Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dygot

Wydawnictwo: Sine Qua Non
7,85 (1530 ocen i 332 opinie) Zobacz oceny
10
141
9
311
8
546
7
342
6
138
5
30
4
9
3
7
2
2
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379244386
liczba stron
320
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
karollllllla

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna. Naznaczona wstrząsającą tajemnicą ballada o pięknie i okrucieństwie polskiej prowincji. Porywające obsesje, niszczące namiętności i groza przemijania. Uciekająca przed Armią Czerwoną Niemka przeklina Jana Łabendowicza, który odmówił jej pomocy. Wkrótce jego żona rodzi odmieńca – chłopca o skórze...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna.

Naznaczona wstrząsającą tajemnicą ballada o pięknie i okrucieństwie polskiej prowincji.
Porywające obsesje, niszczące namiętności i groza przemijania.
Uciekająca przed Armią Czerwoną Niemka przeklina Jana Łabendowicza, który odmówił jej pomocy. Wkrótce jego żona rodzi odmieńca – chłopca o skórze białej jak śnieg. A wiejska społeczność nie akceptuje wybryków natury… Córeczkę Bronka Geldy ściga klątwa Cyganki. W wieku kilku lat dziewczynka zostaje ciężko poparzona w wyniku wybuchu granatu.
Na losy Geldów i Łabendowiczów wpływają nie tylko kolejne dziejowe zawirowania i przepowiednie, lecz przede wszystkim osobiste słabości i obsesje. Drogi obu rodzin przecinają się w zaskakujący i niespodziewany sposób. Na dobre zespaja je uczucie dwojga odmieńców, introwertycznego albinosa i okaleczonej w płomieniach dziewczyny. Po kilkudziesięciu latach mroczną tajemnicę rodzinną mimowolnie rozwikła ich jedyny syn Sebastian – utracjusz i aferzysta, który postanawia wykorzystać możliwości, jakie daje Poznań, kipiąca życiem metropolia.
Jakub Małecki snuje opowieść o przedwojennej polskiej wsi, wojnie, latach PRL-u i współczesności. Realizm magiczny łączy z groteską, a nostalgię za światem, który przeminął, przeplata z grozą istnienia w sposób godny mistrzów: Wiesława Myśliwskiego i Olgi Tokarczuk.
Odważna i dojrzała powieść jednego z najciekawszych młodych polskich autorów.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 591
Anna | 2015-12-08
Na półkach: Współpraca

Interesująca historia o wojnie, dorastaniu i poszukiwaniu własnej tożsamości.

Wiktor, dawno oczekiwany syn Łabendowiczów, przychodzi na świat blady od rzęs po paznokcie stóp. Jego nietypowa uroda wzbudza niepokój mieszkańców wsi, dopatrujących się w aparycji chłopca działania diabła. Wiktor jest poniżany na każdym kroku, wyzywany i bity przez rówieśników. Jedyną osobą, która utrzymuje z nim przyjacielski kontakt, staje się tajemniczy bezdomny mężczyzna mieszkający w rurze pod drogą.

Tymczasem wybuch granatu w kamienicy na zawsze odmienia życie małej Emilii Geldy. Przez dotkliwe oparzenia na całym ciele uważa się za gorszą i brzydszą od koleżanek. Zakochuje się w kolejnych chłopcach, jednak nigdy nie oczekuje, że jej uczucie zostaje odwzajemnione.

Wkrótce losy Łabendowiczów i Geldów splatają się ze sobą. Czy faktycznie istnieje fatum, którego nie można odwrócić? Czy dwaj odmieńcy wreszcie znajdą szczęście? Co przygotowało dla nich życie?

Jakub Małecki posługuje się lekkim, chociaż nieskomplikowanym stylem, który wciąga czytającego. Sam pomysł zasługuje na uznanie - historia nieakceptowanego dziwadła i poparzonej dziewczynki miała potencjał, by zapaść na długo w pamięć odbiorcy, chociaż uważam, że nie został w pełni wykorzystany. Zabrakło mi lepszego wgłębienia się w uczucia bohaterów. Nie dałam się również porwać magii dawnych czasów, niemniej powieść czytało mi się wyjątkowo szybko i przyjemnie. Podejrzewam, iż autor sprawdziłby się lepiej jako pisarz powieści, których fabuła rozgrywa się całościowo we współczesności. W ostatniej część książki zniknęła pewna sztuczność języka, przewijająca się od czasu do czasu przez wcześniejsze rozdziały.

Wszyscy bohaterowie zostali wykreowani wiarygodnie i interesująco. Mam zastrzeżenia tylko do jednego z nich. Introwertyczny Wiktor wydawał mi się nijaki, momentami wręcz irytująco bierny, nawet gdy dokonywał odważnych czynów. Jego postać została potraktowana przez autora mało wnikliwie, jakby Małecki wyszedł z założenia, że sam oryginalny wygląd wystarczy, by odkupić wszystkie defekty charakteru.

Bardzo podoba mi się okładka utrzymana w jesiennych, szarych barwach. Czcionka tytułu w połączeniu ze zdjęciem stworzyła piorunujący efekt. Chłopiec o bladej cerze z czerwonym wiankiem na głowie przyciąga spojrzenie wśród pozostałych nowości wydawniczych.

Reasumując, jest to książka z pewnością warta uwagi, jednak odrobinę zawiodła moje oczekiwania. Niektóre perypetie bohaterów spowalniały akcję i sprawiały wrażenie mało potrzebnych, dopisanych na siłę, żeby ubogacić fabułę. Skrócenie mniej ciekawych wątków i rozwinięcie tych lepszych z pewnością wyszłoby powieści na dobre. Polecam "Dygot" cierpliwemu, dojrzałemu odbiorcy, który doceni dobrą historię obyczajową.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Długie pożegnanie

O przyjaźni, zbrodni i paru innych sprawach… Co takiego było w Terrym Lennoxie, że Philip Marlowe nie zostawił go pijanego na ulicy? Na pewno mógł by...

zgłoś błąd zgłoś błąd