Krytyka czystego rozumu t. I

Tłumaczenie: Roman Ingarden
Seria: Wielcy Filozofowie
Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN
7,55 (161 ocen i 17 opinii) Zobacz oceny
10
27
9
26
8
26
7
48
6
14
5
14
4
1
3
2
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Kritik der reinen Vernunft
data wydania
ISBN
9788301162122
liczba stron
396
słowa kluczowe
filozofia, epistemologia
kategoria
filozofia, etyka
język
polski
dodał
Mateusz Cioch

Immanuel Kant to niewątpliwie najsłynniejszy niemiecki filozof klasyczny. Całe życie, wypełnione nieustanną pracą, a także słynnymi dziś dziwactwami, spędził w Królewcu (rosyjski Kaliningrad). Obsesyjna regularność, schludność, racjonalność, cechujące Kanta, zaowocowały niespodziewanie wywrotową wizją rzeczywistości. Bo taka w istocie była, skoro porównujemy ją do przewrotu...

Immanuel Kant to niewątpliwie najsłynniejszy niemiecki filozof klasyczny. Całe życie, wypełnione nieustanną pracą, a także słynnymi dziś dziwactwami, spędził w Królewcu (rosyjski Kaliningrad). Obsesyjna regularność, schludność, racjonalność, cechujące Kanta, zaowocowały niespodziewanie wywrotową wizją rzeczywistości. Bo taka w istocie była, skoro porównujemy ją do przewrotu kopernikańskiego.

Rewolucję tę przeprowadza Kant właśnie w Krytyce czystego rozumu. Oto rozum uprawia krytyczną, wolną od uprzedzeń refleksję, dotyczącą świata i samego siebie. W efekcie okazuje się, że całe nasze rozumienie świata zasadza się na nawykowych, błędnych założeniach. Sądziliśmy, że poznajemy świat naszymi zmysłami i uogólniając otrzymane dane, budujemy pojęcia, swego rodzaju esencje wcześniejszych doświadczeń. Tymczasem, twierdzi Kant, jest dokładnie odwrotnie. Struktura naszych umysłów narzuca nam sposób poznawania, a nawet przedmioty, które jesteśmy w stanie poznać.

Choć początkowo dzieło Kanta, samotnego uczonego z głębokiej prowincji w Prusach Wschodnich, nie wzbudziło zainteresowania, to gdy już zostało zauważone, zrobiło ogromne wrażenie. Było podobno jedną z przyczyn słynnego samobójstwa Kleista, wybitnego niemieckiego pisarza, który miał odebrać sobie życie, załamany odkryciem Kanta. Jeśli bowiem poznajemy tylko nasze własne poznanie - nigdy nie dotrzemy do prawdy. Dla wielu intelektualistów był to prawdziwy szok.

 

źródło opisu: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2010

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (17)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1862
Arczi | 2018-05-07
Przeczytana: 05 maja 2018

Krytyka czystego rozumu Kanta to z pewnością jedno z najbardziej przełomowych dzieł w historii myśli ludzkiej. Filozof odwraca w nim role podmiotu i przedmiotu w procesie poznania. Przedmiot nie czeka już sobie elegancko aż go poznamy, to my poznając wytwarzamy sobie przedmiot. Warunki możliwość poznania nie tkwią więc w przedmiocie, ale w podmiocie, a analizując samo poznanie możemy te warunki odkryć, i użyć ich jako podstawy nowej metafizyki.

Mimo, że dziełu Kanta daleko jest do atrakcyjności pod względem formy, to nadal jest czytane i komentowane. Konsekwencje filozoficzne treści w nim zawartych są przeogromne i dały podstawy całkiem nowemu nurtowi filozoficznemu: filozofii transcendentalnej. Pomimo więc kiepskiego stylu, powtórzeń i dłużyzn, Krytyka czystego rozumu jest obowiązkową pozycją na filozoficznej mapie. Droga jest długa i żmudna, ale na końcu czeka skarb.

książek: 436
Diego Lopez | 2017-11-18
Przeczytana: lipiec 2017

Jedna z najważniejszych książek w historii ludzkości.

książek: 39
Latentis | 2016-09-09
Przeczytana: 08 września 2016

Krytyka czystego rozumu jest dziełem niełatwym w lekturze. Składa się ona z - by tak rzec - nierównych części. Niektóre z nich są niezwykle drobiazgowe i rozwlekłe (np. analityka transcendentalna), inne zaś jakby pisane w ogromnych pośpiechu, w wielkim przyspieszeniu, tak że czytelnik chcąc nie chcąc dostaje przy nich intelektualnej "zadyszki" (metodologia transcendentalna). Przedmowy do dzieła zdawałyby się sugerować, że mamy tu do czynienia po prostu z kolejną próbą zbudowania całkowicie wyemancypowanej wizji racjonalistycznej zgodną z duchem Oświecenia, jednakże uważniejsza lektura zdaje się prowadzić do wniosku nieco odmiennego - Kant w tej samej mierze, w jakiej rzeczywiście tworzy filozofię racjonalną i dyskursywną, dokonuje również swego rodzaju dekonstrukcji charakterystycznych dla Oświecenia mitów, odnajdując gdzieś drugie dno w pozornie oczywistym świecie poznania. Krytyka rozumu jest zatem nie tyle ustanowieniem hegemonicznego panowania Rozumu, panowania by tak rzec...

książek: 119
Ulotne | 2015-10-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Klasyka, którą każdy miłośnik filozofii powinien przeczytać, lecz muszę przyznać, że spodziewałem się czegoś więcej. Kant dochodzi swoimi wywodami do granic poznania i udowadnia tym samym, jak niewielka, choć rozmaita, jest epistemologiczna kraina dostępna ludzkiej myśli.

Większą trudność niż samo zrozumienie sensu stanowi tutaj niestety zagmatwany język, zdania przedziwnej konstrukcji, jakby specjalnie wyprowadzające czytelnika w pole. Ma to swój urok, ale wymaga skupienia.

Odradzam wydanie od Hachette - ładne, niestety z masą błędów.

książek: 1433
Aniela_Rose | 2015-08-24

Aprioryzm, rozum i odbiór naszej rzeczywistości. Teorie, które zostają w pamięci. Ciężko się czyta, ale kto przebrnie choć przez fragment, staje się bogatszy.

książek: 1433
Aniela_Rose | 2015-08-24

Książka nie dla wszystkich, trudny język oraz trzeba znać trochę filozoficznych pojęć, by ją zrozumieć. Lektura na studiach filozofii i zmora nie jednego studenta :) Warto przez nią przebrnąć, chociażby przez jej fragment. Wpływy Kanta na kolejnych Myślicieli potwierdzają, że Jego słowa kipią od prawd i inspiracji do myślenia.

książek: 106
PaSkut Czyta | 2015-05-03
Na półkach: Przeczytane, Z archiwum P

Jedna z kilku najważniejszych książek w dziejach ludzkości. Kant zamknął raz na zawsze filozoficzny "magiel", skończyło się ględzenie o niczym. Zaczęła się twarda, konkretna praca nad poznaniem świata. W filozofii jest tak, że zazwyczaj brakuje odwagi. Są filozofowie, którzy dopasowują świat do tezy, bo inaczej mieliby luki w systemach, coś by się sypało. Było tylko kilku, których głód prawdy i odwaga przeważały lęk. Kant taki bywał, ale w "Krytyce" miał przebłysk czystego geniuszu. Warto to przeczytać kilka razy, a i tak będzie się wracać do końca życia.

książek: 365
Rkrz | 2014-12-12
Na półkach: Przeczytane

prv

książek: 44
krypt | 2014-05-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2009 rok

jedna z niewielu genialnych pozycji zachodniej filozofii. kant geniuszem zdaje się nie był, ale udało mu się stworzyć arcydzieło. scholastyczna forma wykładu jest typowa dla czasów powstania oraz treści, ale to nie powód, by zniechęcać się do lektury. obserwacje Kanta są przełomowe, warto się nad nimi dłużej zastanowić i przeanalizować ich implikacje dla naszego współczesnego życia oraz serwowanych zewsząd gotowych zestawów światopoglądowych.

książek: 154
Naz | 2014-04-30
Na półkach: Przeczytane

Rozumiem Kanta (na tyle, na ile można, nie obierając go sobie za obsesję), rozumiem jego geniusz, ale go nie polubię, nigdy, przenigdy, od początku do końca. Pisałam o nim różne prace, zdawałam z niego egzaminy, czytałam Krytykę dwa albo trzy razy. "Czysta logika jest ruiną ducha", stwierdził Saint-Exupéry, i zdanie to dobrze obrazuje, co odrzuca mnie od Kanta.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd