Kiszczakowa. Tajemnice Generałowej

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
5,55 (44 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
1
8
5
7
4
6
7
5
8
4
9
3
6
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380691421
liczba stron
272
słowa kluczowe
Literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Żona generała Kiszczaka przerywa milczenie. Bardzo szczera, osobista, dyktowana emocjami opowieść o życiu i tęsknocie za tym, co na pozór bliskie, a jednak nieosiągalne. Z rozmowy wyłania się portret kobiety silnej, która miłość i rodzinne ciepło ceniła wyżej niż partyjne apanaże. Los obdarzył ją niełatwym uczuciem, które zdeterminowało całe jej życie. Kiedy Czesław Kiszczak piął się po...

Żona generała Kiszczaka przerywa milczenie.

Bardzo szczera, osobista, dyktowana emocjami opowieść o życiu i tęsknocie za tym, co na pozór bliskie, a jednak nieosiągalne. Z rozmowy wyłania się portret kobiety silnej, która miłość i rodzinne ciepło ceniła wyżej niż partyjne apanaże. Los obdarzył ją niełatwym uczuciem, które zdeterminowało całe jej życie.

Kiedy Czesław Kiszczak piął się po szczeblach wojskowej kariery, ona od początku wiedziała, że nie będzie typową oficerską żoną. Była gotowa zrobić wszystko, by pozostać sobą w cieniu jednej z najważniejszych postaci PRL-u. Pracowała zawodowo, co w tym środowisku było prawdziwą rzadkością. Bez wiedzy i zgody męża opublikowała list do paryskiej „Kultury”.
Po latach zdecydowała się na odważną opowieść o swoim życiu.

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (71)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1330

Żona generała Kiszczaka przerywa milczenie.

Bardzo szczera, osobista, dyktowana emocjami opowieść o życiu i tęsknocie za tym, co na pozór bliskie, a jednak nieosiągalne. Z rozmowy wyłania się portret kobiety silnej, która pragnienie miłości i rodzinnego ciepła ceniła wyżej niż partyjne apanaże. Los obdarzył ją niełatwym uczuciem, które zdeterminowało całe jej życie. Kiedy Czesław Kiszczak piął się po szczeblach wojskowej kariery, ona od początku wiedziała, że nie będzie typową oficerską żoną. Była gotowa zrobić wszystko, by zostać sobą w cieniu jednej z najważniejszych postaci PRL-u. Pracowała zawodowo. Co w tym środowisku było prawdziwą rzadkością. Bez wiedzy i zgody męża opublikowała list do paryskiej "Kultury".
Po latach zdecydowała się na odważna opowieść o swoim życiu.

Przez ponad pięćdziesiąt lat żyła w cieniu generała Czesława Kiszczaka. Choć jej fascynująca biografią można by obdzielić kilka osób, nigdy nie zdecydowała się na publiczną, szczerą rozmowę o życiu z mężem....

książek: 936
Agacha | 2016-01-23
Przeczytana: 23 stycznia 2016

Podczas lektury, miałam wrażenie, że czytam jakiegoś PRL-owskiego Pudelka. Plotki i rozważania o zaletach i (zwłaszcza) wadach żon dygnitarzy, tym głównie zajmowała się pani Kiszczak. Kiedy moja mama stała w kolejce po buty na kartki, ona wkurzała się, że mąż nie pozwala jechać jej za granicę na zakupy. W związku z tym niestety musiała zaopatrywać się w Pewex-ie. Jej głównym zmartwieniem było, że na przyjęciu w ambasadzie, ma taką samą kieckę jak inna generałowa, lub gdzie spędzi wakacje: w Bułgarii czy w ZSRR.
Raczej nie polubiłam tej pani, dla której liczyli się głównie przystojni panowie. To ona była najpiękniejsza, najzgrabniejsza i to w niej podkochiwali się wszyscy mężczyźni. A inne żony generałów były brzydkie, wredne i paskudne.
Muszę jednak uczciwie przyznać, że książkę czyta się świetnie.

książek: 2947
Dagmara | 2015-12-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 grudnia 2015

Książka bez treści. Niby ma dużo literek, niby o życiu żony bardzo wysoko postawionego generała, a tu... potok słów o niczym. Spodziewałam się opisu życia elit, które w tamtych czasach było całkowicie różne od życia przeciętnego obywatela i było mi obojętne czy będzie to chwalenie się czy też ukorzenie. Niczego takiego się nie doczytałam. Gdybym osobiście nie znała realiów tamtych czasów opisy "towarzyskich spotkań", "wczasów w Soczi" czy "dancingi wśród oficerów z wyższej półki" nic by mi nie powiedziały. To tak jak napisać o powstaniu warszawskim, że kilkudziesięciu chłopaków chwyciło za broń i walczyli dwa miesiące na kilku barykadach. Opisywanie siebie jako zwykłego obywatela PRL-u to hipokryzja, taka sama zresztą jak przedstawianie swojego stosunku do wiary. Niby praktykująca katoliczka, a posuwająca się do aborcji czy (już trywialny powód) wyrzeczenia się Boga dla zwykłej kariery. A już opisywanie męża jako nieczułego troglodytę jest niesmaczne. Czyżby przez te wszystkie lata...

książek: 688
knigoholiczka | 2015-11-13
Przeczytana: 13 listopada 2015

Książka w mediach wywołuje wiele emocji. Autorka promuje swoją biografię bywając w programach śniadaniowych. Rozpisują się o Generałowej (a przy okazji o książce) portale plotkarskie typu Pudelek.
Z zaciekawieniem i ja sięgnęłam po nią. Nie żałuję choć przy lekturze odczuwałam różne emocje: od ciekawości po irytację czy zażenowanie tym, co czytam.
"Kiszczakowa. Tajemnice Generałowej" to wywiad rzeka z żoną generała Czesława Kiszczaka. Dziś mężczyzna jest staruszkiem, który choruje. Jego stan zdrowia jest przeszkodą w przeprowadzeniu sprawy sądowej i znalezienie winnego śmierci górników w kopalni "Wujek". O tej sprawie przeczytamy w niniejszej pozycji. O tym i o wielu innych sprawach opowiada jego żona.
Na początku pisałam, że czułam zażenowanie. Tak, to prawda. Z książki wyłania się obraz kobiety, która nie czuje miłości do męża (mówi o nim per "Kiszczak"). Opowiada o awanturach z nim, o rozmijających się poglądach na życie i różne sprawy. W głowie tłucze mi się pytanie: po co ona...

książek: 302
Aga | 2016-02-29
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 29 lutego 2016

Jest to wywiad-rzeka przeprowadzony z panią Marią Kiszczak, żoną generała Kiszczaka. Książkę czyta się bardzo szybko. Muszę przyznać, że pani Kiszczak nie zrobiła na mnie wielkiego wrażenia. Wydaje się bardzo zapatrzona w siebie. Mówi o sobie, że była obiektem pożądania wielu mężczyzn, wypowiada się o swoim pierwszym dziecku, że urodziło się za wcześnie, kolejne usunęła. Żyła w trudnym związku, w trudnych czasach, z mężem, którego często nie było w domu, który ją zdradzał. Ale pracowała zawodowo, podróżowała, imprezowała. Uważa, że jej mąż był bohaterem narodowym...

książek: 211
bijelodugme | 2015-11-16
Na półkach: Przeczytane, 2015

Książka trudna w przyswojeniu, z wielu względów. Wyłania się z niej obraz kobiety zapatrzonej w siebie, nietolerującej żadnej konkurencji, wierzącej, a jednak traktującej wiarę wyrywkowo. Wielkim plusem jest możliwość poznania miejsc, które dzisiaj stanowią jedynie wspomnienie dawnej świetności: Soczi, chorwackie Kupari.

książek: 5504
malineczka74 | 2015-10-20
Przeczytana: 17 października 2015

Nakładem Wydawnictwa Prószyński i S-ka ukazała się książka napisana w formie wywiadu rzeki. Jest to zapis kilkumiesięcznych, wielogodzinnych rozmów jakie przeprowadzili ze sobą Pani Kiszczakowa - żona Czesława Kiszczaka i Kamil Szewczyk dziennikarz polityczny. Lektura nie jest zbyt obszerna, czyta się ją błyskawicznie. Publikacja zdradza sekrety i tajemnice życia powyżej wymienionego małżeństwa, ale też uchyla kurtynę jaka spowiła władzę i rządzące elity w czasach PRL-u. Moim zdaniem ta opowieść jest do bólu szczera i bardzo, bardzo osobista. Milczenie zostało przerwane po latach, gdy Pan Generał zszedł już z piedestału władzy, a historia osądziła go surowo. Żona prosi pod koniec, by starego i schorowanego męża zostawić w spokoju i nie sądzić. W jej oczach mąż wprawdzie daleki ideałowi jest bohaterem, który zapobiegł wielkiej tragedii i nie dopuścił do rozlewu bratniej krwi. Tak jednak nie sądzą wszyscy.



W tle jakże prywatnych rozmów przewijają się fakty z najnowszej historii...

książek: 135
Renegi Grene | 2016-02-21
Na półkach: Przeczytane, Wspomnienia

Jeżeli wierzyć temu, co w książce napisano i uznać, że to prawdziwe, autoryzowane słowa pani Marii Kiszczak, z całości wyłania się bardzo nieprzyjemna, zadufana w sobie postać o wybitnie ograniczonych horyzontach (chociaż chciałaby, żeby było inaczej). Nie chciałabym mieć takiej koleżanki, znajomej z pracy czy nawet sąsiadki. Żona generała z początku próbuje opisać samą siebie jako kobietę "wyzwoloną" (whatever it means), inteligentną, oczytaną, uzdolnioną(wspomina o poezji)oraz (zaskoczka!) praktykującą katoliczkę. W trakcie wywiadu wychodzi jednak, iż żadna z tych tez nie ma głębszego przełożenia na rzeczywistość. Pani Maria przez większość czasu koncentruje się na stworzeniu swojego wizerunku jako demoludowej femme fatale. Do znudzenia przywołuje opowieści, jak to nieustannie budziła męskie pożądanie i nawet mimo jej podeszłego wieku wciąż ktoś się do niej zalecał - a to w pociągu, a to na przyjęciu, a to na dancingu... A ona, rzecz jasna, flirtowała, bo rzeczony pan był...

książek: 24
dzienniki | 2018-06-12
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Książka wyśmienita, czy może raczej wyśmienicie trącająca Orwelem. Żona drugiego człowieka w PRL pisze jak to jej było ciężko i tak dalej. No i prawie jej uwierzyłem i nawet obdarzyłem sympatią gdyby po jakimś czasie od ukończenia lektury nie wyszła sprawa próby sprzedaży dokumentów w IPN. ...a tak w sumie to lektura pokazuje nie o tyle styl ich życia ale raczej stan umysłu. Naprawdę warto sobie poczytać.

książek: 357
onaja | 2016-05-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 maja 2016

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

chyba przeczytałam po to zeby powiedziec wam - nie czytajcie tego czegoś. wywiad rzeka o niczym - tzn rzeka tak, bo to takie wodolejstwo ze zęby bolą. uwielbiam tematykę tamtych czasów, a tu...
z jednej strony wyznania aspirującej do posiadania klasy, zakompleksionej pani, która pana boga za nogi złapała wychodzac za mąż za mezczyzne który osiągnął wysoką pozycję zawodową i otworzył jej drzwi do swiata niedostępnego dla innych.
na co piatej stronie na pewno przeczytasz jakie to pani miała powodzenie, jak na nią wszyscy lecieli, jak to ona wzbudziała podziw, zazdrość meza, zawiśc kobiet... booooożeeeeee - co za masakra. podczas gdy szary prl gonił w piętkę pani miała problemy z gosposiami, przeprowadzkami, kolejnymi wyjazdami na wschód i zachód, do kurortów, na wakacje...

z drugiej strony kobieta-naukowiec, szok ze tak marnej jakosci wypowiedzi pochodzą od pani z tytułem doktora (o habilitacji w koncu się nie dowiedziałam czy była – w ogole szok ze pani miała tytuł doktora w...

zobacz kolejne z 61 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd