Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Bar dobrych ludzi

Tłumaczenie: Maciej Potulny
Wydawnictwo: Sonia Draga
7,34 (152 ocen i 23 opinie) Zobacz oceny
10
7
9
32
8
31
7
46
6
20
5
6
4
7
3
3
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Tender Bar
data wydania
ISBN
9788375081374
liczba stron
552
język
polski

W sercu Manhasset, siedemnaście mil od Manhattanu, na spokojnym przedmieściu, gdzie mieszkało osiem tysięcy ludzi, stał bar o nazwie "Dickens". Nad drzwiami właściciel powiesił szyld przedstawiający zarys postaci Charlesa Dickensa, a pod nim gotyckimi literami wymalował nazwę. Bardziej niż inni rozumiejąc wagę takich lokali, zbudował bar tak unikalny, sprytnie pomyślany, tętniący miłością i...

W sercu Manhasset, siedemnaście mil od Manhattanu, na spokojnym przedmieściu, gdzie mieszkało osiem tysięcy ludzi, stał bar o nazwie "Dickens". Nad drzwiami właściciel powiesił szyld przedstawiający zarys postaci Charlesa Dickensa, a pod nim gotyckimi literami wymalował nazwę.

Bardziej niż inni rozumiejąc wagę takich lokali, zbudował bar tak unikalny, sprytnie pomyślany, tętniący miłością i idealnie dostrojony do potrzeb klientów, że jego sława sięgała daleko poza granice Manhasset.

Autobiograficzna powieść J.R. Moehringera, dziennikarza "Los Angeles Times", laureta nagrody Pulitzera, jest opowieścią dorastającego chłopca, który właśnie w "Dickensie" szuka miłości, seksu, kłopotów, rodziny, domu i towarzystwa mężczyzn. Wychowany przez matkę i ekscentrycznego dziadka, wśród klienteli lokalnego baru stara się znaleźć mentorów i bohaterów, to tam przyswaja sobie męskie wzorce postępowania, to tam szuka miłości, martwi się jej brakiem i opłakuje jej stratę.

Fascynująca historia trudnego dorastania, która w 2005 roku znalazła się na prestiżowej liście stu najwybitniejszych książek magazynu "The New York Times".

To hołd dla kultury lokalnych pubów, bo cóż byśmy zrobili bez nich i bez towarzystwa innych pielgrzymów, którzy uważają, że wędrówka przez życie wymaga kilku kieliszków czegoś mocniejszego?

 

źródło opisu: http://www.soniadraga.pl/

źródło okładki: http://www.soniadraga.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (518)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 886
Ferula | 2015-10-29

Bar dobrych ludzi
miejsce, do którego przychodzisz, by czuć się bezpiecznie
napijesz się, pogadasz, pożartujesz, rzucisz głupkowaty albo obleśny dowcip
czasami posłuchasz, kiedy indziej pożalisz, dostaniesz drinka za free albo piąchę w zęby
ale przyjdziesz tu kolejny raz, bo nigdzie nikt nie zrozumie ciebie jak tu
bo tu jest przyczółek, azyl, bezpieczna przystań
tu znajdziesz tych, którzy pokażą, co to czysta przyjaźń bez balastów i kontekstów, dadzą najważniejsze lekcje życia i zastąpią tych, co z niego uciekli
tu znajdziesz takich jak ty
to świat mężczyzn
przyjaciół, braci w potrzebie
bo to bar dobrych ludzi

książek: 2644
Ag2S | 2012-12-05
Przeczytana: 01 grudnia 2012

Rewelacja!!!!!!

„Bar dobrych ludzi” to świetnie napisana autobiografia, którą czyta się jak najlepsza powieść.
Przeczytałam ją z ogromną przyjemnością. Jestem zachwycona, wręcz oczarowana!

Jest to opowieść o barze, który potrafił zastąpić dom dorastającemu bez ojca chłopcu. To całkowicie szczera i piękna opowieść o dojrzewaniu, poszukiwaniu wzorców oraz własnego miejsca w życiu. Magiczna, pełna ciepła, ale zarazem bólu i tęsknoty.
Książka tak bardzo mi się spodobała, że postanowiłam kiedyś sobie ją kupić, by móc jeszcze do niej wrócić, bo naprawdę warto.

„Bar...” jak najbardziej polecam, a Grzegorzowi dziękuję, kolejny raz, za możliwość przeczytania tak wspaniałej książki, a dzięki temu, poznania tego co w literaturze piękne:)

książek: 1216
Kass | 2011-05-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 maja 2011

"Bar dobrych ludzi" autorstwa J.R. Moehringer'a mnie zafascynował, zaczarował i zaskoczył szczerością. W czasach kiedy, mam wrażenie coraz mniejszą wartość stanowi człowiek, nie wzbudza on ciekawości i troski, każdy próbuje siebie wybielić, pokazać jaki jest wspaniały i co cudownego w życiu zrobił. Czy często słyszycie jak ktoś przyznaje się do błędów, z czystą świadomością, że nie jest idealny, ale również z poczuciem, że całe życie pragnie dowieść kim na prawdę jest i co powinien zrobić?

Głównym bohaterem, jest autor ksiażki J.R. Moehringer. Książka jest opisem jego życia od najmłoszych lat, kiedy to żyje z matką, w domu dziadków; w domu, który bardziej przypomina ruderę; bez ojca, bez pieniędzy, bez mężczyzny, którego mógłby podziwiać i naśladować.
Żyje w ciągłym strachu. Strachu o siebie, o matkę, która całymi dniami pracuje, żeby jakoś związać koniec z końcem.
Kiedy trafia na lepszą pracę i wyprowadzają się do wynajętego mieszkania/pokoju/kawalerki, on zawsze martwi się i...

książek: 2215
Grzegorz Jagosz | 2012-08-04
Przeczytana: 02 sierpnia 2012

Napisana bez zadęcia, szczera i autentyczna książka. Wspomnienia amerykańskiego dziennikarza, którego w procesie stawania się wartościowym człowiekiem niebagatelną rolę odegrał pewien bar. I pewnie brzmi to niewiarygodnie, choć tak naprawdę to nie miejsca lecz ludzie stanowią o niepowtarzalności, specyfice i klimacie miejsc. Tak jest i tutaj: galeria nietuzinkowych i niecodziennych postaci, które właśnie w owym barze znajdują azyl przed niestałością i niepewnością świata. Prowadzą ożywione dyskusje, maja swoje zwyczaje, gesty i zbór nieformalnych praw.
Przy tym niezwykle wiarygodnie opisany został proces ksztatowania osobowosci samego autora, który pomimo problemów i trudności, które również generował ów bar (gdyż każdy kij ma dwa końce), potrafił
odnaleźć własną drogę.

Myślę, że te słowa Stanisława Staszewskiego pasują jak ulał do klientów tego i innych podobnych lokali:
"Więc wolę zrzec się mych karesów
I z wami moją whisky pić
Na całe życie bez adresu
Ale z imieniem własnym...

książek: 914
luelle | 2016-06-26
Przeczytana: 26 czerwca 2016

Opis zawartości książki jest spłycony, ale opinie innych czytelników zawierają... chyba wszystko, co trzeba.
Jest to powieść (autobiograficzna) twarda i piękna jak męska przyjaźń, o której - między innymi - opowiada autor. Książka wciągała mnie powoli w nurt życia JR... chciałam tu napisać: życia pełnego porażek i (rzadkich) sukcesów - ale to zabrzmiałoby banalnie. Jednak nie zwracajcie uwagi na banały (zwłaszcza na banalny opis na okładce), tylko wejdźcie do "Baru dobrych ludzi". Trudno mi było go opuścić, bardzo trudno, bo gdy już ten powolny wir mnie pochłonął, to każda kolejna strona opowieści była coraz mocniejsza (pewnie podobnie działały drinki serwowane przez Steve'a i wujka Charliego). Polecam.

książek: 1313
Piotr | 2012-09-18
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 18 września 2012

Autor dzieciństwo spędził w Manhasset. W 1986 ukończył Yale University. Na początku kariery dziennikarskiej był pracownikiem The New York Times, później długoletnim dziennikarzem Los Angeles Times. W 2000 roku został uhonorowany Nagrodą Pulitzera. W 2005 wydał autobiograficzną powieść Bar dobrych ludzi (The Tender Bar), w której opisał swoje dzieciństwo i dorastanie. Bohaterowie książki najczęściej spotykają się w najpopularniejszym barze Manhasset - Dickensie, później nazwanym Publicans. Autor przedstawia swoje życie i otoczenie, w którym dorasta, nie szczędząc intymnych szczegółów ze swojego życia. Bar jest miejscem przewodnim książki, widzimy jak bardzo wpływa na autora i jego funkcjonowanie w codzienności.

Mogę powiedzieć że książka pozytywnie mnie zaskoczyła. Jest w niej coś, co mnie do niej bardzo przyciągało, nie pozwalało mi się na długo rozstać z J.R. Autor jest mistrzem pisania. Opisał realną historię, którą zna z autopsji, pozbawiając czytelnika banalności w odbiorze....

książek: 708
Miss_Jacobs | 2010-03-04
Na półkach: Przeczytane

Nie powiem by kultura picia mnie fascynowała, choć widzę w niej jakąś magie, jeśli alkohol spożywany jest w ilościach zdrowego rozsądku. Sama czasem lubię iść do baru ze znajomymi i napić się dobrego drinka. Jeszcze bardziej lubię poznawać nowych ludzi, szczególnym uwielbieniem darzę tych dobrych. Zatem sami widzicie, że nie mogłam przejść obojętnie obok książki, która w tytule łączy 2 rzeczy, które bardzo lubię.
Książka jest w dużej mierze autobiograficzna, choć sporo w niej również zdawkowych części biografii bywalców owego baru. Ponieważ pisał ją laureat Pulitzera, jest to dzieło na naprawdę wysokim poziomie, choć nie jestem zwolenniczką kierowania się nagrodami to jednak widać po książce, że nagroda była zasłużona. To piękna historia dorastania, spełniania się jako mężczyzna, czerpania wzorców od innych, bezinteresownej pomocy. Historia chłopca nie posiadającego jednego ojca, lecz całą masę a dokładnie wszystkich bywalców jednego z barów, w którym pracował jego wujek. Autor w...

książek: 4786
orchisss | 2012-02-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 lutego 2012

Ludzie od wieków zbierali się w karczmach, tawernach, później barach, aby napić się, pogadać, pofilozofować. W tym względzie niemal niczym nie różnimy się od swoich przodków. Szczególnie w kręgu anglosaskim bary zostały podniesione rangą niemal do świątyni. W wielu filmach, serialach, książkach bohaterowie świętują swoje sukcesy, topią smutek przesiadując w mniej lub bardziej przytulnych lokalach. Czy bar może być miejscem, które może wychować i ukształtować charakter? Na to pytanie stara się odpowiedzieć J.R. (lub jak sam autor woli - JR) Moehringer.

"Bar dobrych ludzi" (w oryginale "Tender Bar", co znacznie lepiej oddaje klimat powieści) to opowieść o JR, chłopaka z Manhasset, miasteczka położonego na przedmieściach Nowego Jorku. Wychowuje go matka oraz wujek Charlie - pracujący jako barman w lokalnym sanktuarium, jakim jest bar Dickens (nazwany później Publicanem). Jako dziecko, JR szuka Głosu - jego ojciec jest prezenterem radiowym, często zmieniającym pracodawców, dlatego...

książek: 201
She | 2011-11-30
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 10 lipca 2011

JR poznajemy, kiedy ma 11 lat. To piekielnie wrażliwy i odpowiedzialny chłopiec, który ma te niezwykłą umiejętność spoglądania na świat z głębszej, bardziej melancholijnej perspektywy. Samotnie wychowywany przez niezaradną matkę i zapomniany przez ojca, stara się znaleźć sobie w świecie mistrza do naśladowania. Przygarnięty pod skrzydła przez wujka barmana-hazardzistę trafia do baru o nazwie Dickens, gdzie na przestrzeni kilkunastu lat spotka wielu niezwykłych i wyjątkowych ludzi, którzy pomogą mu odnaleźć siebie i swoją zagubioną tożsamość.

„Bar dobrych ludzi” to cudownie lekka autobiograficzna powieść, a właściwie pamiętnik JR Moehringera o gorzkim dzieciństwie, niełatwym dojrzewaniu i trudnej dorosłości. O szukaniu brakujących męskich wzorców, miłości, rodziny. O pierwszych błędach, porażkach, zawodach sercowych, jak również o bezinteresownej pomocy, często płynącej od zupełnie obcych ludzi. O bliskości. O człowieczeństwie. O tym, że pozory mylą mocniej niż nam się wydaje. To...

książek: 1552
Aleksandra | 2013-11-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 listopada 2013

Ciepła, dowcipna, a jednocześnie niesamowicie szczera i głęboka analiza dojrzewania. Autobiografia nie jest łatwym gatunkiem, często, podczas pisania staje się ofiarą idealizacji, na co J.R.Moehringer także zwraca uwagę, jednak dzielnie z tą tendencją walczy i ostatecznie się jej nie poddaje.

Autor ukazuje nam świat i rzeczywistość, w której dorastał, i choć wydarzenia przedstawione w tej książce miały miejsce głównie przed moim urodzeniem (lata ’70 i ’80) to przesłanie jest zadziwiająco aktualne. Zauważamy, że świat mężczyzn diametralnie różni się od świata kobiet, jednocześnie będąc bardzo podobnym, a samotne dziecko lgnie do obydwu, i tylko od tego, na jakich ludzi trafi, zależy jakim dorosłym się stanie. Jak sam tytuł wskazuje, życie głównego bohatera toczyło się głównie w okół Baru, który stał się kolebką jego dorosłej osobowości. To tam spotkał ludzi, którzy nieodwracalnie wpływali na kształtowanie jego osobowości.

J.R. Moehringer miał niesamowite szczęście trafić na ludzi,...

zobacz kolejne z 508 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd