Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziwna myśl w mej głowie

Tłumaczenie: Piotr Kawulok
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,84 (260 ocen i 48 opinii) Zobacz oceny
10
23
9
49
8
91
7
65
6
25
5
6
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Kafamda Bir Tuhaflık
data wydania
ISBN
9788308060414
liczba stron
690
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
AMisz

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna. Po 5 latach pisarskiego milczenia Orhan Pamuk powraca ze wspaniałą epicką opowieścią (700 stron!) o Stambule i jego mieszkańcach, ich miłościach, troskach i marzeniach. Uczta dla tych, którzy kochają dobrą literaturę i zatęsknili za dziełami tureckiego noblisty. Uliczny handlarz, wędrujący w...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna.

Po 5 latach pisarskiego milczenia Orhan Pamuk powraca ze wspaniałą epicką opowieścią (700 stron!) o Stambule i jego mieszkańcach, ich miłościach, troskach i marzeniach. Uczta dla tych, którzy kochają dobrą literaturę i zatęsknili za dziełami tureckiego noblisty.
Uliczny handlarz, wędrujący w zimowe wieczory po nędznych, zaniedbanych ulicach Stambułu, to rzadkość. Mevlut Karataş jest jednym z ostatnich i coraz mniej mieszkańców miasta otwiera okna i drzwi na jego rzewne zawołanie: „Buzaa!” Za dnia ima się rozmaitych dorywczych prac: sprzedaży jogurtu, pilawu albo kelnerowania, za to nocą bierze wózek z butlami tradycyjnego tureckiego napoju, a nogi same niosą go przed siebie. Buza jest spuścizną po przodkach, przypomina ludziom o dawnych czasach i Mevlut nie wyobraża sobie życia bez niej, bez żartów z klientami i bez Stambułu, jego krętych uliczek, zakamarków, dzielnic, które zna jak własną kieszeń. Te długie wędrówki czynią Mevluta szczęśliwym, jednakże nie pozwalają zabezpieczyć bytu jego rodziny. A tę biedny Mevlut kocha ponad wszystko. Ma dwie śliczne córeczki i żonę Rayihę, którą poślubił wskutek pomyłki, porywając z małej wioski w Konyi nie tę dziewczynę, którą zamierzał...
Dziwna myśl w mej głowie to historia wielopokoleniowej rodziny przybyłej do Stambułu z biednej wsi na prowincji, a zarazem drobiazgowa kronika życia w mieście nad Bosforem w latach 1969–2012. Wraz z Mevlutem, jego ojcem, wujostwem, kuzynami i pozostałymi członkami stopniowo powiększającej się rodziny obserwujemy Stambuł na przestrzeni kilku dziesięcioleci i jesteśmy świadkami fascynujących przemian, jakim podlegała metropolia. Śledzimy następujące po sobie pucze wojskowe, zamachy bombowe w redakcjach gazet, korupcję urzędników, przemiany obyczajowe, plotki, marzenia i lęki, którymi żyją stambulczycy i widzimy, jak w miejscu dawnych gecekondu, prowizorycznych chatek wzniesionych przez ubogich imigrantów bez pozwoleń budowlanych na bezprawnie zasiedlonych działkach wyrastają wielkie wieżowce, a szerokie aleje wypierają stare kamienice. Miasto umiera i odradza się, a żyjący w nim ludzie wypełniają je swoimi opowieściami – o nieodwzajemnionych miłościach, aranżowanych małżeństwach, rodzinach, które raz są szczęśliwe, a raz nie, marzeniach o lepszym życiu, przyjaźni i nienawiści.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 6287
allison | 2015-11-27
Na półkach: Rok 2015
Przeczytana: 26 listopada 2015

Czytanie najnowszej powieści Orhana Pamuka było dla mnie prawdziwą ucztą duchową.
Uwielbiam niespieszny rytm jego książek i wciągający klimat, którego czarowi ulegam zwykle już od pierwszych stron. I tym razem dałam się ponieść pięknej, wzruszającej i wielowątkowej opowieści, którą można odczytywać na różnych poziomach.

Na pewno jest to historia miłości, która okazała się dla głównego bohatera wielkim zaskoczeniem, ale dała mu wiele szczęścia. Ciekawe jest obserwowanie rozwoju tego uczucia i towarzyszących mu perypetii.

"Dziwne myśl w mej głowie" to jednak nie tylko powieść o miłości i jej różnych przejawach. Dla mnie to przede wszystkim barwny obraz Stambułu drugiej połowy XX wieku - miasta, w którym tradycja zderza się stopniowo z nowoczesnością, prowadząc do zaskakującego bohaterów rozwoju urbanistycznego i zmian obyczajowych.

Stambuł urasta pod piórem Pamuka do rangi tętniącego życiem miasta-bohatera. Rządzi się ono własnymi prawami, jest pełne kontrastów, piękna i brzydoty, ścierających się poglądów politycznych oraz kultywowanych od wieków tradycji. Wraz z bohaterami mamy okazję śledzić przemiany gospodarcze ostatnich dekad XX wieku, które odmieniły życie wielu mieszkańców. Czy na lepsze? Tu zdania poszczególnych postaci są podzielone - jedni cieszą się z nowych możliwości i bogacą, inni nie potrafią odnaleźć się w ulegającej metamorfozie rzeczywistości.

Kolejny kontrast dominujący w powieści to zderzenie Wschodu z Zachodem - motyw częsty w prozie noblisty. Dla starych Turków Europa jest symbolem moralnego zepsucia, dla młodych pokoleń końca XX wieku - znakiem nowoczesności, wyzwolenia, powiewem świeżości i nadzieją na lepsze jutro. Te dwa światy nie mogą się zrozumieć, z trudnością akceptują swoją odmienność kulturową, ale są na siebie skazane, nawet jeśli budzi to protesty, gniew czy strach.

Niezmienną wartością w tym pełnym niebezpieczeństw świecie wydaje się być rodzina. Pamuk nie jest jednak idealistą i pokazuje na przykładzie bohaterów, że familijne szczęście potrafi być ulotne. Ciekawe są stosunki międzypokoleniowe oraz podejście do różnych problemów, które rządzą życiem postaci.

Wielkim atutem tej powieści jest kreacja głównego bohatera, skromnego sprzedawcy napoju zwanego buzą i jogurtu. Pamuk ze zwykłego człowieka czyni pierwszoplanową sylwetkę, której z pozoru przyziemne losy śledzi się z zapartym tchem.
Nie jest sztuką zainteresować czytelnika jakąś spektakularną postacią. Kunszt wielkiego pisarza poznajemy między innymi po tym, że zwykłość potrafi uczynić niepospolitością. Pamuk robi to w sposób jedyny w swoim rodzaju.

Proza tureckiego noblisty jest oryginalna i wyszukana. Widać to również w powieści "Dziwna myśl w mojej głowie". Piękny jest język, ciekawa forma, w której obok narratora wszechwiedzącego do głosu dopuszczone zostają poszczególne postacie - dzięki temu mamy okazję na wiele problemów spojrzeć z różnych perspektyw i lepiej poznać wewnętrzne przeżycia bohaterów.

Z wielkim żalem skończyłam czytać tę książkę. Czekam niecierpliwie na kolejne dzieło Orhana Pamuka, a jego najnowszą powieść polecam wszystkim, którzy cenią niebanalną prozę i wysoki styl.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Bransoletka

"Salomea nie ma racji. Kiedg czujesz, że już nie możesz to dopiero 10% twoich możliwości." Książka niezbyt ciekawa, aczkolwiek z mnóst we m...

zgłoś błąd zgłoś błąd