Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Głuptaska

Tłumaczenie: Jerzy Czech
Seria: Inna Europa, Inna Literatura
Wydawnictwo: Czarne
6,33 (66 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
4
8
11
7
19
6
17
5
7
4
3
3
3
2
1
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Дурочка. Роман-житие
data wydania
ISBN
9788375360097
liczba stron
159
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Niezwykła, alegoryczna opowieść o Nadźce, wiejskiej głuptasce i świętej, która opuszcza rodzinny dom w koszyku, by po latach powrócić do niego na tratwie, jako święta. Bohaterka niczym Mojżesz przemierza astrachańskie wody w ucieczce przed złem, w pogoni za własnym przeznaczeniem. Jej życie zatacza krąg, a Nadźka ratuje świat przed wojną atomową. To historia oszałamiająca okrutnością i...

Niezwykła, alegoryczna opowieść o Nadźce, wiejskiej głuptasce i świętej, która opuszcza rodzinny dom w koszyku, by po latach powrócić do niego na tratwie, jako święta. Bohaterka niczym Mojżesz przemierza astrachańskie wody w ucieczce przed złem, w pogoni za własnym przeznaczeniem. Jej życie zatacza krąg, a Nadźka ratuje świat przed wojną atomową. To historia oszałamiająca okrutnością i pięknem, kryształowo przejrzysta językowo, plastyczna, rozedrgana. W szaleńczo wirujących kadrach, niczym w okruchach krzywego lustra, odbija się rzeczywistość radzieckiej republiki. W tym niemal surrealistycznym obrazie nie pozbawiony satyrycznego wydźwięku i gorzkiego humoru, mieszają się bestialstwo, pradawne legendy, NKWD, zakopane skarby, pionierzy, atamani, cuda, prawosławne obrzędy. Przerażający brutalnością, urzekający, złożony, tylko pozornie bajkowy odkrywa drugie dno ludzkich odruchów w radzieckich realiach.

"'Głuptaska' jest reminescencją sztuki naiwnej: jaskrawe kolory, ostry kontrast oraz proste środki stylistyczne posłużyły do opowiedzenia nasyconej nieoczekiwanymi wydarzeniami historii na pograniczu bajki i alegorii."
"Süddeutsche Zeitung"

"'Głuptaska' to wyrafinowana kreacja literacka, rzucająca światło na wydarzenia pozostające w ukryciu przez ponad czterdzieści lat."
"Die Welt"

"W 'Głuptasce' Swietłanie Wasilenko udało się połączyć - co nie jest już częstym w literaturze zjawiskiem - jednostkową, dramatyczną Odyseję dziecka z opisem ginącego pierwotnego świata, na gruzach którego powstaje surrealistyczna rzeczywistość."
Piotr Huniewicz

"Realia epok Stalina i Chruszczowa łączą się w książce Wasilenko ze staroruską legendą, pieśni pionierskie z mitologią religijną. Niezwykły to koktajl."
Anna Żebrowska

"Przejmująca i piękna to przypowieść. Swietłana Wasilenko – jedna z najgłośniejszych dziś w świecie pisarek nowej Rosji – sceną żywota groteskowej świętej czyni realne miejsce własnego urodzenia. Osiedle wojskowe wokół ulokowanej w betonowym silosie wyrzutni rakiet balistycznych pełni tu obowiązki, pożal się Boże, 'miejsca magicznego'. W dawnej wsi, zniszczonej w piekle sowieckiego terroru, w oczekiwaniu nuklearnej zagłady nakładają się na siebie wieki, mity, baśnie tygla ludów i kultur, jakim były te astrachańskie stepy. Odwieczny w literaturze rosyjskiej folklorystyczny wątek drogi przez mękę Matki Boskiej Ucieczki Grzesznych, przywołuje pamięć geniuszy: Dostojewskiego czy Płatonowa. Tytułowa Głuptaska – chore dziecko i 'głupia w Chrystusie' zarazem – swoją zmąconą świadomością góruje nad szaleństwem współczesności, aż po dziwnie swojskie widmo końca świata. Uniezwyklona narracja mogłaby się polskiemu czytelnikowi kojarzyć z ironicznie infernalną prozą Konwickiego. Ta sama fantasmagoria historii i ten sam znikomy cud doczesnego ocalenia."
Adam Pomorski

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (155)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 580
Mario | 2016-04-13
Na półkach: Przeczytane

Na okładce jest zdjęcie autorki, ta wygląda na nim na dojarkę z kołchozu lub sprzedawczynię z gieesu - i to jest bardzo mylące, bo wewnątrz tomu proza niezwykła, syta i sycąca, z miodem i dziegciem, z wiatrem, deszczem, palącym słońcem, z historią i ludzkim życiem w samym centrum. Czytelnik czuje się jak fortepian, na którym autorka bardzo prostymi akordami wygrywa wielką, niosącą mnóstwo przeżyć, uniesień i wzruszeń symfonię o życiu.
To "Los człowieka" inaczej, prawdziwiej, acz równie pięknie i równie boleśnie.

książek: 2427
Michał | 2012-12-29
Przeczytana: 28 grudnia 2012

Fantastyczna i urzekająca alegoria historii Zbawienia, a jej osadzenie w powojennym Związku Radzieckim daje niesamowity efekt. Niebywałe i poruszające dzieło, z ogromnym żalem pogodziłem się z końcem tej broszurki (ok. 160 stron), lecz zarazem ponownie chciałem zacząć ją czytać. Jak wciągnie, to odkłada się dopiero po ostatniej stronie.

