Zazdrośnice

Tłumaczenie: Łukasz Müller
Wydawnictwo: Znak Literanova
6,62 (807 ocen i 164 opinie) Zobacz oceny
10
28
9
43
8
123
7
255
6
207
5
104
4
23
3
13
2
6
1
5
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Le Poison d'amour
data wydania
ISBN
9788324035366
liczba stron
144
język
polski
dodała
joly_fh

Nienawidzę miłości. Pragnę się buntować przeciwko niej. Jeśli kochać oznacza cierpieć, przestać być panem samego siebie, zostać niewolnikiem, to ja nie chcę kochać. Wolę uderzać. Wolę prowokować. Pragnę pokoju, nie wojny. Jednak gdyby okazało się, że to nieuniknione, prowadziłabym wojnę. Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe – cztery przyjaciółki od serca, na zawsze. Od dziecka zwierzały się...

Nienawidzę miłości. Pragnę się buntować przeciwko niej. Jeśli kochać oznacza cierpieć, przestać być panem samego siebie, zostać niewolnikiem, to ja nie chcę kochać.
Wolę uderzać. Wolę prowokować.
Pragnę pokoju, nie wojny. Jednak gdyby okazało się, że to nieuniknione, prowadziłabym wojnę.

Anouchka, Julia, Raphaëlle, Colombe – cztery przyjaciółki od serca, na zawsze. Od dziecka zwierzały się sobie ze wszystkiego, dzieliły każdą radością i smutkiem. Wierzą, że miłość przemija, lecz przyjaźń jest wieczna. Jednak gdy Raphaëlle zaczyna korespondować z chłopakiem, z którym spotykała się Julia, więzi łączące cztery przyjaciółki zostają wystawione na ciężką próbę…

W swojej najnowszej książce Eric-Emmanuel Schmitt sprawdza, do czego jesteśmy zdolni, gdy zawładnie nami zazdrość i uraza. Jak cienka linia dzieli miłość i nienawiść, przyjaźń i zemstę?

 

źródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2016

źródło okładki: www.znak.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 366
Sybora | 2017-02-17
Przeczytana: 17 lutego 2017

"Zazdrośnice" to krótka historia na jeden raz. Rozumiem, że taka forma nie pozwala rozwinąć skrzydeł, ale to chyba najgorsza pozycja Schmitta jaką dotychczas czytałam. Rzecz opiera się na przeplatających się fragmentach pamiętników czterech przyjaciółek - nastolatek. Nie wiem co mi tu przeszkadza najbardziej - chaotyczność fabuły, czy chaotyczność każdej z rozwydrzonych młodych trzpiotek, jakimi są bohaterki. Niby rzecz kończy się dramatycznie, ale nie mogę się powstrzymać od wrażenia przesady. Ja wiem, że w tak młodym wieku człowiek ma różne głupie pomysły i reaguje emocjonalnie na wszystko, ale nie podejrzewałabym, że młodzi ludzie są aż tak przedramatyzowani i po prostu głupi. Może dlatego, że wizja Schmitta do mnie nie przemawia, ta powieść mi się nie podoba. W moim mniemaniu brakuje jej typowej dla Schmitta głębi psychologicznej, wszystkich odcieni emocji, inteligencji płynącej chyba właśnie z doświadczenia.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Cud grudniowej nocy

Przy powieściach Magdaleny Majcher aura na zewnątrz nie ma większego znaczenia, ponieważ przy czytaniu i tak zapomina się o całym świecie, dlatego, ch...

zgłoś błąd zgłoś błąd