W kraju niewiernych

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,6 (1009 ocen i 57 opinii) Zobacz oceny
10
69
9
179
8
297
7
301
6
103
5
43
4
10
3
4
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
W kraju niewiernych
data wydania
ISBN
9788308041826
liczba stron
528
język
polski

W tym obszernym tomie opowiadań znalazła się m.in. Katedra – opowieść, która zainspirowała Tomasza Bagińskiego i stała się podstawą kilkuminutowej animacji nominowanej do Oscara. Samo opowiadanie otrzymało Nagrodę Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla, prześcignąwszy inny utwór z tomu W kraju niewiernych - Ruch Generała. Zbiór - zawierający m. in. także zapowiadające fenomen Matrixa...

W tym obszernym tomie opowiadań znalazła się m.in. Katedra – opowieść, która zainspirowała Tomasza Bagińskiego i stała się podstawą kilkuminutowej animacji nominowanej do Oscara. Samo opowiadanie otrzymało Nagrodę Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla, prześcignąwszy inny utwór z tomu W kraju niewiernych - Ruch Generała. Zbiór - zawierający m. in. także zapowiadające fenomen Matrixa Irreehaare czy kontrowersyjną Ziemię Chrystusa - zdobył trzy inne nagrody.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/1406/W-kraju-niewiernych/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/1406/W-kraju-niewiernych/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2420)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 659
Marek Adamkiewicz | 2014-07-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

W zasadzie to miało być moje ostatnie podejście do Dukaja. Wcześniejsze dwa zakończyły się porażkami. Dlaczego? Niewystarczające skupienie chyba... Bo po tej książce, na pewno powrócę do tych tytułów.

"W Kraju Niewiernych" jest bowiem zbiorem znakomitym. Praktycznie każde opowiadanie jest inne, jednak każde zostawia coś po sobie. Każe się nad różnymi sprawami zastanowić, często też skłania do pochylenia czoła przed sposobem przelania na papier świetnych pomysłów.

Ciężko wybrać tekst, który zostawił po sobie szczególnie dobre wrażenie, gdyż poziom jest tu bardzo wyrównany. Każde zamieszczone tu opowiadanie warte jest przeczytania, warte zastanowienia. To istna uczta.

Po tej antologii wiem, że Dukaj jest autorem wymagającym, któremu jednak zdecydowanie WARTO poświęcić czas i uwagę, gdyż w zamian zostajemy uraczeni wysokich lotów literaturą wielokrotnego czytania.

Przygoda z Dukajem na pewno będzie kontynuowana.

książek: 2061
Wojciech Gołębiewski | 2016-10-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 października 2016

Jest to zbiór ośmiu opowiadań z lat 1992 – 1999, czyli epoki "wczesnego Dukaja". Przypominam, że ja się dopiero wczytuję w Dukaja, po długim okresie moich uprzedzeń do jego osoby (znajomość z Ziemkiewiczem). Oceniałem dotychczas Xawrasa i Wrońca; obie pozycje po 8 gwiazdek.

Zbiór zaczyna „Ruch Generała” z 1996 – 7. Wyczytałem gdzieś, że autor nazwał to opowiadanie „pastiszem fantasy”. I słusznie. Coś nietypowego przewidywałem, gdy przebijałem się przez pierwsze strony kompletnie dla mnie nieprzyswajalne, przez nader wymyślne słownictwo i udziwnienia akcji. Jednak wytrwałem i zostałem nagrodzony finałem, który jest aż nazbyt realistyczny (s. 75):
„..Generał machnął ręką i odciął głowę Birzinniego… Oślepieni, dopiero po chwili ujrzeli wzniesiony w prawej dłoni Żarnego czerep… ..Krew kapała. Lud znów ryczał’
- Śmierć wszystkim wrogom Imperium! - krzyknął ...

książek: 264
Matwiey | 2015-03-21
Przeczytana: 03 marca 2015

Słowem wstępu pragnę nadmienić, iż "W kraju niewiernych" jest moim pierwszym podejściem do twórczości Pana Dukaja. Długo zastanawiałem się na tym co wybrać na początek, ostatecznie padło na ów tytuł. Skłamałbym, gdybym powiedział że się zawiodłem.

