Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dygot

Wydawnictwo: Sine Qua Non
7,86 (1960 ocen i 400 opinii) Zobacz oceny
10
180
9
409
8
704
7
424
6
172
5
42
4
11
3
8
2
5
1
5
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379244386
liczba stron
320
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
karollllllla

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna. Naznaczona wstrząsającą tajemnicą ballada o pięknie i okrucieństwie polskiej prowincji. Porywające obsesje, niszczące namiętności i groza przemijania. Uciekająca przed Armią Czerwoną Niemka przeklina Jana Łabendowicza, który odmówił jej pomocy. Wkrótce jego żona rodzi odmieńca – chłopca o skórze...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna.

Naznaczona wstrząsającą tajemnicą ballada o pięknie i okrucieństwie polskiej prowincji.
Porywające obsesje, niszczące namiętności i groza przemijania.
Uciekająca przed Armią Czerwoną Niemka przeklina Jana Łabendowicza, który odmówił jej pomocy. Wkrótce jego żona rodzi odmieńca – chłopca o skórze białej jak śnieg. A wiejska społeczność nie akceptuje wybryków natury… Córeczkę Bronka Geldy ściga klątwa Cyganki. W wieku kilku lat dziewczynka zostaje ciężko poparzona w wyniku wybuchu granatu.
Na losy Geldów i Łabendowiczów wpływają nie tylko kolejne dziejowe zawirowania i przepowiednie, lecz przede wszystkim osobiste słabości i obsesje. Drogi obu rodzin przecinają się w zaskakujący i niespodziewany sposób. Na dobre zespaja je uczucie dwojga odmieńców, introwertycznego albinosa i okaleczonej w płomieniach dziewczyny. Po kilkudziesięciu latach mroczną tajemnicę rodzinną mimowolnie rozwikła ich jedyny syn Sebastian – utracjusz i aferzysta, który postanawia wykorzystać możliwości, jakie daje Poznań, kipiąca życiem metropolia.
Jakub Małecki snuje opowieść o przedwojennej polskiej wsi, wojnie, latach PRL-u i współczesności. Realizm magiczny łączy z groteską, a nostalgię za światem, który przeminął, przeplata z grozą istnienia w sposób godny mistrzów: Wiesława Myśliwskiego i Olgi Tokarczuk.
Odważna i dojrzała powieść jednego z najciekawszych młodych polskich autorów.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 448
Magdalena Gościniak | 2016-03-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 marca 2016

Tylko czasem dygotamy naprawdę, ale dygot mamy zapisany w myślach/ciałach/emocjach. Dlaczego? Małecki odważnie bierze się za udzielenie odpowiedzi. Bierze pod lupę małe społeczności… i ich ogromne możliwości. Są tacy, co się wzbogacili i „wyrwali”. Są tacy, którzy się nie wzbogacili i zostali. Ale te role są tylko rolami - zmieniają się w zależności od okoliczności i natężenia wewnętrznego i zewnętrznego dygotu. Do tego jeszcze gusła, czary, zamawiania, wariatki, babki, cyganki, biali chłopcy i płonące żywcem dziewczyny. Są przekleństwa, złe spojrzenia. I jest pytanie o to, co w naszym polskim, tak pięknie jednolitym i skonsolidowanym, społeczeństwie jest „normalnością”.

Wiwisekcję narodowo-społeczno-prowincjonalną przeprowadza Małecki bardzo żwawo, a diagnozę wystawia odważną. Rysuje przy tym wyraziste, sążniste postaci - bohaterów prowincji. Nie wartościuje ich, ale udaje mu się wyłuskać na swiatło dzienne wiele ich motywacji. Kroczymy razem z bohaterami „Dygotu” przez ich marzenia, lęki, obawy, pragnienia. To jest fascynująca podróż.

Dwie inne książki, które ustawiłabym jako kontekst dla „Dygotu”, to „Drach” Szczepana Twarocha i „Kapelusz cały w czereśniach” Oriany Fallaci. W mojej ocenie obie są lepsze, ale stanowią też dla powieści Małeckiego mocny kontrapunkt, który określiłabym wolą życia. „Drach” jest dla mnie przypowieścią mitologizującą, „Kapelusz” sagą społeczno-historyczną, a „Dygot” balladą nieromantyczną. Każda z tych książek na swój sposób mierzy się z tym samym tematem. I to bardziej, niż mniej, udanie. Polecam.

Magda | 23.03.2016

Jakub Małecki, Dygot, Wydawnictwo SQN, Kraków 2015

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Podróż zimowa

Jaume Cabre należy do moich ulubionych pisarzy, więc sięgnęłam po jego opowiadania z wielkim zainteresowaniem, tym bardziej, że dotychczas miałam okaz...

zgłoś błąd zgłoś błąd