Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Baskijski diabeł

Seria: Klasyka [Czarne]
Wydawnictwo: Czarne
7,65 (20 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
2
9
3
8
7
7
5
6
2
5
0
4
0
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380492608
liczba stron
752
język
polski
dodała
Ag2S

Zygmunt Haupt to jeden z „wielkich nieodkrytych” polskich pisarzy XX wieku. Styl Haupta jest natychmiast rozpoznawalny: rządzi nim wędrówka skojarzeń, kontrapunkt nastrojów i perspektyw widzenia świata. Pisarz opowiada o własnym dzieciństwie widzianym z perspektywy dorosłości – i zdarzeniach wieku dojrzałego, w których umie zachować bezpośredniość i świeżość postrzegania dziecka; kreśli...

Zygmunt Haupt to jeden z „wielkich nieodkrytych” polskich pisarzy XX wieku.

Styl Haupta jest natychmiast rozpoznawalny: rządzi nim wędrówka skojarzeń, kontrapunkt nastrojów i perspektyw widzenia świata. Pisarz opowiada o własnym dzieciństwie widzianym z perspektywy dorosłości – i zdarzeniach wieku dojrzałego, w których umie zachować bezpośredniość i świeżość postrzegania dziecka; kreśli portrety przyjaciół i członków rodziny, ale też ludzi spotkanych przypadkowo. Opowiada o zwyczajach małych społeczności wołyńskich: polskich i ukraińskich chłopów, Żydów, małomiasteczkowej inteligencji, właścicieli ziemskich i żołnierzy, przywołuje widziane malarskim okiem obrazy natury i kreślone w świetnym, perspektywicznym skrócie scenki rodzajowe, ale przede wszystkim zatrzymuje wzrok na postaciach, które go intrygują i poruszają – na ludziach zakochanych, walczących, ludziach u początku i u kresu życia. Wbrew zatem pozornej nieistotności tego, co w tych opowieściach pokazane, Haupta – erudytę i filozofa – interesują tematy najpoważniejsze, zaduma nad egzystencją człowieka: próbuje narysować kształt ludzkiego życia, splot różnych losów, wpatruje się w ich niejasną symbolikę, poszukując sensu.

prof. Jerzy Jarzębski

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 605
Jarek1983 | 2017-08-03
Przeczytana: 11 czerwca 2017

Piekielnie dobra książka.

Swego czasu postanowiłem nieco odejść od pościgu za nowościami wydawniczymi na rzecz wyważonego i spokojnego czytania treści starszych. Innymi słowy doszedłem do tego momentu, że współczesna literatura nie do końca odpowiada moim potrzebom czy nawet aspiracjom. Człowiek chciałby poznać jakoś przeszłość oczami ówczesnych. Wydaje mi się, że kiedyś ludzie mieli więcej czasu na myślenie lub komponowanie myśli. Nie chcę wyjść na łzawego zwolennika „kiedyś było lepiej”, ale zdaje się, że współczesna proza bywa zbyt rozedrgana i niezbyt precyzyjna. Może niekoniecznie chciałbym powrócić do rozwlekłych opisów przyrody, ale na pewno przydałoby się więcej stylistycznych złoceń. „Baskijski diabeł” mieni się niespotykaną intensywnością literacką. Do czasu lektury słów Haupta (co uczyniłem po raz pierwszy w życiu) nie wiedziałem nic o literaturze. Czułem się jak ignorant w kwestiach tego co nasz język potrafi. To zdecydowanie przekoloryzowanie z mojej strony, ale takie odczucia miałem. Oczywiście, że Haupt samodzielnie nie zastępuję całej literatury świata, ale skutecznie rzuca na nią swój cień.

Wszystko zaczyna się od Stasiuka. Jego wstęp to osobna kategoria eseju. Jeden autor składa hołd drugiemu. Robi to bez lukrowania. Co tu dużo pisać. Styl autorski Stasiuka powszechnie jest znany. Więc jeżeli ten nadobny stylista pisze, że ktoś to robi lepiej, to musi mieć rację. Jestem tak przygnieciony ogromem tej prozy, że trudno mi się zebrać na zgrabną konkluzję. Postaram się, choć nie obiecuję, że będzie to zrozumiałe.

Detaliczność niemal perwersyjna. Haupt w swoich opowiadaniach potrafi dostrzec najmniejsze detale swoich bohaterów i rozdmuchać je do dużych rozmiarów. Pewnie może ktoś pomyśli, że to musi być nudne jak flaki z olejem, ale nic bardziej mylnego. Opowieść nic na tym nie traci. Pisarz panuje nad formą idealnie. W oczy rzuca się też umiejętność zmiany perspektywy. Momenty najlepsze są wtedy kiedy widzimy świat oczami dziecka. Zwrócę uwagę, że nie korzysta on z XIX-wiecznej formy stylistycznej, a mimo to osiąga poziom oddania realiów godny największych pisarskich sław. Haupta zajmowało też szukanie absolutu. Odpowiedzi na pytanie: po co to życie? Niebywałe to wszystko patrząc na to o jakim okresie w dziejach ludzkości pisał te słowa. Nie trafił w swój czas, tym większe znaczenie ma wznowienie jego twórczości. To powinno trafić na listę lektur. Nie znajduje lepszej definicji piękna niż „Baskijski diabeł”.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dolores Claiborne

Byłam autentycznie zaskoczona, kiedy zdałam sobie sprawę z tego, w jaki sposób Autor przedstawia historię Dolores Claiborne - 254 strony czystego, nic...

zgłoś błąd zgłoś błąd