Myślałem, że mój ojciec jest Bogiem

Wydawnictwo: Noir sur Blanc
7,39 (31 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
4
9
6
8
9
7
3
6
5
5
0
4
0
3
4
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
I Thought My Father Was God and Other Tales from NPR’s National Story Project
data wydania
ISBN
8373920382
liczba stron
496
słowa kluczowe
paul auster, npr, noir sur blanc
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodał
Mariusz

To niezwykła książka o wyjątkowej historii. W październiku 1999 roku Paul Auster ogłosiłw wogólnoamerykańskiej rozgłośni radiowej konkurs na opowiadanie. Najbardziej interesują mnie - oznajmił - wydarzenia zmieniające nasz sposób myślenia o świecie, anegdoty ujawniające tajemne i niezbadanesiły rządzące naszym życiem, losem naszych rodzin, naszym umysłem i ciałem, duszą. Innymi słowy, historie...

To niezwykła książka o wyjątkowej historii. W październiku 1999 roku Paul Auster ogłosiłw wogólnoamerykańskiej rozgłośni radiowej konkurs na opowiadanie. Najbardziej interesują mnie - oznajmił - wydarzenia zmieniające nasz sposób myślenia o świecie, anegdoty ujawniające tajemne i niezbadanesiły rządzące naszym życiem, losem naszych rodzin, naszym umysłem i ciałem, duszą. Innymi słowy, historie prawdziwe, które brzmią jak fikcja. Zainteresowanie konkursem przeszło najśmielsze oczekiwania. Po roku liczba nadesłanych tekstów sięgnęła czterech tysięcy. Był to swoisty fenomen socjologiczny, z pewnością wart upamiętnienia w druku. Wybrano zatem sto siedemdziesiąt dziewięć opowiadań, które złożyły się na tę antologię. Ich autorami są ludzie w różnym wieku, o rozmaitym pochodzeniu i drogach życiowych. Podobnie zróżnicowane są same teksty - zabawne i smutne, anegdotyczne i refleksyjne, konkretne i tajemnicze, często nostalgiczne. Niektóre zmierzają do zaskakującej puenty, inne poruszają istotne kwestie moralne, jeszcze inne są zapisem wspomnień i odczuć. Wprawdzie Paul Auster nazywa tę książkę fragmentami amerykańskiej rzeczywistości, ale to określenie wydaje się zbyt skromne. Z pewnością także polscy czytelnicy odnajdą w niej własne problemy i doświadczenia. Przecież każdy z nas ma do opowiedzenia jakąś historię. "Większość z czterech tysięcy opowiadań, które przeczytałem, pochłaniał moją uwagę od pierwszego aż do ostatniego słowa. Większość została napisana z prostoduszną intencją, która przynosi chlubę autorom. Wszyscy mamy swoje życie wewnętrzne. Wszyscy czujemy, że przynależymy do tego świata i jednocześnie jestśmy z niego wyłączeni. Potrzebujemy słów, by wyrazić to, co w nas tkwi, i autorzy opowiadań nieraz mi dziękowali, że dałem im szansę opowiedzenia swojej historii, "okazję, by zostać wysłuchanym". To, co ludzie mieli do powiedzenia, jest często zaskakujące. Bardziej niż kiedykolwiek uświadomiłem sobie, jak głębokie i pełne pasji jest nasze życie wewnętrzne. Mamy wręcz burzliwe życie uczuciowe. Miłość nas obezwładnia, określa, znosi granice między nami a innymi. Jedna trzecia opowiadań poświęcona jest rodzinie: rodzicom i dzieciom, dzieciom i rodzicom, mężom i żonom, braciom i siostrom, dziadkom. Dla większości z nas ci właśnie ludzie stanowią cały świat. Czytając kolejne poowieści, zarówno smutne, jak i zabawne, byłem pod wrażeniem, jak jasno i dobitnie artykułowane jest istnienie tych związków. [...] Próbując jakoś uporządkować wielość głosów i odmienne style, podzieliłem opowiadania na dziesięć kategorii [Zwierzęta, Przedmioty, Rodzina, Komizm, Nieznajomi, Wojna, Miłość, Śmierć, Sny, Rozmyślania - przyp. red.]. Tytuły rozdziałów mówią same za siebie, lecz poza czwartą częścią, zatytułowaną Komizm, która składa się wyłącznie z zabawnych opowieści, ich zawartość jest bardzo zróżnicowana. Sięga od farsy do dramatu, a każdemu aktowi okrucieństwa i przemocy, jaki można w nich napotkać, odpowiada przejaw dobroci, wspaniałomyślności czy miłości. Historie wybiegają w przyszłość i cofają się do przeszłości, dzieją się tu i tam, w świecie zewnętrznym i wewnętrznym, tak że po chwili zaczyna ci się kręcić w głowie. Odwracasz kartkę, żegnając jednego autora i przechodząc do następnego, a tu poznajesz zupełnie inną osobę, zupełnie inne okoliczności, zupełnie inny światopogląd. Ale właśnie o te różnice w książce chodzi. Jest tu styl elegancki i wyszukany, lecz także toporny i dziwaczny. Tylko mała część przypomina coś, co można by zakwalifikować jako literaturę. Mamy tu coś odmiennego, coś surowego, żywe mięso, i choć autorom nieraz brakuje umiejętności literackich, większość ich opowieści jest niezapomniana. Trudno sobie wyobrazić, by ktoś mógł przeczytać tę książkę od początku do końca, nie roześmiawszy się czy nie uroniwszy łzy." Paul Auster - fragment wstępu

