Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Córka papieża

Tłumaczenie: Natalia Mętrak-Ruda
Wydawnictwo: Znak Horyzont
5,77 (166 ocen i 49 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
5
8
23
7
26
6
44
5
25
4
15
3
19
2
4
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Pope's Daughter
data wydania
ISBN
9788324030491
liczba stron
320
słowa kluczowe
Natalia Mętrak-Ruda
język
polski
dodała
Ag2S

Włoski noblista spieszy na ratunek „diabelnej” córce papieża. Lukrecja była dzieckiem kardynała Rodrigo de Borgii, późniejszego papieża Aleksandra VI, i jednej z jego luksusowych kurtyzan. Otrzymała staranne wykształcenie, miała być dobrze wychowaną panienką. Miała 12 lat, gdy po raz pierwszy posłużyła ojcu do osiągnięcia politycznych celów. Wydał ją za mąż i był świadkiem nocy poślubnej. Z...

Włoski noblista spieszy na ratunek „diabelnej” córce papieża.

Lukrecja była dzieckiem kardynała Rodrigo de Borgii, późniejszego papieża Aleksandra VI, i jednej z jego luksusowych kurtyzan. Otrzymała staranne wykształcenie, miała być dobrze wychowaną panienką.
Miała 12 lat, gdy po raz pierwszy posłużyła ojcu do osiągnięcia politycznych celów. Wydał ją za mąż i był świadkiem nocy poślubnej. Z pierwszym mężem sam ją rozwiódł, drugiego zamordował, na trzeciego wybrał kobieciarza i syfilityka.
Mimo przeciętnej urody stała się symbolem rozbuchanych żądz erotycznych i rozwiązłego stylu życia. Oskarżana o kazirodcze stosunki z ojcem i bratem nazywana była „największą kurtyzaną Rzymu”.
Lukrecja od zawsze fascynowała artystów, to im zawdzięcza wizerunek kobiety demonicznej. Taką znamy ją z głośnego serialu Rodzina Borgiów, który Dario Fo zaatakował jako „skupiony wyłącznie na seksie i graniczący z pornografią”.
Maestro staje w obronie Lukrecji. Swą książkę oparł na źródłach, m.in. na autentycznych listach córki papieża. Odnalazł w nich raczej kobietę łagodną, uwikłaną w okrutną grę ojca i odważną niż femme fatale. To jej – po raz pierwszy w dziejach − oddaje głos w swojej mistrzowskiej powieści.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 414
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 października 2015

Powieść historyczna- to określenie odstrasza wielu prawda? Boicie się nudnych dat, życiorysów i skomplikowanej genealogii. Ja też. Zawsze uważałam, że historię trzeba umieć przekazać tak by słuchacze się nie zmumifikowali. Ja nie mam pamięci do dat, nazwisk, politycznych i wojskowych powiązań. Ale miałam kiedyś w liceum nauczycielkę, która potrafiła nam "sprzedać" takie historyczne smaczki, dzięki którym lekcje nie były nudne i jakoś trwałam od sprawdzianu do sprawdzianu... ;)
Dario Fo również ma ten dar. Lekkość jego pióra miałam okazję poznać przy lekturze "Córki papieża"- książki opisującej życie "słynnej" Lukrecji Borgii oraz polityczne i kościelne zawirowania, w jakich miała bezpośredni i pośredni udział. Czasy, w jakich jej przyszło żyć, nie były sprzyjające dla kobiet. Nie miały one prawa głosu w sprawie własnych losów, były jedynie towarem, pionkami w grze mężczyzn. Lukrecja doświadczyła tego w sposób szczególny, ponieważ była kobietą szczególną. Jej ojcem był bowiem najbardziej wpływowy człowiek Europy- papież. To, że osoba duchowna ma dzieci, nie było niczym niezwykłym w tamtym okresie. Rozwiązłość, materializm, intryganctwo- tak żyli władcy, szlachcice, biskupi i kardynałowie. Ścieżka kłamstw, morderstw i przekupstw poprowadziła Rodrigo Borgię do tronu papieskiego. Wstąpił na niego jako ojciec nie tylko Lukrecji, ale i kilkorga innych dzieci. Fakt ten, do tej pory maskowany "zastępczym mężem" swojej konkubiny, Borgia już jako Aleksander VI ujawnił po swoim mianowaniu. Następnie władzę papieską wykorzystywał do protekcji swoich potomków, w szczególności okrutnego i ambitnego Cezara. Aby zdobywać nowych popleczników i jeszcze większą władzę nie wahał się przed wykorzystaniem młodziutkiej Lukrecji. Mając lat trzynaście została wydana za Giovanniego Sforzę, a gdy ten przestał pasować do planów papieża, zmuszono go do wyznania impotencji i unieważnienia małżeństwa. Drugie małżeństwo Lukrecji również nie było dziełem przypadku, jednak Alfonsa Aragończyka dziewczyna kochała całym sercem. Jednakże ten związek nie był papieżowi na rękę, więc przy pomocy brata dziewczyny- Cezara zamordował zięcia. Młoda wdowa nie potrafiła mu wybaczyć tego wykorzystywania w politycznych gierkach. Była kobietą ambitną, dumną i niezależną. Walczyła o prawo do decydowania o swoich losach, jednak jej pozycja niestety wciąż sprowadzała się do roli pionka na historycznej planszy. Zgodnie z sugestią ojca Lukrecja wyszła po raz trzeci za mąż by "naprawić reputację". Alfons d'Este był mężem często nieobecnym i niełatwym we współżyciu. Jednak wsparcie teścia -Herkulesa d'Este, pomogło księżnej przetrwać trudne chwile a jego poparcie pozwoliło jej rozwijać swoje pasje i pokazać, jak silną i mądrą była kobietą.
Lukrecja Borgia była kobietą o wielu twarzach i wcieleniach. Kochaną i nienawidzoną, uległą i walczącą, delikatną i silną jednocześnie. Przede wszystkim była kobietą wykorzystywaną przez najbliższych, sprowadzoną do roli bezwolnej marionetki w polityczno-kościelnych gierkach.
Dario Fo opisał historię Lukrecji od początku do końca bez lukru. Nie wybiela jej, nie wywyższa i jednocześnie pokazuje inny niż dotychczasowe punkt widzenia, według którego Lukrecja była ofiarą intryg a nie ich prowodyrką. Autor napisał książkę opierając się na wielu dokumentach i historycznych źródłach. Swoje wywody poparł przykładami, jednocześnie nie zarzucając Czytelnika suchymi faktami. "Córkę papieża" czyta się jak wciągającą powieść obyczajowo-przygodową z elementami kryminału. W tym wszystkim Fo przemycił dużo historycznej wiedzy, łatwo przyswajalnej nawet dla takich laików jak ja.
Dodatkowym atutem książki są przepiękne ilustracje przedstawiające bohaterów przewijających się w książce.

Książkę polecam zdecydowanie, ja dałam się jej wciągnąć a życie Lukrecji stanęło mi przed oczami jakbym sama je przeżyła.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dziewczyna z Brooklynu

Muszę przyznać, że z początku byłam ignorantką jeśli chodzi o książki Guillame Musso. Może dlatego, że myślałam iż bardziej krąży w nich duch romansó...

zgłoś błąd zgłoś błąd