Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Grząskie piaski

Tłumaczenie: Ewa Wojciechowska
Wydawnictwo: W.A.B.
7,48 (140 ocen i 37 opinii) Zobacz oceny
10
14
9
14
8
39
7
41
6
23
5
8
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788328026889
liczba stron
352
słowa kluczowe
Ewa Wojciechowska
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Autobiografia, biografia, wspomnienia. Nie mogę postawić kropki. […] Jestem w trakcie leczenia. Nikt nie wie, jak to się skończy. Henning Mankell Wypadek samochodowy – rozdział o tym tytule otwiera wydaną w zeszłym roku książkę Henninga Mankella. Bo od wypadku wszystko się zaczęło. Przytrafił się on autorowi w...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Autobiografia, biografia, wspomnienia.

Nie mogę postawić kropki. […] Jestem w trakcie leczenia. Nikt nie wie, jak to się skończy.
Henning Mankell
Wypadek samochodowy – rozdział o tym tytule otwiera wydaną w zeszłym roku książkę Henninga Mankella. Bo od wypadku wszystko się zaczęło. Przytrafił się on autorowi w grudniu 2013 roku – w drodze na spotkanie autorskie. To, co z początku wydawało się tylko bólem w karku, zakończyło się diagnozą: rak. Nowotwór płuca z przerzutami. Mankell usłyszał tę wiadomość 8 stycznia 2014 roku i przerwał pracę nad nową książką, by na kilka tygodni pogrążyć się w „grząskich piaskach”. Taką wizję końca miewałw dzieciństwie. Gdy upłynęło trochę czasu i autor pokonał paraliżujący go w tym pierwszym okresie strach, wydostał się z „piasku”, odzyskał oddech i usiadł, aby spisać najważniejsze wydarzenia swojego życia, opisać to, co przechodzi podczas leczenia, oraz – jak deklaruje – nie stawiać kropki.

 

źródło opisu: http://sklep.gwfoksal.pl/

źródło okładki: http://sklep.gwfoksal.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1531
Tomek | 2016-02-18
Na półkach: Przeczytane, E-book, Posiadam
Przeczytana: 18 lutego 2016

Odkąd tylko zacząłem czytać powieści Henninga Mankella, zawsze chciałem zadać mu wiele pytań. Chyba nigdy nie ceniłem żadnego autora jak jego, miałbym z nim wiele do omówienia. Nie było mi to nigdy dane, z racji w pełni zrozumiałych. Tym bardziej teraz, jest to niemożliwe, Henning Mankell przedwcześnie zmarł, pozostawiając sierotami wielu swoich fanów.

Jego ostatnia książka - powieść biograficzna, którą pisał będąc w pełni świadomym swojej choroby i konsekwencji z niej wynikających, może stanowić dla wielu czytelników zbiór odpowiedzi na pytania, które chcieli skierować do autora. Przyjemniej ja sam znajduję w niej wiele słów, które oczekiwałem od niego usłyszeć. Oprócz nich, odkrywam także Henninga Mankella, jakiego nie znałem, jego inne oblicze - to, które każdy człowiek stara się skrywać pod przybraną na czas życia maską. Kiedy, w pewnym momencie ta maska opada, można dostrzec w człowieku to, co starał się on skrzętnie ukrywać. Wszystkie refleksje, myśli, które autor przechowywał przez całe życie w odmętach swej pamięci, i które przelał na papier w Grząskich piaskach”, mogą stanowić ukoronowanie jego twórczości. Czytając je, przez cały czas próbowałem wyobrazić sobie Henninga Mankella, w różnych momentach jego życia. Doszukiwałem się jego autoportretów w stworzonych przez niego fikcyjnych bohaterach. Być może, za kilkanaście, kilkadziesiąt lat, Henning Mankell zatrze się w mojej pamięci, pogrążą go te tytułowe „Grząskie piaski”. Jednak teraz, nie mogę jeszcze dopuścić do siebie myśli, że kropka postawiona w epilogu tej powieści, była tą ostatnią. Jest mi tak bardzo przykro, bo spędziliśmy razem tyle lat, a autor uczył mnie stawiać w mojej kryminalno - czytelniczej karierze pierwsze kroki.

Jest mi też ciężko oceniać tę książkę, trudno przecież wyrazić swój pogląd o czyimś testamencie. W ten sposób traktuję właśnie „Grząskie piaski”. Jako testament i pożegnanie z kimś, kogo ceniłem i zawsze czekałem na to, co ma do powiedzenia.

Żegnaj…

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Nr 3273 miał szesnaście lat

Mam łzy w oczach, nie wiem jak ocenić tą książkę dlatego daję komplet gwiazdek by uświadomić wszystkim, że jest to pozycja, którą wprost należy przecz...

zgłoś błąd zgłoś błąd