Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,97 (25367 ocen i 1284 opinie) Zobacz oceny
10
2 147
9
3 284
8
3 947
7
7 303
6
3 994
5
2 452
4
817
3
946
2
174
1
303
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788373898263
liczba stron
590
kategoria
klasyka
język
polski

Dla miłośników Warszawy powieść Prusa jest powieścią o stolicy, literackim przewodnikiem, z którym śladami Wokulskiego można odkrywać szczegóły wyglądu i życia ówczesnej stolicy. Dla innych powieścią społeczno-obyczajową podejmującą krytykę sytuacji w Polsce końca XIX wieku, powieścią o wielkich idealistach, a dla wielu czytelników po prostu utworem o wielkiej romantycznej miłości.

 

źródło okładki: www.greg.pl

książek: 391
Pati | 2013-08-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 sierpnia 2013

Stanisław Wokulski nie miał najłatwiejszego życia. Nigdy nierozumiany przez innych, najpierw chciał zdobywać wiedzę, potem wziął udział w powstaniu i został zesłany na Syberię. W końcu postanowił wzbogacić się, by w oczach ukochanej Izabeli Łęckiej nie być tylko kupcem. Wokulski wraca do Warszawy i rozpoczyna starania o miłość panny Łęckiej, jednocześnie odnosi sukcesy majątkowe, zakłada spółkę, która przynieść ma duże zyski. Bohater trafia na warszawskie salony, zdobywa sympatię arystokracji, jednak nadal nie udaje mu się zdobyć uczucia Izabeli, która niemal nieustannie go ignoruje. Staje się to dla Wokulskiego pretekstem do opuszczenia stolicy i podróży do Paryża. Tam Wokulski poznaje naukowca Geista i staje przed ważnym życiowym wyborem: może poświęcić się nauce lub wrócić do Warszawy i kontynuować starania o rękę ukochanej.
Pełna sprzecznych uczuć przystępowałam do czytania „Lalki” Bolesława Prusa. Z jednej strony byłam bardzo ciekawa tej powieści, którą wiele osób zachwalało, z drugiej zaś obawiałam się tego, co mnie czeka, bo do lektur szkolnych z zasady nie jestem pozytywnie nastawiona. Nie lubię, kiedy czuję przymus czytania lektur, po to by omawiać je potem na lekcjach języka polskiego i poddawać tekst analizie, której towarzyszy pytanie o to, co autor miał na myśli. Powinnam chyba jednak mniej sceptycznie podchodzić do lektur, bo „Lalka” okazała się jedną z lepszych jakie do tej pory czytałam a na pewno najlepszą w liceum. Przynajmniej dotychczas.
Choć język był dla mnie trochę uciążliwy (przez co dosyć długo czytałam tę książkę) a niektóre momenty - jak fragmenty Pamiętnika starego subiekta czy poszczególne opisy - nudne to z przyjemnością czytałam „Lalkę” i poznawałam losy bohaterów. Bohaterowie powieści Prusa są chyba tym co najbardziej zapadnie mi w pamięć. Autor prezentuje sylwetki wielu złożonych postaci z każdej warstwy społecznej i odniosłam wrażenie, że każda z nich została dopracowana w najmniejszym nawet szczególe. Sam Stanisław Wokulski to postać niezwykle złożona i pełna sprzeczności; Izabela Łęcka, zadufana w sobie egoistka nieraz denerwowała mnie swoim zachowaniem. Najwięcej mojej sympatii zyskali Rzecki i Ochocki – kolejni po Wokulskim idealiści w „Lalce”. Prus krytykuje zachowania polskiej arystokracji, opisuje życie mieszczaństwa, pokazuje nie najlepszą sytuację w kraju i stosunki społeczne panujące w II połowie XIX wieku. Poza momentami poważnymi, znajdują się tu też takie, w których na twarzy pojawia się uśmiech. Miłość Wokulskiego do Łęckiej to główny wątek tej powieści, ale te poboczne również zostały ciekawie przedstawione. Dokładne opisy Warszawy tamtych czasów sprawiły, że mogłam przenieść się w czasie i towarzyszyć bohaterom. Przyznam, że nie sądziłam iż w towarzystwie „Lalki” doświadczę tylu miłych chwil i pozytywnie mnie ta powieść zaskoczyła, bo choć to lektura szkolna, to jest to też bardzo ciekawa książka, której autor podejmuje ważne tematy społeczne na tle XIX-wiecznej Warszawy.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Słońcem na papierze. Wesoła opowieść o Kornelu Makuszyńskim

"Słońcem na papierze" to uroczo napisana biografia Kornela Makuszyńskiego, adresowana do najmłodszych czytelników. Ma formę barwnej opowi...

zgłoś błąd zgłoś błąd