Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ostatnie historie

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,57 (1086 ocen i 64 opinie) Zobacz oceny
10
29
9
82
8
122
7
381
6
228
5
174
4
28
3
30
2
9
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308060568
liczba stron
296
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Nowoczesna, współczesna saga. Trzy historie i trzy sposoby oswajania śmierci w jednej z najbardziej poruszających powieści Olgi Tokarczuk.
Drogi babki, córki i wnuczki rozeszły się przed laty. Teraz Paraskewia, Ida oraz Maja stają w obliczu śmierci. Każda z nich musi zmierzyć się z tym doświadczeniem samotnie, każda radzi sobie inaczej. Ich historie tworzą powieściową kronikę przemijania i utraty.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

Brak materiałów.
książek: 1854
Moni | 2017-04-25
Przeczytana: 24 kwietnia 2017

"A może umarłeś na próbę, żeby zobaczyć jak tam jest, żeby tam wszystko wymierzyć, odliczyć liczbę stopni do nieba czy piekła, zbadać temperaturę, zaplanować krok po roku swoją wędrówkę, zrobić konspekt, podział godzin? I nawet jeżeli uważałeś, że tam nic nie ma, to może nie byłoby głupie sprawdzić jak to jest, kiedy niczego nie ma? Jakim ściegiem podszyte jest nic. Z jakich utkane kolorów. (...) Szukasz w encyklopedii odpowiedniego hasła, w którym jakiś spec wszystko dokładnie wyjaśnił. Ale tam jest tylko napisane: każdy umrze, on, ty i ja."

"Czy starość, to niespodzianki nowej pamięci, która jest w stanie przywołać kolor sukienki na pierwszej randce i smak waniliowych, przedwojennych lodów, ale gubi podstawowe słowa? Nie czuję żadnej zmiany, zawsze byłam taka jak teraz. Nie wolno poddać się iluzji, że coś nas zmienia wbrew naszej woli. Nie powinno się wierzyć zdjęciom- sugerują, że czas pozbawia ludzi siebie samych, że tnie nasze życie na małe kawałki i maceruje tym samym nasze dusze. Że w ten sposób tracimy siebie część po części. A przecież- tak myślę- dojście do końca jest zebraniem wszystkiego w garść, ujęciem w jedną, małą kolekcję chwil życia. Nie żadną stratą, a wręcz przeciwnie- odnalezieniem tego, co wydawało się pogubione."

Historie życia trzech kobiet- Idy, Paraskewii i Mai, powiązanych więzami krwi a tak oddalonych, plotą się wokół osnowy jaką jest przemijanie i śmierć. Jej wielotwarze niosą echa przeszłości ubrane w sukienki ze wspomnień.

Człowiek to tylko chwila w odnawiającym się wciąż i wciąż wirze przyrody. Wie o tym najmniejsze źdźbło trawy, a nam maluczkim zdaje się, że jesteśmy wieczni. Dobrze, że są tacy jak Tokarczuk, którzy taktownie potrafią nam przypomnieć odwieczny porządek świata.
Może dlatego ogrodnicy zyskują pokorę i spokój ducha. W obserwacji przyrody, blisko ziemi, wszystko ustala się we właściwe priorytety. Nieustannie się tego uczę.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wielka wyprawa księcia Racibora. Zdobycie grodu Konungahela przez Słowian w 1136 roku

Ciekawa książka, ale trochę za bardzo rozciągnięta, wg mnie można by spokojnie te same informacje zawrzeć w odchudzonej książce, albo poświęcić jeden...

zgłoś błąd zgłoś błąd