Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Trzy wiedźmy

Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa
Cykl: Świat Dysku (tom 6)
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
7,47 (4309 ocen i 139 opinii) Zobacz oceny
10
295
9
731
8
980
7
1 454
6
533
5
240
4
26
3
45
2
2
1
3
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Wyrd Sisters
data wydania
ISBN
8371808372
liczba stron
272
język
polski

Inne wydania

Jest to szósta część popularnego cyklu o Świecie Dysku. Król Verence, władca Lancre, został zamordowany i snuje się teraz jako duch po zamku. Czarownice ocaliły maleńkiego synka Verence'a i oddały go na wychowanie aktorom z wędrownej trupy. W Lancre objął władzę okrutny książę Felmet z jeszcze okrutniejszą małżonką. Poddani nie lubią nowego władcy. Duch Verence'a nieźle musi się nakombinować,...

Jest to szósta część popularnego cyklu o Świecie Dysku. Król Verence, władca Lancre, został zamordowany i snuje się teraz jako duch po zamku. Czarownice ocaliły maleńkiego synka Verence'a i oddały go na wychowanie aktorom z wędrownej trupy. W Lancre objął władzę okrutny książę Felmet z jeszcze okrutniejszą małżonką. Poddani nie lubią nowego władcy. Duch Verence'a nieźle musi się nakombinować, aby zawrzeć wreszcie sojusz z wiedźmami. Wspólnie doprowadzą do powrotu prawowitej dynastii na tron.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Prószyński i S-ka, 1998

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (7294)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 406
SeVIIen Sins | 2016-12-01
Przeczytana: 01 grudnia 2016

„Być zamordowanym to przecież dla króla śmierć naturalna.”

W Lancre zostaje zamordowany król Verence. Trzy czarownice ratują jego maleńkiego synka i oddają na wychowanie aktorom wędrownej trupy teatralnej. Władzę obejmuje okrutny książę Felmet i jego małżonka, która jest jeszcze okrutniejsza. Poddani nie lubią nowego władcy i jego rządów. Verence, który stał się duchem, próbuje na wszelkie sposoby zawrzeć sojusz z czarownicami i przywrócić władzę w królestwie swojej dynastii…

Była to czwarta przeczytana przeze mnie część „Świata Dysku”. I muszę przyznać, że ze wszystkich czterech była najlepsza! Liczne odwołania do dzieł Szekspira (w wersji dowcipnej) i niebanalne postacie – z tego musiało wyjść coś wspaniałego! Humor inteligentny i na najwyższym poziomie, choć nie każdemu przypadnie do gustu – wiadomo. Poza tym znowu mogłam zapomnieć o wszystkim, co mnie otacza i przenieść się do świata stworzonego przez Pratchetta. Tym razem dostałam więcej wyjaśnień dotyczących owego...

książek: 1660
Ola | 2016-03-23
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 23 marca 2016

Pratchett jak zawsze na poziomie. Poziom bólu brzucha ze śmiechu całkiem wysoki :) Cóż, tomy o czarownicach zdecydowanie podobają mi się bardziej niż pozostałe. Należą do tych ukochańszych. Są tacy, którzy twierdzą, że wiadomo dlaczego ;) W każdym razie czarownice są moimi ulubienicami, zwłaszcza Babcia Weatherwax, a poczucie humoru i inteligencja autora robi na mnie wrażenie. Całość wypada rewelacyjnie :)