Dla miłośników rosyjskiej prozy - jej kwintesencja i kolejna uczta dla duszy i umysłu; dla zabłąkanego czytelnika - szansa na upojne spędzenie kilku godzin. Czapki z głów!

książek: 1463
Monka | 2011-10-09
Na półkach: Przeczytane

Bardzo surrealistyczny obraz. Mocny, oszałamiający, prawdziwy. Zaskakujący z jednej strony okrutnością, a z drugiej pięknem.

książek: 88
Lissa | 2016-03-28
Przeczytana: marzec 2015

"Głuptaska"Swietłany Wasilenko jest niezwykłą przypowieścią o świętości zbawiającej świat. Obrazowość języka oraz religijna i baśniowa symbolika mieszają się w niej z rzeczywistością państwa totalitarnego.

Lektura powieści Swietłany Wasilenko "Głuptaska" przypomina oglądanie filmu. To ten typ narracji, który sprawia, że "wyświetlają się" w naszej wyobraźni obrazy - słyszymy i widzimy. Jest to z pewnością cecha wielkiej literatury, choć rozmiarami powieść ta jest bardzo skromna.

Słyszymy więc na początku skrzypienie huśtawki, na której kołysze się bohaterka. Kołysze się tak, że zdawać by się mogło, że uleci w niebo. Następuje zbliżenie twarzy:

... jej pąsowa ze szczęścia twarz o szalonych wypukłych oczach wzlatuje ponad ziemię i leci ku mnie okropnie prędko (...) Patrzę w jej źrenice, blisko, bliziutko.

Dziewczynka nie jest już Nadźką, staje się Hanną, tą samą, która przybywa do Kapustinego Jaru podczas upalnego lata 193.... roku. Tak oto przenosimy się w inny czas - czas...

książek: 465
Antuan_Duanel | 2015-05-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 maja 2015

Niestety, nie rozumiem zachwytu. Książka w gruncie rzeczy trywialna. Treść mało spójna, niezdecydowana i nierówna. Moim zdaniem autorce nie udało się spójnie i przekonująco połączyć przypowieści religijnej z pamfletem społeczno-politycznym (a literatura rosyjska ma w tym względzie wspaniałe tradycje - vide: Tołstoj, Dostojewski, Bułhakow). Fabuła trąci nieuzasadnionym infantylizmem. Sytuacje i motywy przekoloryzowane, a same postaci płytkie psychologicznie i potraktowane jednostronnie. Przedstawiony świat niemiłosiernie czarno-biały (komuniści-demony i lud-anioły). Nawet antybolszewicki Bułhakow czy antyrewolucyjny Dostojewski potrafili te swoje biesy przedstawić z dystansem, z ironią, ale też nadać im ludzkie (choć często negatywne) cechy. Tutaj wszystko jest spłycone do granic, do punktu, w którym obrażana jest inteligencja czytelnika.
Wiem, że to taka konwencja, że to przypowieść, ale parabola zdaje egzamin wtedy, gdy ma charakter uniwersalny. Tu, w odniesieniu do konkretnych...

książek: 142
Travisx85 | 2016-07-19
Na półkach: 2016, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 lipca 2016

Książka na jeden wieczór, albo na jeden przejazd pociągiem lub autobusem. Mnie przyszło czytać ją w pociągu. Czy mi się podobała? Tak, gdyż opowiadała o absurdach Rosji radzieckiej i o wspaniałych rosyjskich ludowych wierzeniach. Akcja niezwykle wartka i ciekawie napisana, chociaż styl pisania dosyć specyficzny.
Uwielbiam wszystko co łączy się z Rosją, więc być może tak szybko ją wchłonąłem.

książek: 462
jud123 | 2011-11-18
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Niezwykła książka. Napisana w surrealistyczny sposób opowieść o dziewczynce i czasach ciemnej komuny w ZSRR.

książek: 720
Horesz | 2010-06-14
Na półkach: Przeczytane, Czarne

Interesujący pomysł, ale zabrakło mi jakiegoś spoiwa; miałem uczucie chaotyczności.

książek: 150
Sylwia | 2016-11-22
Na półkach: Przeczytane
książek: 335
Marcin Bojda | 2016-08-31
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 145 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
  • Znikająca Europa
    Znikająca Europa
    Andrzej Stasiuk, Jurij Andruchowycz, Mircea Cărtărescu, Karl-Markus Gauß, Sw...
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd