Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Córka papieża

Tłumaczenie: Natalia Mętrak-Ruda
Wydawnictwo: Znak Horyzont
5,77 (166 ocen i 49 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
5
8
23
7
26
6
44
5
25
4
15
3
19
2
4
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Pope's Daughter
data wydania
ISBN
9788324030491
liczba stron
320
słowa kluczowe
Natalia Mętrak-Ruda
język
polski
dodała
Ag2S

Włoski noblista spieszy na ratunek „diabelnej” córce papieża. Lukrecja była dzieckiem kardynała Rodrigo de Borgii, późniejszego papieża Aleksandra VI, i jednej z jego luksusowych kurtyzan. Otrzymała staranne wykształcenie, miała być dobrze wychowaną panienką. Miała 12 lat, gdy po raz pierwszy posłużyła ojcu do osiągnięcia politycznych celów. Wydał ją za mąż i był świadkiem nocy poślubnej. Z...

Włoski noblista spieszy na ratunek „diabelnej” córce papieża.

Lukrecja była dzieckiem kardynała Rodrigo de Borgii, późniejszego papieża Aleksandra VI, i jednej z jego luksusowych kurtyzan. Otrzymała staranne wykształcenie, miała być dobrze wychowaną panienką.
Miała 12 lat, gdy po raz pierwszy posłużyła ojcu do osiągnięcia politycznych celów. Wydał ją za mąż i był świadkiem nocy poślubnej. Z pierwszym mężem sam ją rozwiódł, drugiego zamordował, na trzeciego wybrał kobieciarza i syfilityka.
Mimo przeciętnej urody stała się symbolem rozbuchanych żądz erotycznych i rozwiązłego stylu życia. Oskarżana o kazirodcze stosunki z ojcem i bratem nazywana była „największą kurtyzaną Rzymu”.
Lukrecja od zawsze fascynowała artystów, to im zawdzięcza wizerunek kobiety demonicznej. Taką znamy ją z głośnego serialu Rodzina Borgiów, który Dario Fo zaatakował jako „skupiony wyłącznie na seksie i graniczący z pornografią”.
Maestro staje w obronie Lukrecji. Swą książkę oparł na źródłach, m.in. na autentycznych listach córki papieża. Odnalazł w nich raczej kobietę łagodną, uwikłaną w okrutną grę ojca i odważną niż femme fatale. To jej – po raz pierwszy w dziejach − oddaje głos w swojej mistrzowskiej powieści.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 340
Iwona_C_ | 2015-10-16
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: październik 2015

Lukrecja Borgia w naszej świadomości zapisała się jako „największa kurtyzana Rzymu”, wszetecznica, trucicielka i intrygantka. W głównej mierze taką opinię zawdzięcza sobie współczesnym, nienawistnym przeciwnikom ojca – Rodriga Borgii (późniejszego papieża Aleksandra VI) oraz brata Cezara. Swoją cegiełkę dołożyli również współcześni twórcy zafascynowani tą wyjątkową kobietą. Do ciążącej na Lukrecji opinii po części przyczyniało się również to, że była niezwykle piękną i inteligentną kobietą, czego nie bała się pokazać, a w tamtych czasach było to bardzo źle widziane.

Z takim wizerunkiem Lukrecji zmierzył się włoski noblista, dramaturg Dario Fo. W swojej książce „Córka papieża” przedstawił historię Lukrecji Borgii zupełnie inaczej niż zrobili to chociażby twórcy serialu „Rodzina Borgiów”, gdzie wyraźnie Lukrecja jest wplątana w kazirodczy związek ze swoim bratem.

Lukrecja Borgia od najmłodszych lat staje się częścią intryg ojca, wówczas kardynała skrywającego się za maską „dobrego wujka”. Dzieci Rodriga dopiero po kilku latach poznają prawdę o swoim ojcu. Z czasem pojawia się coraz więcej knowań, a Lukrecja jako kobieta staje się dla ojca i swojego brata Cezara doskonałym pionkiem w politycznej grze. Jej aranżowane małżeństwa mają na celu zwiększenie wpływów papiestwa. Nikt nie patrzy na szczęście kobiety, gdy układ sił się zmienia i koligacje rodzinne przestają być potrzebne to, mężowie znikają ze sceny (sami lub z pomocą skrytobójców).

Dario Fo opisuje dokładnie losy Lukrecji i jej rodziny. Szeroko zajmuje się też koligacjami wśród największych włoskich rodów. Wystarczy wspomnieć tu chociażby Sforzów czy Medyceuszy. Fo w swojej powieści doskonale zarysował tło historyczne epoki, dzięki czemu książka, mimo dość ciężkiej tematyki jest łatwa w odbiorze. Wyraźnie też widać, że autor związany jest silnie z dramaturgią. Mimo, że książka pisana jest prozą można odnieść wrażenie, że czyta się dobrze napisaną sztukę teatralną, gdzie bohaterowie doskonale odgrywają przeznaczone im role. Wrażenie to potęguje język użyty przez pisarza oraz trafione w punkt, czasem bardzo ironiczne i cyniczne wtrącenia oraz komentarze.

Po przeczytaniu opisu na okładce wydawać by się mogło, że Dario Fo uczyni z Lukrecji niczego nieświadomą marionetkę. Wybieli ją i przedstawi jako nieskalaną. Autor jest jednak daleki od tego. Pokazuje nam Lukrecję Borgię taką, jaka była – kobietę z krwi i kości, piękną, inteligentną, targaną różnymi namiętnościami. Kochającą i pragnącą miłości – żonę, kochankę i matkę, która chce żyć z dala od intryg ojca. Zdejmuje z niej jedynie „łatki”, jakie przyległy do niej przez wieki. Jednocześnie pokazuje nepotyzm i zepsucie ówczesnej epoki, gdzie dla osiągnięcia politycznego celu ludzie u władzy nie zawahali się szafować szczęściem, a nawet życiem najbliższych.

Powieść Dario Fo porywa i zachwyca, choć z pewnością nie jest dla wszystkich. Dodatkowym atutem jest to, że znajduje się w niej wiele ilustracji ukazujących bohaterów tej niezwykłej sztuki rozgrywającej się setki lat temu.

http://czytajac.pl

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Łąki mi love

Niektórzy powinni mieć zakaz używania alfabetu, powinno się zabrać takim ludziom literki. Odizolować ich od kartki, długopisu, komputera. Zniwelować m...

zgłoś błąd zgłoś błąd