Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Panika

Tłumaczenie: Monika Bukowska
Wydawnictwo: Otwarte
6,83 (1526 ocen i 234 opinie) Zobacz oceny
10
70
9
145
8
273
7
429
6
345
5
162
4
57
3
32
2
7
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Panic
data wydania
ISBN
9788375153859
liczba stron
360
język
polski
dodała
Ag2S

Wyobraź sobie senne, pogrążone w beznadziei miasteczko. Wyobraź sobie dziewczynę, która nie wierzy, że może ją spotkać coś dobrego. Wyobraź sobie grę, w której każdy musi podjąć śmiertelne ryzyko, by wygrać wielką nagrodę – przepustkę do lepszego życia. Ta gra to Panika. Nikt nie wie, kim są sędziowie, którzy wymyślają zadania i czuwają nad przebiegiem rywalizacji. Uczestnicy zostają zmuszeni...

Wyobraź sobie senne, pogrążone w beznadziei miasteczko.
Wyobraź sobie dziewczynę, która nie wierzy, że może ją spotkać coś dobrego.
Wyobraź sobie grę, w której każdy musi podjąć śmiertelne ryzyko, by wygrać wielką nagrodę – przepustkę do lepszego życia.

Ta gra to Panika. Nikt nie wie, kim są sędziowie, którzy wymyślają zadania i czuwają nad przebiegiem rywalizacji. Uczestnicy zostają zmuszeni do przesunięcia własnych granic, do wyjścia poza strefę bezpieczeństwa, do stawienia czoła najgłębszym lękom.
Dziewczyna ma na imię Heather. Od zawsze pogardzała grającymi w Panikę. Ale kiedy jej chłopak odchodzi do innej, pełna wściekłości, bólu i rozpaczy zmienia swoje podejście i decyduje się przystąpić do rywalizacji. Nigdy nie spodziewała się, że to zrobi. Aż do tego lata.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 418
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 03 lutego 2016

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Zapraszam na www.nalogowy-ksiazkoholik.blogspot.com