 

źródło opisu: http://www.noir.pl/ksiazka/199/Paul-Auster-Myslale...(?)

źródło okładki: http://www.noir.pl/ksiazka/199/Paul-Auster-Myslale...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (4)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 13
Tomek | 2019-09-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 stycznia 2006

Pomysł wyśmienity a książka rewelacyjna. Można łyknąć kawałek ameryki poprzez zwykłych amerykanów i ich historie. NIektóre słabsze, niektóre lepsze, niektóre ciekawsze, niektóre nudne, niektóre śmieszne a wiele niezwykłych opowiastek. Uwielbiam Austera i doceniam kunszt jego twórczości natomiast żeby przejrzeć te kilka tysięcy opowiadań - praca niezwykła.

książek: 546
GZal | 2017-01-18
Na półkach: Przeczytane

Cudowna, niezwykła. Sięgam od wielu lat co jakiś czas. Żeby przeczytać jedno, czasem kilka opowiadań.

[...]
Trochę inaczej tu:
http://www.speculatio.pl/suma-czterdziesci-opowiesci-o-zyciu-pozagrobowym/

książek: 364
fragola | 2017-01-13
Na półkach: Przeczytane

Doskonały pomysł. Doskonałe wykonanie

książek: 783
Superchrupka | 2016-08-17
Na półkach: Przeczytane

W opisie tej książki napisano, że jest ona niezwykła. Trudno się nie zgodzić. I choć, jak potwierdza jej redaktor i inicjator - Paul Auster, niewiele tu "prawdziwej literatury", to niemal każdy jej fragment jakoś tak chwyta za serce, zostaje w głowie. Oto całkiem spory zbiór opowiadań nadesłanych do radia w ramach konkursu. Pisali je ludzie, nazwijmy to: przypadkowi - od listonosza, kierowcę i farmera, po gospodynie, wojskowych i lekarzy. Ogrom historii (179 opowiadań) uderza prostodusznością, prawdą, wrażliwością. Auster zauważa we wstępie, że to ciekawe doświadczenie - przekonać się czarno na białym , że wszyscy mamy życie wewnętrzne, coś do opowiedzenia, potrzebę wyrażenia emocji za pomocą słów. Podoba mi się szacunek, jaki oddaje "zwykłym" historiom. Być może nie ma w nich literackich sztuczek, ale jest to, co w literaturze najważniejsze - żywe mięso, prawdziwe uczucia, ludzie z krwi i kości. Auster pisze: "trudno sobie wyobrazić, by ktoś mógł przeczytać tę książkę od początku...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd