Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Księżniczka Lena i jej chomik

Tłumaczenie: Natalia Wiśniewska
Cykl: Księżniczki kochają zwierzęta (tom 1-4) | Seria: Księżniczki kochają zwierzęta [Adamada]
Wydawnictwo: Wydawnictwo Adamada
7,43 (7 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
0
8
1
7
4
6
1
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El hamster de la princesa Criseta
data wydania
ISBN
9788374206334
liczba stron
36
słowa kluczowe
Księżniczka, Lena, chomik, Adamada
język
polski
dodał
Ewa

Była sobie księżniczka, która bała się zasnąć sama. Przerażały ją trzaskające okiennice, wiatr hulający w komnacie, zgrzytające drzwi komody i skrzypiąca podłoga. Kto jest najlepszym towarzyszem cierpiących na bezsenność księżniczek? Chomik! Albo lepiej cztery. Nie! Trzydzieści. A może to już ciut za dużo…?

 

źródło opisu: http://adamada.pl/oferta-5.php

źródło okładki: http://adamada.pl/oferta-5.php

Brak materiałów.
książek: 800
Annie_28 | 2015-12-28
Przeczytana: 28 grudnia 2015

Aleix Cabrera jest hiszpańskim dziennikarzem i twórcą książeczek dla dzieci. Rocio Bonilla natomiast ilustratorem. Razem postanowili stworzyć serię o księżniczkach i ich przygodach z różnymi zwierzętami. "Księżniczka Lena i jej chomik" jest jedną z nich. Dlaczego warto zainteresować nią swoje dzieci?

Lena boi się nocy, a konkretnie jej odgłosów. Nie potrafi zasnąć, bo ma wrażenie, że w zamku grasują duchy - za oknem słychać gwizdy wiatru, w zamku co jakiś czas coś stuka i trzeszczy. Jedynym sposobem na pokonanie strachu wydaje się być dla Leny zyskanie nocnego towarzysza. Wkrótce w zamku pojawia się chomik.

Historia jest nawet ciekawa i zabawna. Ilustracje Bonilli doskonale komponują się z tekstem - to, o czym jest mowa w słowach, od razu na tej samej stronie pojawia się w formie obrazka. Rysunki są ogromne, a książka sama w sobie stanowi swego rodzaju album, gdzie to tekst jest wkomponowywany do ilustracji, a nie odwrotnie. Obrazki są proste, kolorowe i dynamiczne. Każda część serii o księżniczkach została wydana w taki sposób. Jest to zdecydowanie duży plus książki.

Historia Leny kończy się poradnikiem dla przyszłych właścicieli i opiekunów chomików. To jest właśnie najważniejszy element książki - te kilka ostatnich stron, gdzie dzieci mogą dowiedzieć się nieco więcej na temat zwierząt, które lubią. "Księżniczka Lena i jej chomik" zawiera opis tego jak zachowuje się chomik, jak o niego dbać, gdzie kupić, jakie gatunki są najczęściej obecne w naszych domach itp. Myślę, że jest to całkiem przydatne i przystępnie napisane źródło informacji o zwierzętach domowych. Dzieci z pewnością będą zadowolone.

Kolejnym miłym akcentem na koniec jest morał. To właśnie w ten sposób Aleix Cabrera wskazuje dzieciom jak mają rozumieć historię księżniczki. Autor wyjaśnia dlaczego niektóre nasze zachowania są takie ważnie. Przedstawia on znaczenie jednego słowa - które ma stanowić swego rodzaju wyznacznik, pokazywać dzieciom jego wartość i to jak ważne są postawy, przez nie wywoływane. Aby pomóc dzieciom w zrozumieniu jego znaczenia Cabrera posługuje się trzema przykładami z życia, których każde dziecko na pewno doświadczyło.

Podsumowując, seria o księżniczkach i ich zwierzątkach jest doskonałą lekturą dla młodych pasjonatów zwierząt. Niestety mam wrażenie, że chłopcom niekoniecznie przypadną do gustu opowieści o księżniczkach, ale kto wie, może się mylę? Polecam!

[i]Więcej moich recenzji na:
https://zaczytana28.wordpress.com[/i]

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Głębia. Skokowiec

Zazwyczaj, gdy zaraz po lekturze siadam do spisywania wrażeń, świadczy to o tym, że książka mnie w jakiś sposób poruszyła. Głębia. Skokowiec mnie rusz...

zgłoś błąd zgłoś błąd