Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Łaska

Seria: Ze Strachem
Wydawnictwo: Czarne
7,13 (903 ocen i 192 opinie) Zobacz oceny
10
24
9
78
8
218
7
353
6
170
5
38
4
12
3
7
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje

Rok 1955. W lesie odnaleziona zostaje sześcioletnia Marysia, która zaginęła tydzień wcześniej. Na odzieży i ciele ma plamy zaschniętej krwi. Jak dziewczynce udało się przetrwać? Czy ktoś jej pomógł? Co się wydarzyło? Marysia nic nie pamięta. Jej ciotka mówi, że czasem zapomnieć to łaska. Rok 1985. Maria jest już dorosła, ale tajemnica sprzed lat nadal kładzie się cieniem na jej życiu. Kobieta...

Rok 1955. W lesie odnaleziona zostaje sześcioletnia Marysia, która zaginęła tydzień wcześniej. Na odzieży i ciele ma plamy zaschniętej krwi. Jak dziewczynce udało się przetrwać? Czy ktoś jej pomógł? Co się wydarzyło? Marysia nic nie pamięta. Jej ciotka mówi, że czasem zapomnieć to łaska.

Rok 1985. Maria jest już dorosła, ale tajemnica sprzed lat nadal kładzie się cieniem na jej życiu. Kobieta pracuje jako nauczycielka w miejscowej podstawówce. Pewnego dnia jej nastoletni uczeń zamiast kartkówki oddaje jej rysunek przestawiający czworo dzieci i Kartoflanego Człowieka. Prosi ją o pomoc. Tego samego dnia zostaje znaleziony w miejskim parku powieszony na gałęzi.

Pojawiają się kolejne ofiary. Milicja rozpoczyna wyścig z czasem, aby schwytać niebezpiecznego mordercę. Tymczasem Maria prowadzi własne śledztwo. Ma przeczucie, że rozwiązanie zagadki kryje się głęboko w jej pamięci…

 

źródło opisu: www.czarne.com.pl

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 356
Vivaldi | 2016-04-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Anna Kańtoch powszechnie kojarzona jest przede wszystkim jako autorka fantastyki – wystarczy wspomnieć nagrodzonych Zajdlem Przedksiężycowych oraz szereg opowiadań pokroju Sztuki porozumienia. Zarazem jednak często flirtuje ona z nieco odmienną estetyką: w jej dorobku znaleźć można również powieść psychologiczną (Czarne), młodzieżową (Tajemnica Diabelskiego Kręgu), a za sprawą Łaski – także kryminał. Jak wypadły zmagania pisarki z tym gatunkiem?

Tak po prawdzie to gatunek ten nie jest dla Kańtoch obszarem całkowicie nowym czy obcym – cykl opowiadań o Domenicu Jordanie, mimo że przynależy do fantastyki, był pod wyraźnym wpływem kryminału; sama autorka również nie jeden raz wskazywała go – choćby poprzez opinie na temat wybranych powieści czy seriali – jako gatunek jej bliski. Niemniej Łaska, powieść na wskroś realistyczna, musiała być swego rodzaju wyzwaniem. Wyzwaniem, któremu Kańtoch zdecydowanie podołała – przynajmniej zdaniem osoby, która fanem tego typu książek nie jest i czytuje je raczej sporadycznie.
[...]
Przeglądając internetowe opinie na temat Łaski, raz za razem trafiałem na porównania powieści Kańtoch do skandynawskich kryminałów. Niewątpliwie coś w tym jest, niemniej nie doszukiwałbym się prób przeniesienia wprost tego modelu na grunt polski, a raczej wyczuwalnej inspiracji. Nie znajdziemy w Łasce makabrycznych zbrodni, perwersji i wszechogarniającej opresji schowanej pod fasadą ułożonego społeczeństwa. Mgielnica, w której dzieje się akcja powieści, to miejscowość mała i jak wiele rzeczy w PRL-u naznaczona swego rodzaju bylejakością, zmiksowaną dodatkowo z małomiasteczkowością. Tutaj każdy zna każdego, plotki roznoszą się z prędkością błyskawicy, a presja społeczna może doskwierać równie mocno jak milicja. Nie znajdziemy tutaj jednak rozbudowanych opisów tego „terroru opinii”: miasteczko pozostaje tłem, a jego działanie widzimy jedynie poprzez skutki; jednocześnie Mgielnica mniej zdaje się cierpieć z powodu sąsiedzkiej zawiści, plotek i szukania kozła ofiarnego, emocjonalnej znieczulicy i braku poczucia odpowiedzialności. W powieści widać przykłady przemocy w rodzinie, problemów emocjonalnych i psychicznych, które jednak nie są w żaden sposób rozwiązywane – w imię przekonania, iż jest to normalne bądź też to nie moja sprawa. Marazm i bylejakość zdają się przesiąkać każdy kąt, krusząc ład nie gorzej niż mrok i zagadki.
[...]
Jak zaznaczałem we wstępie, nie jestem zapalonym fanem kryminałów i z racji tego nie wiem, czy Łaska takowym podpasuje. Mnie zdecydowanie przypadła do gustu: niespieszną narracją, nastrojem niepewności i paranoi, interesująco wykreowanymi postaciami oraz sprawnie poprowadzoną intrygą. Fakt, tło mogłoby być nieco mocniej zarysowane, końcówka – w porównaniu z resztą powieści – wydaje się zaskakująco skondensowana, a pewne rozwiązania fabularne mogą odrobinę rozczarować, niemniej uważam Łaskę za powieść intrygującą, chwilami przyjemnie staromodną, potrafiącą umilić czas i dostarczyć emocji bez zbędnych udziwnień i kontrowersji.

Pełny tekst recenzji do znalezienia tutaj: https://pozagranicawzroku.wordpress.com/2016/04/01/recenzja-laska-czyli-zagrajmy-w-potwora/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Oddział chorych na raka

Przed lekturą odświeżyłam sobie "Inny świat". Myślę, że było to dobre posunięcie, ponieważ przygotowało mnie "merytorycznie" do tr...

zgłoś błąd zgłoś błąd