Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ptaki drapieżne

Wydawnictwo: Znak Literanova
8,07 (216 ocen i 63 opinie) Zobacz oceny
10
31
9
47
8
72
7
46
6
16
5
2
4
1
3
0
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324035847
liczba stron
368
słowa kluczowe
literatura polska, historia, Polska
kategoria
historia
język
polski
dodała
Ag2S

Gdzie leży granica między odwagą, brawurą a okrucieństwem? Zmienić magazynek w biegu, w nerwach, to nie takie proste. Ja w sumie chyba oddałem sześć strzałów. W drodze, na Szpitalnej, z domów do nas walili, z okien. (…) Obok nas i przed nami sypią się iskry z jezdni od padających pocisków. Rysiek był przede mną jakieś dwadzieścia metrów. I widzę, że on coraz wolniej biegnie, aż go dogoniłem....

Gdzie leży granica między odwagą, brawurą a okrucieństwem?

Zmienić magazynek w biegu, w nerwach, to nie takie proste. Ja w sumie chyba oddałem sześć strzałów. W drodze, na Szpitalnej, z domów do nas walili, z okien. (…) Obok nas i przed nami sypią się iskry z jezdni od padających pocisków. Rysiek był przede mną jakieś dwadzieścia metrów. I widzę, że on coraz wolniej biegnie, aż go dogoniłem. Widzę, że jest blady i takim chrapliwym głosem mówi: – Ranny jestem… (…) »Naprawa« się wychylił i zobaczył, że na końcu Mazowieckiej, przy placu Napoleona, stoi oddział Niemców. Wszyscy z karabinami, patrzą w naszą stronę. Położyliśmy »Gila« w bramie, pamiętam, że na piersiach pojawiła mu się plama krwi, która zaczęła rosnąć. Zrobiła się duża. I wtedy jakby poczuliśmy, że to może być koniec…
Lucjan „Sęp” Wiśniewski – jeden z ostatnich żyjących likwidatorów z Armii Krajowej. Żołnierz elitarnego “Wapiennika”, czyli oddziału specjalnego 993/W kontrwywiadu AK, który w latach wojny wykonywał wyroki śmierci wydane przez Państwo Podziemne. Brał udział w ponad 60 egzekucjach zdrajców i konfidentów. Pierwszej dokonał, mając zaledwie 17 lat.

W niezwykle szczerej rozmowie „Sęp” opowiada o swoich wojennych przeżyciach i o tym, jak on i jego nastoletni koledzy z “patrolu Ptaków” - pseudonimy brali z atlasu ornitologicznego - zmieniali się z piskląt, bezbronnych chłopców w drapieżne ptaki, bezwzględnych żołnierzy.

Niebezpieczne pościgi, uliczne strzelaniny, konspiracyjne „wsypy” i tragiczne pomyłki – akcje które opisuje Lucjan „Sęp” Wiśniewski wyglądają niczym sceny wyjęte z brutalnego filmu sensacyjnego, różnica polega na tym, że to działo się naprawdę.
Jak wyglądała hierarchia egzekutorów? Czy miewali wyrzuty sumienia? Czy wojna usprawiedliwia rozkazy, które musieli wykonywać żołnierze 993/W? Ile likwidatorzy brali za „robotę”, czyli zastrzelenie „delikwenta”?

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 189
Angelika_S | 2016-01-19
Na półkach: Przeczytane

„Ptaki drapieżne” to historia Lucjana Wiśniewskiego ps. „Sęp”, który był likwidatorem kontrwywiadu Armii Krajowej. To wielkie słowa, które odnoszą się do kilkunastoletniego wówczas chłopaka. W czasie II wojny światowej dorastało się szybciej, nie było dzieciństwa, podejmowało się działania dla nas dzisiaj abstrakcyjne. Grupa chłopaków dostawała od swoich zwierzchników informację o zdrajcach, konfidentach, na których Państwo Polskie wydało wyrok śmierci, a następnie organizowano akcję, w której dokonywano egzekucji.
Książka przybliża straszny obraz wojennej rzeczywistości, historie nieustraszonych bohaterów, którzy w każdej chwili ryzykowali własne życie. Odkrywa nowe aspekty znanych wydarzeń, a także tłumaczy pewne historie i przybliża zdarzenia, o których rzadko się słyszy (a czasem w ogóle).
Napisana jest w formie – po części rozmowy z głównym bohaterem, a po części wyjaśnień narratora, opisów, konfrontacji przebiegu wydarzeń przedstawionych przez „Sępa” z innymi źródłami historycznymi (np. relacjami innych uczestników opisywanych wydarzeń). Bardzo ciekawa formuła książki sprawia, że łatwiej można zrozumieć przedstawiane wydarzenia i ich kontekst. Niestety jest to trudna lektura, nie da się jej czytać szybko, ją się przeżywa. Ale warto – żeby mieć świadomość czym została poprzedzona nasza wolność i jak wygląda nasza historia. Są to trudne i kontrowersyjne sprawy, które każdy musi sam przeanalizować, choć żyjąc w wygodnym świecie, gdzie wszystko jest dostępne na wyciągnięcie ręki, nie będzie możliwe zrozumienie rzeczywistości lat czterdziestych.
W aneksie umieszczono teksty kilku relacji Stefana Matuszczyka „Porawy”, relację Izabelli Horodeckiej „Teresy” związaną z próbą zabójstwa agenta Retingera oraz ocenę działań majora Alfonsa Kotowskiego „Okonia” przez „Sępa”, stojącą w opozycji do innych opinii na jego temat. Bogata bibliografia i liczne odesłania do innych tekstów dają możliwość poszerzenia wiadomości i zgłębienia tematu.
Tragiczne historie młodych chłopaków opowiadane w dużej mierze z perspektywy jednego z nich - „Sępa” - mocno mnie poruszyły. Myślę, że jest to wyjątkowa książka, do której będę wracać.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dziecię boże

Znakomita książka. Mocna treść, zwięzły warsztat i poetycka forma. Cormac potrafi jak nikt pisać o skomplikowanych rzeczach w bardzo prosty techni...

zgłoś błąd zgłoś błąd