Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Gra na wielu bębenkach

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,78 (1002 ocen i 53 opinie) Zobacz oceny
10
41
9
84
8
148
7
348
6
202
5
123
4
24
3
26
2
4
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308060551
liczba stron
416
język
polski
dodała
Ag2S

Galeria postaci, różnorodność stylów i niezwykłość historii – najgłośniejszy i najszerzej komentowany w Polsce tom opowiadań ostatnich dekad. Kwintesencja pisarstwa Olgi Tokarczuk. Za zasłoną codzienności autorka dostrzega zawsze coś, co burzy porządek i niepokoi. Odkrywamy to w intrygującej opowieści o czytelniczce kryminałów, w napisanym ze swadą historycznym apokryfie czy w miniaturze o...

Galeria postaci, różnorodność stylów i niezwykłość historii – najgłośniejszy i najszerzej komentowany w Polsce tom opowiadań ostatnich dekad. Kwintesencja pisarstwa Olgi Tokarczuk.
Za zasłoną codzienności autorka dostrzega zawsze coś, co burzy porządek i niepokoi. Odkrywamy to w intrygującej opowieści o czytelniczce kryminałów, w napisanym ze swadą historycznym apokryfie czy w miniaturze o angielskim profesorze, który przybywa do Warszawy 12 grudnia 1981 roku i nazajutrz budzi się w obcej i niezrozumiałej krainie... Każde z opowiadań zamieszczonych w książce w odmienny, często zaskakujący sposób ożywia, przeformułowuje lub ocala bogactwo krótkiej formy.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2606
Koronczarka | 2016-03-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 marca 2016

Jak to się dzieje, że się dzieje? Jak to się myśli, że się myśli? Że się kocha? Że się jest porzuconą? Że się pisze? Że się żyje? I jak to jest, że czasem to jest płaskie, a czasem głębokie? I to już moje pytanie - jak to się dzieje, że u Tokarczuk zawsze jest głębokie? I odpowiedzi na to pytanie jest w tym tomie opowiadań całe mnóstwo. To jest cud, bo ktoś chce, żeby to był cud. To się dzieje gdzieś w przepastnych wnętrzach człowieka i jest wytworem delikatnych trzepotów czerwonych mięśni krtani i mocnego bicia zakrwawionego serca. To idiotyczna walka o to, by obdarowano nas miłością. I jeszcze z wielu, wielu tajemniczych źródeł to życie wypływa i nadaje taki głęboki ton opowiadaniom, a jego cudowność jest niesłychanie różnorodna. Tak różnorodna, że koniecznie trzeba być Olgą Tokarczuk, by choć strzępy tej różnorodności i cudowności pokazać. Bo inne próby pokazania tej cudowności to tylko płaskie monidła. (Tak sądzę na razie, a gdzieś tam mam nadzieję, że spotkam jeszcze na mojej wybrukowanej książkami drodze kogoś, kto pokaże mi następny kawałek tego, czego nie widziałam.)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Hyperion

Książka niewątpliwie wykracza poza kanon twardego science-fiction, którym wydaje się być. Mamy co prawda międzygwiezdne podróże, sztuczne intelige...

zgłoś błąd zgłoś błąd