Zagrajmy w grę. Stawka? Gruba kasa, ale coś jeszcze. Szansa na lepsze życie. Zasady? Kilka. Jeśli bierzesz udział, to liczysz się ze śmiercią. Obowiązuje cię tajemnica. Nie możesz nikomu powiedzieć o grze, bo inaczej zostaniesz zdyskwalifikowany. Nie będziesz dopytywać się o sędziów, historię rozgrywek ani oceny. Jedyne, co musisz zrobić, to pokonać swe lęki. Nawet gdy Panika zaciśnie dłonie na twoim gardle.
Podupadające miasteczko, zapomniane przez Boga i opętane przez własne demony. I oni – nastolatkowie stojący u progu dorosłości, na których spoczywa podjęcie najważniejszej decyzji w ich życiu. Pozostać i wsiąknąć w miejscowe zepsucie, czy wyjechać i liczyć na szczęście? Nie wszyscy jednak mogą pozwolić sobie na wybór. Są i tacy, którym pozostanie, jest pisane, chyba że wykorzystają okazję, którą daje im Panika.
Heather nie miała zamiaru brać udziału w grze. Popchnęła ją do tego zdrada chłopaka i strata pracy. Dziewczyna nie przewidziała, że przyjdzie jej zawalczyć o znacznie więcej. Dodge`a napędzała chęć zemsty, a jasno wytyczony cel pomagał w łamaniu własnych barier. Miał zamiar wygrać Panikę. Nikt z nich nie przewidział, że rządzi się ona własnymi prawami, a wraz ze strachem i śmiercią niesie przyjaźń i miłość.
Myślałam, że Panika będzie kolejną książką dla nastolatek, w której miłość zwycięży wszelkie przeszkody i rozkwitnie na kartach powieści. Pomyliłam się. Jest to doskonała propozycja z gatunku młodzieżowego, w której wszystko jest dawkowane stopniowo, a dzięki temu pochłania czytelnika. Tytułowa gra jest doskonałym pomysłem na książkę nie tylko dla młodzieży, ale również dorosłych. Ktoś mógłby powiedzieć, że autorka pokazała bezmyślność młodych ludzi. Uważam, że książka ukazuje wielkie nadzieje i marzenia, które mają nastolatkowie oraz ogromną determinację i odwagę w dążeniu do realizowania ich w realnym życiu.
Fabuła została tak skonstruowana, że czytelnik ulega stereotypom i już na początku układa sobie cały scenariusz zakończenia. Mamy tutaj dwójkę głównych bohaterów, którzy biorą udział w rywalizacji. Zapewne połączy ich miłość i przy wsparciu przyjaciół pokonają przeszkody. Jeśli spodziewacie się właśnie takiego przebiegu, to się rozczarujecie. Nie nazwałabym Paniki romansem, ponieważ jest go bardzo mało w trakcie trwania fabuły. I nie przebiega on tak, jak założycie przed rozpoczęciem czytania. Schodzi on na dalszy plan, a na czoło wysuwa się prawdziwa królowa – Panika.
Mam zastrzeżenie do głównej bohaterki. Co prawda autorka nie zrobiła z niej heroski, a raczej wykreowała ją na normalną osiemnastolatkę, która ma paskudą przeszłość i jeszcze paskudniejszą wizję przyszłości. Nie jest również pięknością w przeciwieństwie do swojej najlepszej przyjaciółki, ale posiada wewnętrzny urok. Na początku jednak była dla mnie nijaka. Przewijała się przez karty powieści, ale miałam wrażenie, że więcej do książki nie wniesie. To chyba jednak zaplanowana przez autorkę zasłona dymna, która miała nam pokazać, w jaki sposób gra zmienia ludzi. Dziwne uczucie dotyczące Heather zostało ze mną jednak do końca powieści.
Inna sprawa miała się z Dodgem. On przypadł mi od razu do gustu, a historia z nim związana sprawiła, że szczerze mu współczułam. To on był tym, który wyznaczył sobie jasny cel i do niego dążył. Nie zawahał się przed niczym, by go osiągnąć. Jego determinacja mnie przerażała, ale jednocześnie budziła mój podziw.
Wiedziała już teraz, że zawsze jest nadzieja, światełko w tunelu – nawet pośród ciemności, strachu, pośród największych głębin. Zawsze jest słońce, po które można sięgnąć, i powietrze, i przestrzeń, i wolność. Zawsze jest jakaś droga, którą można pójść, zawsze jest jakieś wyjście. I nie trzeba się bać.
Jeśli chodzi o samą grę, to autorka spisała się tutaj na medal. Nie ma mydlenia oczu czytelnika jakimiś błahymi zawodami. Każda konkurencja mogła się skończyć jednym – śmiercią. Wystarczyło trochę nieuwagi, by kolejny uczestnik wypadł z gry i został poważnie ranny. Nie zdradzę, czy rzeczywiście tak się stało, bo przyjemność czytania pozostawiam wam. Emocje jednak często brały nade mną górę, aż sama zaczęłam się zastanawiać, czy byłabym zdolna do wykonania choćby jednego zadania. Pod koniec zaczęłam w to wątpić.
Na plus zaliczam również udane opisy otoczenia oraz życiorysy poszczególnych bohaterów. To one miały bardzo duży wpływ na postrzeganie Paniki. W innym wypadku zastanawiałabym się, dlaczego ktoś w ogóle miałby ochotę grać w taka grę. Oczywiście pewnie znalazłoby się kilku idiotów łasych na pieniądze, ale tak z roku na rok, wiedząc, czym grozi taka zabawa? Po zapoznaniu się z historiami postaci wiedziałam, że tak naprawdę nie mają nic do stracenia, a wizja zyskania szansy na nowe lepsze życie była niezwykle kusząca.
Panikę odstawiam na półkę, ale z pewnością nie zostanie ona zapomniana. Stanowi doskonałą świeżynkę wśród powieści młodzieżowych, nieociekającą tęczową miłością głównych bohaterów, a ukazującą prawdziwe rozterki nastolatków u progu dorosłości. Dodatkowo książka niesamowicie trzyma w napięciu, a nieprzewidywalna fabuła sprawia, że pochłania się ją bardzo szybko. Jeśli tylko macie ochotę na powiew nowości, to zaopatrzcie się w książkę i pozwólcie grze toczyć się dalej.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Labirynt duchów

Szczerze mówiąc to powieść mnie troszkę rozczarowała. Nie mogę powiedzieć, że była zła, jednak nie udało jej się dorównać trzem poprzednim tomom. To,...

zgłoś błąd zgłoś błąd