A jest taki sobie. Nie umie rysować, ładnie pisać.
Wiecznie podarte ubrania, zgubione zeszyty, guz na czole.
Śmieją się z niego.
Miał być spełnieniem marzeń. Jest raczej jednym wielkim rozczarowaniem.
Miała go kochać i być dumna. A głównie się wstydzi.

Najnowsza powieść Zośki Papużanki to literacka i bogata w znaczenia historia pewnej miłości.
Czy można wstydzić się kogoś, kogo się kocha? Co zrobić, gdy rzeczywistość za nic sobie ma nasze oczekiwania i przybiera kształt, którego nie pojmujemy?

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 37
Zofia | 2016-03-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 marca 2016

„Skleiła latawiec. Piękny, wielki latawiec, na którym narysowała buzię i oczy. Śpik wypuścił z dłoni koniec sznurka i patrzył, jak chmury się śmieją. Siadała na jego łóżku i głaskała po głowie. Nie spał. Leżał spokojnie, przykryty kołdrą, nie wiercił się, nie marudził, ale nie mógł zasnąć. Zasypiał dopiero, gdy wychodziła, jakby nie chciał jej robić przykrości”.
Śpik (takie przezwisko otrzymał w szkole) to wyjątkowe dziecko. Chłopiec bardzo wrażliwy, w sposób szczególny widzący świat. I jego mama, która kocha swoje dziecko, chociaż wie, że nie jest takie jak jego rówieśnicy. Często się za niego wstydzi, jest rozczarowana. Ale to przecież jej syn, mimo że żyje jakby w swoim, odmiennym świecie. Czy Śpik jest „normalny”? A czym jest „normalność”?
Powieść Papużanki śmieszy i wzrusza. Śmieszy, bo Papużanka pisze w sposób lekki, nie ucieka od humorystycznych sytuacji, chociaż bohaterowie żyją w szarych czasach PRL-u. Jej powieść wzrusza, bo ukazuje rozterki matki, która (jak wszystkie matki) chciała mieć dziecko zdrowe, mądre i piękne. Niestety jej marzenie nie spełniło się. Relacja matki i syna jest bardzo skomplikowana. Ta miłość jest trudna, ponieważ dziecko zostało odrzucone przez całe społeczeństwo. Jak w takiej sytuacji powinna postąpić matka? Wyjątkowa książka, bardzo dojrzałe podejście do tematu.
Polecam!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Siostry

Piękna, klimatyczna książka. Akcja osadzona w urokliwym miejscu sprawia, że czytając ją czułam się prawie jak na seansie relaksacyjnym. Uwielbiam taki...

zgłoś błąd zgłoś błąd