Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pandemonium

Wydawnictwo: Wydawnictwo Eperons-Ostrogi
8 (3 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
1
7
1
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788394087319
liczba stron
61
kategoria
poezja
język
polski
dodał
Kita18

Powidok tych wierszy pozostaje przed oczyma na długo. Unosi się jak czarne, odwrócone niebo, ale też przechadzające się między wersami, nie chodzimy po raju. Poruszamy się poetyckim imaginarium, gdzie więcej jest cieni, zjaw i mar, aniżeli rzeczywistości wspaniale rozkwitającej materii. Poetka (stawiając sprawę wprost i nieco banalnie) penetruje krainę zmarłych, świat ciemności. Tym właśnie...

Powidok tych wierszy pozostaje przed oczyma na długo. Unosi się jak czarne, odwrócone niebo, ale też przechadzające się między wersami, nie chodzimy po raju. Poruszamy się poetyckim imaginarium, gdzie więcej jest cieni, zjaw i mar, aniżeli rzeczywistości wspaniale rozkwitającej materii. Poetka (stawiając sprawę wprost i nieco banalnie) penetruje krainę zmarłych, świat ciemności. Tym właśnie jest pandemonium, które staje się tematem jej wypraw lirycznych.

 

źródło opisu: http://bonito.pl/k-1302711-pandemonium

źródło okładki: http://static.bonito.pl/pokaz_obrazek.php?url=aHR0...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (6)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 299
eyesOFsoul | 2017-01-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 stycznia 2017

Gdy wydaje się, że już wszystko zostało powiedziane… Poezja szarpie. Dotyka najdalszych strun. Wydobywa najgłębsze dźwięki. Boli. Szczypie. Piecze. Sprawia wrażenie niedokończonej. Kiedy czytam wiersze – potrzebuję ciszy. Dzięki temu człowiek może wniknąć w myśli podmiotu lirycznego, w zamysł autora. Można się otworzyć na świat, na ludzi, na nowe horyzonty. Można się zainspirować. A można też dojść do wniosku, że samemu… to się jednak nie potrafi pisać.
Anna Musiał przywitała mnie tomikiem wierszy pt. „Pandemonium”. Co to? To miejsce, gdzie panuje chaos i zgiełk. To królestwo władcy piekieł i demonów. To też zbiór wierszy, które dosłownie wżynają się w skórę. Dla mnie najstraszniejszym wierszem był wiersz pt. „Mally”. Z jednej strony przypominał mi mój cykl o Małgorzacie. A z drugiej widzę portret Mally. Jej niewinność, którą ktoś nagle… tak ot zniszczył. Jakby tak miało być. Jakby to było normalne. Ten wiersz boli. Im dłużej go czytam, tym bardziej czuję obrzydzenie do podmiotu...

książek: 575
Dominika Gadomska | 2017-04-12
Na półkach: Przeczytane, Poezja
Przeczytana: 11 kwietnia 2017

wspaniałe odkrycie.

książek: 1
Krzysiek Bojko | 2015-10-08
Na półkach: Przeczytane
książek: 662
Mea-Libri | 2017-01-14
Na półkach: Chcę przeczytać
książek: 3645
Krystian P | 2015-08-25
Na półkach: Chcę przeczytać
książek: 834
Kita18 | 2015-08-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd