Łaska

Seria: Ze Strachem
Wydawnictwo: Czarne
7,13 (944 ocen i 198 opinii) Zobacz oceny
10
25
9
80
8
226
7
375
6
178
5
38
4
12
3
7
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje

Rok 1955. W lesie odnaleziona zostaje sześcioletnia Marysia, która zaginęła tydzień wcześniej. Na odzieży i ciele ma plamy zaschniętej krwi. Jak dziewczynce udało się przetrwać? Czy ktoś jej pomógł? Co się wydarzyło? Marysia nic nie pamięta. Jej ciotka mówi, że czasem zapomnieć to łaska. Rok 1985. Maria jest już dorosła, ale tajemnica sprzed lat nadal kładzie się cieniem na jej życiu. Kobieta...

Rok 1955. W lesie odnaleziona zostaje sześcioletnia Marysia, która zaginęła tydzień wcześniej. Na odzieży i ciele ma plamy zaschniętej krwi. Jak dziewczynce udało się przetrwać? Czy ktoś jej pomógł? Co się wydarzyło? Marysia nic nie pamięta. Jej ciotka mówi, że czasem zapomnieć to łaska.

Rok 1985. Maria jest już dorosła, ale tajemnica sprzed lat nadal kładzie się cieniem na jej życiu. Kobieta pracuje jako nauczycielka w miejscowej podstawówce. Pewnego dnia jej nastoletni uczeń zamiast kartkówki oddaje jej rysunek przestawiający czworo dzieci i Kartoflanego Człowieka. Prosi ją o pomoc. Tego samego dnia zostaje znaleziony w miejskim parku powieszony na gałęzi.

Pojawiają się kolejne ofiary. Milicja rozpoczyna wyścig z czasem, aby schwytać niebezpiecznego mordercę. Tymczasem Maria prowadzi własne śledztwo. Ma przeczucie, że rozwiązanie zagadki kryje się głęboko w jej pamięci…

 

źródło opisu: www.czarne.com.pl

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1172
McRap1972 | 2016-03-16
Przeczytana: 16 marca 2016

W skrócie: doskonała książka.

Już od pierwszych zdań zrobiło się od razu ciekawie. Potem było coraz lepiej. Powieść Anny Kańtoch nie jest zwykłym kryminałem. Te z reguły są banalne i podobne do siebie. Proszę nie zrozumieć mnie źle, bardzo lubię kryminały, ale jest to forma jednak w jakiś sposób ograniczona. "Łaska" to raczej powieść obyczajowa, dramat z elementami kryminału. Owszem mamy tu klasyczne śledztwo ale mimo to nie ono jest najważniejsze.

Siła fabuły to myśli i uczucia głównej bohaterki. Doprawdy nie wiem i nie rozumiem jak to mogło kogoś zanudzić. Ale jak widać ludzie są różni i nie zawsze musi im podobać się to samo. Przenoszenie fabuły między rokiem 1955 i 1985 też bardzo mi się podobało. Coś takiego sprawdza się niemal zawsze. Nie miałem dużo czasu na czytanie i za każdym razem z wielkim bólem odkładałem czytnik. Podczas czytania wciąż myślałem tylko o tym ... co będzie dalej ... co będzie dalej. A właśnie tego oczekuję od dobrych książek.

Moja ocena to 9/10. Jedną gwiazdkę odebrałem za raczej nieudolnie przedstawiony świat PRL-u. Ale na szczęście nie to było tu najważniejsze. Liczy się zawsze opowiadana historia. A ta była po prostu bardzo ciekawa i opowiedziana w piękny sposób.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Hipotermia

Arnaldur Indridason, jeden z moich ulubionych autorów, napisał książkę beznadziejną. Poprzednie jego powieści były powiewem niosącego świeżość islandz...

zgłoś błąd zgłoś błąd