Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dzieci dyktatorów

Tłumaczenie: Dorota Vinet
Seria: Prawdziwe historie
Wydawnictwo: Znak Horyzont
6,24 (173 ocen i 31 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
2
8
18
7
53
6
58
5
31
4
6
3
2
2
2
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Enfants de dictateurs
data wydania
ISBN
9788324034208
liczba stron
352
słowa kluczowe
Dorota Vinet, historia, dyktator, dzieci
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
Ag2S

Alina Castro musiała do swojego ojca mówić: Comandante, a jej brat Fidelito był trzykrotnie porywany przez własnych rodziców! Syn Stalina dostał od taty płaszcz jako prezent ślubny, a siostra Swietłana była tak „zachwycona” swoją ojczyzną, że 13 lat po śmierci ojca uciekła na Zachód. Kim Dzong Un godnie zastąpił swego protoplastę, stając się najkrwawszym dyktatorem XXI wieku. Przeróżne osoby,...

Alina Castro musiała do swojego ojca mówić: Comandante, a jej brat Fidelito był trzykrotnie porywany przez własnych rodziców!
Syn Stalina dostał od taty płaszcz jako prezent ślubny, a siostra Swietłana była tak „zachwycona” swoją ojczyzną, że 13 lat po śmierci ojca uciekła na Zachód.
Kim Dzong Un godnie zastąpił swego protoplastę, stając się najkrwawszym dyktatorem XXI wieku.

Przeróżne osoby, miejsca, charaktery i losy. Mianownik ten sam – ojciec despota.
Niektóre dzieci zmuszono, by poświęciły swoją niewinność. Reżim widział w nich kontynuatorów rządzącej dynastii. Inne, dla odmiany, traktowano nie lepiej niż resztę społeczeństwa.
Musiały stać w blasku fleszy w służbie propagandy lub ukrywać się przed wzrokiem nieprzystępnego ojca, który się ich wyrzekł i skazał na wygnanie.
Część z nich przyznaje się do dziedzictwa swoich ojców. Dla innych ten ciężar jest nie do udźwignięcia. Te ostatnie będą ze wszystkich sił starały się przeciąć więzy łączące je z ludźmi, z którymi przyszło im dzielić życie.
Prawda o Dzieciach dyktatorów leży gdzieś między prywatną opowieścią o losach pojedynczych ludzi a wielką panoramą dziejów. Pora ją odkryć. I zrozumieć.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 613
BookLoaf | 2016-01-04
Przeczytana: 04 stycznia 2016

O ile książki autorstwa Anny Herbich należą do moich ulubionych tytułów w serii, o tyle po zawodzie sprawionym przez nienajlepsze "Najpiękniejsze" Małgorzaty Czyńskiej bardzo ostrożnie podchodzę do podobnych publikacji. Tym razem ciekawy temat niełatwego dzieciństwa w cieniu dyktatorskich rządów skusił mnie do sięgnięcia po jeszcze jedną propozycję z cyklu Prawdziwe historie.

Losy dyktatorskich potomków są tak różne, jak charaktery ich ojców. Jedni porywczy i niecierpliwi, swoje frustracje wyładowują na rozpieszczonych córkach i krnąbrnych synach. Inni w domu stają się kochającymi rodzicami, spełniającymi wszystkie zachcianki swych pociech. Mimo pieniędzy i przywilejów, za błędy i przewinienia głów państw płacą również żony i dzieci - choć mało kiedy nie są winni kary, jaką ponoszą za zbytnią pewność siebie i poczucie wyższości względem reszty społeczeństwa. Niewyobrażalne bogactwo i chciwość ściągają na rodziny rządzących zemstę przeciwników politycznych i rozgoryczonych obywateli uciskanych krajów.

Brisard i Quétel nie są autorami wszystkich tekstów tego zbioru, pełnią raczej rolę redaktorów. Każdy rozdział napisany został przez innego autora zainteresowanego określonym tematem. To ciekawe posunięcie, choć style poszczególnych części znacznie się od siebie różnią. Nierówna jakość tekstów czasem wprawiała mnie w konsternację; jakby autorzy nieszczególnie dbali o zachowanie spójności w stosunku do pozostałych rozdziałów.


Mimo wszystko, ciekawie jest zacząć poznawanie losów dyktatorskich rodzin od takich dosyć ogólnych opowieści o ich codzienności. Jeżeli czytelnik mało zna temat, wątpliwe jest, że zgubi się w informacyjnym gąszczu, bo seria Prawdziwe historie to pierwszy krok ku zdobyciu wiedzy o danym temacie. Zbalansowana i nieprzeładowana wiedzą, dostarcza ciekawostek, których nie doszukamy się w podręcznikach do historii. "Dzieci dyktatorów" tylko utwierdziły mnie w przekonaniu, że o tych ludziach warto wspominać jedynie w kontekście ostrzegania kolejnych pokoleń przed podobnymi scenariuszami.

Recenzja z: www.book-loaf.blogspot.com

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Odwykownia

Sympatyczna, dość ciekawy pamiętnik z odwyku. Tylko, czy ma przełożenie na rzeczywistość? Jak na mój gust, albo bohater nie był jeszcze alkoholikiem &...

zgłoś błąd zgłoś błąd