Książka daje nam do dyspozycji osiem krótkich opowieści, no właśnie, krótkich - za krótkich jak dla mnie. Spowodowane jest to najprawdopodobniej faktem, iż do tej pory czytywałem raczej powieści, w których to miałem wystarczająco dużo czasu na zagłębianie się w zawiłości światów, fabuły czy bohaterów, ale ja nie o tym. Co chciałem przekazać to to, że tutaj jestem ograniczony do tych kilkudziesięciu stron, czując przez to pewien niedosyt i presję wręcz. Niejednokrotnie żal mi było opuszczać dopiero co poznane uniwersa, zwłaszcza że zazwyczaj przez pierwsze kilkanaście stron byłem w amoku. Rzucony w wir wydarzeń, enigmatycznych zawiłości, które gdzieś w połowie były mi tłumaczone, tak więc, kiedy to właśnie zaczynałem wgryzać się w fabułę,...

książek: 923
Nitroprusydek | 2014-05-10
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, 2014
Przeczytana: 10 maja 2014

Nie jest łatwo z Dukajem. Rozsadza nam głowy swoimi światami, a później weź człowieku wróć do zwykłej rzeczywistości. Jest to jeden z moich ulubionych autorów, jednak przyswajam jego książki powoli. Potrafię zostawić go na trochę i po kilku innych książkach zatęsknić i wrócić z podkuloną zakładką.
Polecam zarówno fanom, jak i na pierwsze spotkanie z autorem, ponieważ zbiór zawiera lżejsze i cięższe kawałki.

książek: 667
tivrusky | 2013-09-08
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2013
Przeczytana: 30 sierpnia 2013

Przed podejściem do "W Kraju Niewiernych" miałem całkiem sporo obaw - obaw głównie o to, że mogą wkraść się tutaj jakieś archaizmy, że może być to Dukaj jeszcze nie do końca rozwinięty - wszak przyzwyczaiłem się do jego dzieł późniejszych chronologicznie, a tutaj mamy utwory pisane w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Po drugie - obawiałem się formy opowiadania - tutaj znów przyzwyczajenie do pełnego, kilkusetstronicowego kształtu jego tekstów.
Po przeczytaniu, muszę jednak przyznać, że tak jedna, jak i druga obawa okazały się nieuzasadnione. Po pierwsze autor świetnie radzi sobie z płynnym umieszczeniem całości treści w krótszych formach, po drugie - okazało się, że już młodszy Dukaj potrafił stwarzać świetne fikcje, które do dziś - po dwóch dekadach wcale nie brzmią archaicznie, są jak najbardziej aktualne.
Głównym plusem dzieła jest to, że zawiera aż osiem opowieści - osiem światów - jednych budowanych od podstaw, drugich będących modyfikacją współczesności, trzecich...

książek: 351
Marcon | 2013-06-12
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 08 czerwca 2013

Bardzo dobry zbiór opowiadań. Wszystkie pochodzą z lat 90., wiec jest to „młody Dukaj”. Lektura ich nie wymaga wiec jeszcze tyle wysiłku co niektóre późniejsze publikacje, więc myślę ze zbiór nadaje się do zapoznania z twórczością Dukaja. Na zbiór składa się 8 opowiadań, a tematem przewodnim większości z nich (choć nie wszystkich) jest szeroko pojęta mistyka i religia.
Ruch Generała – mix fantasy (krasnoludy, magia, dżiny), steampunku (kolej żelazna, poziom rozwoju społecznego) i s-f (podróże kosmiczne, sposób przedstawienia magii). Dobra fabuła. Główny bohater – Żelazny Generał, budzący skojarzenie z tytułowym bohaterem Xavrasa Wyżryna. Na minus można zaliczyć jak na Dukaja mało rozbudowany świat.
IACTE – Indiański szaman-tropiciel z XVIII wieku „przeniesiony w przyszłość”, wampir i planeta spełniająca życzenia – brzmi banalnie i groteskowo? U Dukaja wcale nie. Mimo wszystko chyba najsłabsze opowiadanie w zbiorze. Nie jest samo sobie w złe, rzekłbym że bardzo nierówne, czasami...

książek: 390
Lempek | 2016-06-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 czerwca 2016

Zbiór opowiadań "W kraju niewiernych" jest moim pierwszym spotkaniem z twórczością Dukaja i muszę powiedzieć, że mimo iż byłem nastawiony raczej pozytywnie, to jestem zaskoczony. Zarówno jeśli chodzi o estetykę języka, tematykę oraz wielowątkowość opowiadań.

Każde z opowiadań różni się od siebie - przedstawia inny świat, inną rzeczywistość. Punktem wspólnym, osią, wokół której obraca się tło i koncepcja każdego dni jest ludzkość i jej zmagania z... no właśnie, z czym? Wydaje mi się, że przede wszystkim z samą sobą i konsekwencją swoich działań, podejmowanych decyzji. Decyzji, które wydają się poprawne, czasem nawet szlachetne, jednak prowadzą do powstania problemów, których czasem nie da się rozwiązać.

W opowiadaniach występuje magia, jednak nie w postaci, do której byłem przyzwyczajony czytając inne pozycje z zakresu fantastyki. Tutaj nierozłącznie przeplata się z nauką, techniką oraz religią. Niektóre z opowiadań wydają się zupełnie nierealne, inne być może możliwe w świetle...

książek: 577
Maynard | 2016-11-29
Przeczytana: 29 listopada 2016

Można krótko: Pierwsza trójka najlepszych polskich zbiorów opowiadań o tematyce fantastycznonaukowej.

Można dłużej:
Dukaj ma niesamowity dar kreowania wizji alternatywnych a każde z opowiadań ma fabularny potencjał, którym można by obdzielić niejedno opasłe tomiszcze lub serię wydawniczą. Opowiadania zawarte w niniejszym zbiorze to już kanon i klasyka, więc rozpisywać się o ich fabulę wybitnie nie będę.

Jeśli lubicie fantazję bez granic, nie boicie się książkowych wyzwań, jesteście czytelnikami inteligentnymi i głodnymi rozsadzającej zwoje mózgowe literatury to niniejsza książka jest w sam raz dla was. Dukaj nie daje kół ratunkowych, nie wprowadza żadnych spisów w stylu dramatis personae, nie zaczyna od: "dawno, dawno temu", tylko od razu świeci nam po oczach reflektorem swojej wyobraźni i rzuca nas na głęboką wodę niejednorodnej nomenklatury, nietuzinkowych pojęć, zwrotów nazw i teorii.

"W kraju niewiernych" to swoista wyprawa w nieznane, kurs w kierunku wielkiej czarnej...

książek: 699
Siemomysła | 2015-05-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2015
Przeczytana: 16 maja 2015

Jak to u Dukaja, trudno, ciężko, pięknie i kłująco. Bardzo lubię, acz nie ukrywam - wolę dłuższe formy. Ulubione z tego zbioru? "Ziemia Chrystusa". Wspólny mianownik? Może Bóg a technologia? Absolut opisany algorytmem? Albo nie dający się opisać? Sam ten algorytm piszący?
No i te Dukajowe długie zdania, wtrącenia we wtrąceniach, morze przecinków i półpauz. I nowe słowa wcześniej nieistniejące, a tak dobrze wyrażające pojęcia, na opis których trzeba by zużyć wiele wiele innych słów. No lubię i koniec.

książek: 2106
Feanor | 2011-09-10
Przeczytana: 10 września 2011

Dukaj sam mówi, że zaczyna pisanie zawsze do stworzenia świata. Widać to we wszystkim co wyszło spod jego ręki. "W kraju niewiernych" to zbiór świetnych opowiadań, jedynie 1-2 na niższym poziomie niż reszta. Zwracam uwagę, że pięć z nich (Irrehaare, Ruch generała, W kraju niewiernych, Muchobójca, Katedra )było nominowanych do różnych nagród.
Jeśli ktoś przed zakupem zbior chciałby próbkę tekstów, to polecam czytelnię na dukaj.pl

zobacz kolejne z 2410 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
  • Inne światy
    Inne światy
    Jacek Dukaj, Anna Kańtoch, Robert J. Szmidt, Łukasz Orbitowski, Jakub Żulczyk, S...
  • Gotyk
    Gotyk
    Jacek Dukaj
  • Piołunnik
    Piołunnik
    Jacek Dukaj
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Fantastyka vs. polityka

Mieszanie sztuki z polityką pozostaje praktyką niezbyt mile widzianą przez szerszą publikę, dopóki jednak tę pierwszą tworzą ludzie (choć maszyny podejmują już pewne próby), od tematu nie da się uciec, bo każdy z nas ma jakieś poglądy. Spójrzmy więc na polską fantastykę – jest lewicowa czy prawicowa?


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd