Nie zabijać pająków

Cykl: Komisarz Dyna (tom 1)
Wydawnictwo: W.A.B.
6,39 (312 ocen i 41 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
18
8
38
7
88
6
98
5
42
4
4
3
13
2
4
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788374143240
liczba stron
280
słowa kluczowe
zabij, pająk
język
polski

Dworek pod lasem, obok kamienica. Towarzystwo mieszane – ponętna sekretarka, matka i syn alkoholicy, lubieżny przedsiębiorca, dystyngowana nauczycielka, nieokrzesana młoda dziewczyna z dwoma garbami, wygadany pięciolatek. Któregoś dnia jeden z mieszkańców kamienicy, Henryk Pająkowski, emerytowany oficer milicji, zostaje znaleziony w lesie – martwy, z nożem w plecach i z plastikową zabawką w...

Dworek pod lasem, obok kamienica. Towarzystwo mieszane – ponętna sekretarka, matka i syn alkoholicy, lubieżny przedsiębiorca, dystyngowana nauczycielka, nieokrzesana młoda dziewczyna z dwoma garbami, wygadany pięciolatek. Któregoś dnia jeden z mieszkańców kamienicy, Henryk Pająkowski, emerytowany oficer milicji, zostaje znaleziony w lesie – martwy, z nożem w plecach i z plastikową zabawką w kształcie diabelskich rogów na głowie. Komisarz Dyna nie ma łatwego zadania – motyw mieli wszyscy sąsiedzi ofiary. Pająkowski z żoną, także byłą milicjantką, bez przerwy pisali donosy i domagali się interwencji. Przeszkadzało im wszystko – psy bez kagańców, wózek inwalidzki na klatce schodowej, rzekome tupanie kotów, wieczorne rozmowy, picie piwa na podwórku... Po co w przeddzień śmierci Pająk odwiedził dworek? Kto okradł zwłoki i co zabrał? Czy denat miał romans z którąś z sąsiadek, czy to tylko plotki? Walczący z nadwagą komisarz ma się z czym zmagać. Co gorsza, żona ofiary zarzuca mu nieudolność i – a jakże – pisze na niego skargę.

 

źródło opisu: Wydawca

źródło okładki: Wydawca

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1269
diunam | 2012-04-27
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 27 kwietnia 2012

Niedawno czytałam „Odkurzanie firmamentu” Ireny Matuszkiewicz. Książka bardzo mi się podobała, kiedy więc zobaczyłam w bibliotece „Nie zabijać pająków” tej właśnie Autorki wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Ta powieść, w odróżnieniu od tej, którą czytałam poprzednio, nie jest już tak mocno osadzona w realiach codzienności. To kryminał napisany z lekkim przymrużeniem oka. Muszę przyznać, że książka zapewniła mi całkiem miły odpoczynek.

Akcja rozgrywa się na przedmieściach, w kamienicy zwanej sejmikiem niedaleko dworku. Spokojne, leniwe życie mieszkańców diametralnie zmieniło się, gdy kilka lat temu wprowadzili się państwo Pająkowscy. Od tego czasu dali się wszystkim nieźle we znaki. Nie było praktycznie osoby, na którą nie nasłaliby policji, staży miejskiej czy innych władz. Przeszkadzało im dosłownie wszystko. Nikogo więc specjalnie nie zasmuciło, gdy pewnego dnia w lesie odnaleziono zwłoki Pająkowskiego. Dziwnym trafem pomimo wczesnej pory, wszyscy mieszkańcy byli akurat w pobliżu. Motywów jest aż nadto. Śledztwo prowadzi komisarz Dyna, któremu wdowa Pająkowska, emerytowana policjantka, taż daje się nieźle we znaki.

Książkę bardzo fajnie się czytało. Autorka miała ciekawy pomysł na fabułę. Wprowadziła cały kalejdoskop barwnych postaci, z których każda miała motyw i sposobność do popełnienia zbrodni. W trakcie czytania nie można się nudzić. Ciągle coś się dzieje. Na jaw wychodzą nowe dowody, ale krąg podejrzanych wcale się nie zawęża. Na wyjaśnienie sprawy trzeba czekać praktycznie do samego końca. Trudno samemu wytypować sprawcę, bo nikt Pająkowskiego sympatią nie darzył i jak się z czasem okazuje, każdy ma coś do ukrycia.

Książkę polecam każdemu, kto jej jeszcze nie czytał. Poszukajcie w bibliotekach, a gwarantuję, że miło spędzicie czas.
Recenzja pochodzi z mojego bloga http://sladami-ksiazki.blogspot.com/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Los utracony

Nietypowy sposób opowiadania o piekle hitlerowskich obozów koncentracyjnych. Zupełnie pozbawiony patosu, dramatyzmu, prób zaszokowania odbiorcy, chł...

zgłoś błąd zgłoś błąd