Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kot, który jadał wełnę

Tłumaczenie: Robert Sudół
Cykl: Kot, który... (tom 2) | Seria: Dobry kryminał
Wydawnictwo: Elipsa
6,34 (321 ocen i 26 opinii) Zobacz oceny
10
9
9
11
8
22
7
99
6
104
5
59
4
7
3
9
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Cat Who Ate Danish Modern
data wydania
ISBN
9788361226420
liczba stron
188
słowa kluczowe
kot, kryminał
język
polski

Jim Qwilleran nie jest zachwycony swoimi nowymi obowiązkami w redakcji gazety "Daily Fluxion". Wnętrzarstwo nigdy nie było jego specjalnością, więc dlaczego to akurat on musi prowadzić czasopismo poświęcone tej tematyce? Gdy tylko pierwszy numer magazynu trafia do czytelników, Qwilleran nieoczekiwanie znajduje się w samym środku afery kryminalnej - ekskluzywna rezydencja, o której napisał...

Jim Qwilleran nie jest zachwycony swoimi nowymi obowiązkami w redakcji gazety "Daily Fluxion". Wnętrzarstwo nigdy nie było jego specjalnością, więc dlaczego to akurat on musi prowadzić czasopismo poświęcone tej tematyce? Gdy tylko pierwszy numer magazynu trafia do czytelników, Qwilleran nieoczekiwanie znajduje się w samym środku afery kryminalnej - ekskluzywna rezydencja, o której napisał artykuł, zostaje okradziona, a jej właścicielka umiera w tajemniczych okolicznościach. Dziennikarz wszczyna prywatne śledztwo. Za pomocą słownika jego inteligentny kot syjamski o imieniu Koko naprowadza go na trop sprytnego przestępcy... Qwilleran - dziennikarz o zamiłowaniu do rozwiązywania zagadek kryminalnych. Koko - kot o niecodziennych zdolnościach i przenikliwej intuicji. I po raz pierwszy Yum Yum - urocza kotka uwielbiana przez swoich dwóch towarzyszy. Najwspanialsze i najbardziej nieprawdopodobne trio w dziejach kryminału.

 

źródło opisu: Elipsa, 2008

źródło okładki: Elipsa,2008

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2592
justi | 2012-06-01
Przeczytana: 02 czerwca 2012

Seria rzeczywiście przypomina książki Agaty Christie: są to bardziej powieści obyczajowe z wątkiem kryminalnym, niż kryminały w gatunku skandynawskim. Nie ma napięcia, raczej ciekawość i próba rozwiązania zagadki "kto zabił?". Posiadają też dozę humoru i dystansu, tak charakterystycznych dla pani Agaty. Kot, niestety, występuje tylko epizodycznie, to nie książki o nim.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Fikuś, Zulek i "Ciężkogłowy"

Proza późniejszego dzieciństwa. Grabowskiego odkryłem książką świetną - "Oszaleć można z tymi kotami". Wszystkie inne już jej nie dorównały....

zgłoś błąd zgłoś błąd