Po mnie choćby "Potop"

Wydawnictwo: Agora SA
5,82 (22 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
1
7
6
6
10
5
1
4
1
3
3
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
ISBN
9788326822698
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodał
LubimyCzytać

Wybuchowa męska rozmowa z Jerzym Hoffmanem, w której reżyser szczerze odsłania swoje życie  i opowiada: O tym dlaczego Gustaw Holoubek nie zagrał dwóch ról w "Potopie", o wojnie spędzonej na Syberii, gdzie królowała zasada: nie przywykniesz - zginiesz, a uciec nie ma jak, o polsko-żydowskiej lekarskiej rodzinie, która nie...


Wybuchowa męska rozmowa z Jerzym Hoffmanem, w której reżyser szczerze
odsłania swoje życie


 i opowiada:


O tym dlaczego Gustaw Holoubek nie zagrał dwóch ról w "Potopie", o
wojnie spędzonej na Syberii, gdzie królowała zasada: nie przywykniesz -
zginiesz, a uciec nie ma jak, o polsko-żydowskiej lekarskiej rodzinie,
która nie chciała zrobić z Hoffmana maminsynka, o Kubie, gdzie
dziewczynę "kupowało się" za paczkę papierosów, o Związku Radzieckim,
gdzie wódkę piło się wyłącznie "w formacie" 150 g, o tym jak w PRL-u
można było podpaść za propagandowy film o bitwie pod Lenino, o tym czy
Walentyna, druga żona Hoffmana była "czarownicą" w butach o rozmiarze
34. I o tym jak alkohol zabił wspaniałą męską przyjaźń dwójki reżyserów
- Hoffmana i Edwarda Skórzewskiego.


Nikt nie opowiada z taką swadą, i nikt nie przeklina w sposób tak
naturalny, jak Jerzy Hoffman. 

 

źródło opisu: Matras

źródło okładki: Matras

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 175
Happy Reader | 2018-11-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 października 2018

„Po mnie choćby Potop” to wywiad – rzeka, przeprowadzony przez Jacka Szczerbę z Jerzym Hoffmanem, twórcą filmów wybitnych – „Potop”, „Pan Wołodyjowski”, „Prawo o pięść” oraz trochę mniej wybitnych – „1920. Bitwa Warszawska”, „Do krwi ostatniej”…

Rozmowa jest męska i szczera do bólu, ale prowadzona na luzie i ze sporą dawką humoru. To hoffmanowska opowieść o seksie, miłości, przyjaźni, lojalności, walce o przetrwanie, komunizmie, piciu wódki i kręceniu filmów…

Książka zawiera mnóstwo barwnych historii – o wojnie spędzonej na Syberii, która była dla niego prawdziwą szkołą życia dla nastoletniego Hoffmana, dlaczego zaczął kręcić filmy, o studiach w Moskiewskiej Szkole Filmowej, o przyjaźni z Edwardem Skórzewskim, o życiu w PRL, o tym dlaczego w „Potopie” zagrali Daniel Olbrychski i Małgorzata Braunek, dlaczego Gustaw Holoubek nie zagrał w „Panu Wołodyjowskim”, o córce, która pracowała ze Steve’m Jobsem, o szorstkiej przyjaźni z Jerzym Kawalerowiczem i o tym, ile kosztowała dziewczyna na Kubie…
Na szczęście Jerzy Hoffman opowiada o swoim życiu i twórczości z ironią i dystansem. Odnosi się wrażenie, że całe jego życie to jedna wielka impreza – po prostu wódka, kobiety i śpiew. Nie za bardzo wiadomo, kiedy znajdował czas na kręcenie filmów. Ale jak twierdzi bohater książki – praca i biesiada to jego żywioły…

„Po mnie choćby Potop” to urocza gawęda, pełna anegdot i pikantnych opowieści. Nawet jeżeli tu i ówdzie Hoffman dał się ponieść fantazji, to i tak czyta się to wybornie…

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Pippi na południowym Pacyfiku

Jako osoba ciężko uzależniona nie potrafię wytrzymać dnia bez czytania,a że nie doszła mi jeszcze kolejna książka sięgnąłem po coś z półki.Wróciłem so...

zgłoś błąd zgłoś błąd