Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dygot

Wydawnictwo: Sine Qua Non
7,85 (1516 ocen i 332 opinie) Zobacz oceny
10
140
9
308
8
538
7
340
6
137
5
31
4
9
3
7
2
2
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379244386
liczba stron
320
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
karollllllla

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna. Naznaczona wstrząsającą tajemnicą ballada o pięknie i okrucieństwie polskiej prowincji. Porywające obsesje, niszczące namiętności i groza przemijania. Uciekająca przed Armią Czerwoną Niemka przeklina Jana Łabendowicza, który odmówił jej pomocy. Wkrótce jego żona rodzi odmieńca – chłopca o skórze...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna.

Naznaczona wstrząsającą tajemnicą ballada o pięknie i okrucieństwie polskiej prowincji.
Porywające obsesje, niszczące namiętności i groza przemijania.
Uciekająca przed Armią Czerwoną Niemka przeklina Jana Łabendowicza, który odmówił jej pomocy. Wkrótce jego żona rodzi odmieńca – chłopca o skórze białej jak śnieg. A wiejska społeczność nie akceptuje wybryków natury… Córeczkę Bronka Geldy ściga klątwa Cyganki. W wieku kilku lat dziewczynka zostaje ciężko poparzona w wyniku wybuchu granatu.
Na losy Geldów i Łabendowiczów wpływają nie tylko kolejne dziejowe zawirowania i przepowiednie, lecz przede wszystkim osobiste słabości i obsesje. Drogi obu rodzin przecinają się w zaskakujący i niespodziewany sposób. Na dobre zespaja je uczucie dwojga odmieńców, introwertycznego albinosa i okaleczonej w płomieniach dziewczyny. Po kilkudziesięciu latach mroczną tajemnicę rodzinną mimowolnie rozwikła ich jedyny syn Sebastian – utracjusz i aferzysta, który postanawia wykorzystać możliwości, jakie daje Poznań, kipiąca życiem metropolia.
Jakub Małecki snuje opowieść o przedwojennej polskiej wsi, wojnie, latach PRL-u i współczesności. Realizm magiczny łączy z groteską, a nostalgię za światem, który przeminął, przeplata z grozą istnienia w sposób godny mistrzów: Wiesława Myśliwskiego i Olgi Tokarczuk.
Odważna i dojrzała powieść jednego z najciekawszych młodych polskich autorów.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 6287
allison | 2015-12-30
Na półkach: Rok 2015
Przeczytana: 30 grudnia 2015

Niesamowita, klimatyczna książka, w której łączą się różne tendencje - nurty chłopski i peryferyjny oraz realizm magiczny.

Można czytać "Dygot" jako intrygującą, pełną tajemnic i niedopowiedzeń, trzymającą w napięciu sagę, której bohaterowie to nietuzinkowe postacie, na pewno na długo zapadające w pamięć.
Można też potraktować tę powieść jako panoramę polskiego społeczeństwa - od czasów przedwojennych po współczesność, z problemem szeroko rozumianej inności w tle. A właściwie na pierwszym planie, gdyż inny wygląd jednego z głównych bohaterów staje się osią fabularną i decydująco wpływa na jego losy i życie bliskich.

Czyta się tę powieść z ogromnym zainteresowaniem, z emocjami i refleksjami.
To książka, o której pamięta się po odstawieniu jej na półkę i do której za jakiś czas chce się wrócić.

Polecam przede wszystkim tym, którzy cenią niebanalne historie (a o nie coraz trudniej w rodzimej literaturze ostatnich dekad).

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Rozmowy o socjologii

Kompletnie nie znam się na socjologii, aczkolwiek liznęłam trochę wiedzy na studiach (przynajmniej wiedziałam miejscami, o kim Bauman wspomina lub na...

zgłoś błąd zgłoś błąd