książek: 2195
jatymyoni | 2015-06-24
Przeczytana: czerwiec 2015

Świetna książka, aby cały wieczór spędzić ze śmiechem lub uśmiechem.. Jak we wstępie napisano : są tam trzy czarownice, a także królowie, sztylety, korony, burze, krasnoludy, koty, duchy, widma, małpy, bandyci, demony, lasy, następcy, trefnisie, tortury, trolle, wirujące sceny, ogólna radość oraz wrzawy wielorakie. Nie ma tym razem magów, Śmierć jednak się pojawia. Jest też świetna zabawa i gra odwołująca się do dzieł Shakespeare Język lekki i dowcipny, pełen zdań perełek np.” W Remtopach nie brakowało płaskiego gruntu. Problem w tym, że w większości był pionowy.”
Ciekawe są też rozważania Śmierci o teatrze (str. 243):
„Ludzkie istoty zbudowały świat wewnątrz świata, który odbija się w nim jak,pejzaż w kropli wody. (..)
W tym swoim małym świecie umieścili wszystko to, od czego powinni uciekać – nienawiść, strach, tyranię i tak dalej. Śmierć był tym zaintrygowany. Myśleli, że oderwą się od siebie samych, ale każda sztuka wymyślona przez ludzi, wciąga ich głębiej do wnętrza.”
Tak i...

książek: 183
Michał Nosorowski | 2013-12-20
Przeczytana: 19 grudnia 2013

Witam fanów Pratchetta. "Trzy wiedźmy" to ciekawa książka, o nieprzeciętnej fabule. Postaci są ciekawe i dobrze opisane. Jak na Pratchetta przystało, książka jest wypełniona po brzegi dobrymi dialogami oraz ciekawymi opisami. Tę część przeczytałem bardzo szybko, bo była interesująca. Bardzo dobrze wspominam zakończenie książki, które (przyznacie mi rację) mogło się skończyć na wiele innych sposobów. Mam tutaj na myśli Tomjona i jego moce. Gościnny udział Śmiercia jeszcze bardziej mnie rozśmieszył. Czytając książkę wychwyciłem kilka ciekawych cytatów. Polecam wszystkim fanom fantasy.

książek: 884
Krzysztof | 2015-02-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 lutego 2015

„Huczała wichura. Błyskawice raz po raz kuły ziemię, niby niezręczny skrytobójca. Grom przetaczał się tam i z powrotem po ciemnych, chłostanych deszczem wzgórzach. Noc była czarna jak wnętrze kota. Można by uwierzyć, że właśnie w taką noc bogowie przesuwają ludzi niczym pionki na szachownicy losu. Pośród tej burzy żywiołów ogień migotał pod ociekającymi krzewami kolcolistu jak obłęd w oczach łasicy. Oświetlał trzy przygarbione postaci.”

To szóste spotkanie z Pratchettem i jego Światem Dysku, które równie wciąga i sprawia wiele przyjemności czytelniczych, jak poprzednie tomy. Tym razem sir Pratchett wrzuca nas w świat Shakespeare’a nawiązań i odwołań, których odkrywanie dla osób ceniących sobie dzieła tego wielkiego poety będzie niezłą gratką. Ale poza tym wszystkim jest świetna opowieść, którą czyta się doskonale.

„Osoby: trzy czarownice, a także królowie, sztylety, korony, burze, krasnoludy, koty, duchy, widma, małpy, demony, lasy, następcy, trefnisie, tortury, trolle, wirujące...

książek: 2078

Po Pratchettowskie Trzy wiedźmy sięgnęłam - nie ukrywam - ze względu na bliski memu sercu tytuł. I dobrze trafiłam. Czytając, zaśmiewałam się do łez. Dryfowałam wśród literackich smaczków. Ponoć każda część Świata Dysku odnosi się do jakiegoś kraju, epoki historycznej, zdarzenia... Mniam...

Trzy wiedźmy zostały usytuowane w iście Shakespeare'owskim klimacie. Dosłownie. Mnóstwo tu odniesień do jego teatru (The Globe - a tutaj: Dysk), dramatów (zarówno tytuły, jak i wątki fabularne występujące w nienazwanych spektaklach).

Same trzy czarownice wiążą się nieodparcie z Makbetem. Nie bez kozery - trzy wiedźmy mieszają w historii pewnego państwa. Jest tutaj mord na królu - skrytobójstwo ujawnione, jest ambitna żona nieporadnego uzurpatora-mordercy, jest krew, co się zmyć nie chce z rąk i duch. Ten duch to akurat niezbyt jest straszny - jego główne przewinienie to przesolona owsianka na królewskie śniadanie. Jest teatr w teatrze...

I mnóstwo przecudownych, humorystycznych powiedzonek :)

książek: 867
Karodziejka | 2011-06-02
Przeczytana: 28 maja 2011

Terry'ego Pratchetta oraz jego cyklu Świat Dysku chyba nie trzeba nikomu przedstawiać - nawet nie-fantaści zwykle coś o nim słyszeli.

Trzy wiedźmy to jedna z książek wchodzących w skład tego cyklu, a w zasadzie można tu mówić nawet o podcyklu o czarownicach z Lancre. Głównymi bohaterkami są Magrat, Niania Ogg oraz Babcia Weatherwax, stanowiąc odbicie trzech aspektów Wielkiej Bogini. Każda z nich jest inna, razem jednak stanowią silną mieszankę wybuchową - powodując głównie wybuchy śmiechu.

Fabuła Trzech wiedźm jest w pewnym sensie parodią szekspirowskiego Macbetha. W pewnym sensie, gdyż cała akcja skupia się w większości na wiedźmach, z rzadka tylko pokazując losy Felmeta, Błazna lub Tomjona (nie zapominajmy przy tym o burzy!).

Po prostu życie to teatr, a teatr to życie.

W książce znajdziemy zwyczajową dawkę specyficznego, absurdalnego poczucia humoru właściwego Pratchettowi zarówno w rozwoju akcji, dialogach, jak i charakterystycznych dla Pratchetta przypisach do...

książek: 135
Czarodziejka | 2014-01-31
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 31 stycznia 2014

Kocham, uwielbiam!! Rewelacja

książek: 1317
Sanderka1985 | 2014-05-13
Przeczytana: 13 maja 2014

Kolejny tom ze Świata Dysku, ale przede wszystkim kolejny tom z jednego z moich ulubionych cykli Pratchetta, czyli cyklu o wiedźmach. Tym razem Babcia, Nania i Magrat mają przed soba poważne zadanie: muszą posadzić na tronie odpowiedniego kandydata. Czy nie kojarzy wam sie to z czymś? Oczywiście w książce w prześmiewczy sposób jest wiele nawiązań do Macbetha, Shakespeare. Oczywiscie poza oczywistymi przytoczeniami, o czym swiadczy sam tytuł, również postać zony króla, który przywłaszczył sobie tron, a nawet kolor jej sukni jest taki jak Lady Macbeth. Można by tak dwoić i troić a tak nie odda to klimatu książki. To naprawdę Pratchett w świetnym wykonaniu. Zachęcam wszystkich do sięgnięcia po ten tom, ten cykl a potem po wszystkie cykle ze Świata Dysku.

książek: 315
Nitager | 2016-04-26
Na półkach: Przeczytane

Po nieco słabszym moim zdaniem 'Czarodzicielstwie", dostajemy pierwszą część nowego podcyklu, o trzech wiedźmach. I to jest to! tutaj Terry Pratchett rozkwitł na dobre i pokazał, na co go stać. Powieść aż kipi od doskonałego humoru. Postacie wiedźm nakreślone z wirtuozerią, czytelnik od pierwszego wejrzenia czuje do nich sympatię. Do znanej już, posępnej i pełnej rezerwy Babci Wetherwax, do rozochoconej i czerpiącej garściami z życia Niani Ogg i nieco naiwnej, najmłodszej, ale odpowiedzialnej Magrat.
Aluzje do sztuk Szekspira, zwłaszcza Makbeta i Hamleta, bardziej niż wyraźne. Niemal Szekspir w sosie dowcipnym! Bo z czym kojarzą się trzy czarownice? Jakie skojarzenia budzi duch zamordowanego króla, włóczący się po zamku? Zresztą, część fabuły dzieje się w trupie wędrownych aktorów...
Podcykl o trzech wiedźmach należy do moich ulubionych - przebija go tylko podcykl o Straży Miejskiej.

zobacz kolejne z 7284 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd