Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Poczucie sensu życia osób starszych. Inspiracje do edukacji w starości

Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza Impuls
7,5 (2 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
1
9
0
8
0
7
0
6
0
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788378507871
liczba stron
218
język
polski

Książka składa się z czterech głównych rozdziałów. Pierwszy ma charakter teoretyczny. Przedstawiono w nim najważniejsze tezy socjologiczne, psychologiczne i pedagogiczne odnoszące się do sensu życia w kontekście przemian społecznych (w tym samotności osób starszych) oraz wyzwań edukacyjnych, jakie za sobą pociągają. W rozdziale drugim ukazano metodologiczne założenia badań własnych, które...

Książka składa się z czterech głównych rozdziałów. Pierwszy ma charakter teoretyczny. Przedstawiono w nim najważniejsze tezy socjologiczne, psychologiczne i pedagogiczne odnoszące się do sensu życia w kontekście przemian społecznych (w tym samotności osób starszych) oraz wyzwań edukacyjnych, jakie za sobą pociągają. W rozdziale drugim ukazano metodologiczne założenia badań własnych, które osadzono w paradygmacie badań ilościowo-jakościowych.Książka w zamierzeniu autora adresowana jest do pedagogów społecznych, pracowników socjalnych, studentów kierunków pedagogicznych, psychologii, socjologii, politologii, nauk o rodzinie i teologii. Powinna być również dobrze przyjęta przez wszystkich opiekunów formalnych i nieformalnych, dla których ważne jest, aby osoby starsze nie utraciły sensu życia. W sytuacjach granicznych ważne wydaje się upatrywanie sensu zarówno w tym, co było, jak i w tym, co jest i będzie. Dostrzeganie w życiu sensu jest siłą motywującą do aktywnego realizowania go. Niezależnie bowiem od stanu psychofizycznego niezmiernie ważnym atutem życia człowieka jest odszukiwanie sensu tak w tym, co jest, jak i w tym, co będzie, w czasie obecnym, jak i przyszłym, w życiu ziemskim, jak i transcendentnym.

 

źródło opisu: http://impulsoficyna.com.pl/nowosci/poczucie-sensu...(?)

źródło okładki: http://impulsoficyna.com.pl/okladki/big/978-83-7850-787-1.jpg?v=0

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 466
Kinga Kulig | 2016-02-01
Przeczytana: 24 stycznia 2016

Wiek XXI to czas naznaczony coraz to bardziej przyspieszonymi zmianami społeczno-kulturowymi. Młode pokolenie śmiało przystosowuje się do nowości, technicznych wzmianek. Co więcej, jest bardziej elastyczne oraz otwarte. Nie ma problemów z adaptacją i asymilacją. Do tego zmierzają współczesne czasy. Do wprowadzania na rynek konsumencki innowacji, czegoś niepowtarzalnego, przykuwającego uwagę, choć znowu niekoniecznie trwałego. Nam po prostu jest łatwiej. Każda zmiana, nowość nie jest dla nas szokiem.

W tym całym zamieszaniu, nagonce, wyścigu szczurów i podążaniem za tym, co tylko najlepsze w aspekcie materialnym, (ale nie tylko) zapominamy o tym, że wśród naszego szerokiego grona znajdują się jednostki, nie rzadko to, które zostają zepchnięte na margines społeczny. Mam na myśli tutaj ludzi starszych.

Dlaczego wzbudzają strach, przerażenie czasem obrzydzenie? Nie są tacy jak my. Są niedołężni, schorowani. Zresztą im bliżej jest do drugiego, tego pozaziemskiego świata aniżeli nam młodym, pełnym potencjału grupom przyszłości narodów. Słyszałam kiedyś, że tak naprawdę to ludzie starsi niewiele od nas się różnią. Oczywiście, są ludźmi ze zdecydowanie zmniejszoną sprawnością czy to fizyczną, intelektualną czy emocjonalną. Zdecydowanie wolniej i trudniej przystosowują się do zmian, ciężko im się odnaleźć we współczesnym świecie. Ale mają swój światopogląd, przede wszystkim wiedzę i doświadczenie. Mają więcej i to kilkakroć lat, ale miewają humorki. Potrafią cieszyć się, uśmiechać, radować, wspierać. Dlatego nie odrzucajmy ich dobroci, doświadczenia i mądrości życiowej. Współczesne czasy tak na dobrą sprawę nie wiadomo, w jakim zmierzają kierunku. Co kiedyś będzie z naszym światem, na jakich zasadach on będzie funkcjonował. Przyszłość leży w naszych rękach, ale powiedzmy sobie szczerze, kto zapoczątkował nasze życia, kto nadał smak i zrobił ten pierwszy krok w przeszłości? Właśnie ludzie starsi, których potencjału nie doceniamy, a wręcz wolimy na własną ręką poszukiwać wzmianek historycznych, obyczajowych poprzez inne źródła informacji, kiedy te najbardziej wiarygodne i prawdziwe są obok nas.

Zapominamy, że ludzie starsi to nie hybrydy ani istoty kosmiczne. Mają bardzo podobne potrzeby do naszych. Nie bagatelizujmy ich. Również pragną ciepła, a w szczególności dialogu oraz obecności czyjejś osoby. My czujemy się źle i niekomfortowo, kiedy pada nam bateria w telefonie i mamy obawy, że zupełnie odetniemy się od świata, a ludzie starsi patrzą nieco inaczej. Łakną drugiej osoby, komunikowania się w tradycyjny, może coraz bardziej nam obcy sposób. Pamiętajmy, w żadnym razie nie są gorsi. Oni także mają potrzebę życia, bycia kimś. Właśnie na starość ludzie odkrywają swój sens życia. Kiedy mają więcej czasu, dużo reflektują, robią bilans życia. Aby być spokojnym, radosnym człowiekiem na starość, nawet z pasją i bijącą od wewnątrz energią, warto już dzisiaj pracować nad sobą, swoim charakterem i nastawieniem. Bo starość nie musi być ostatnim westchnieniem ani oczekiwaniem na śmierć. Może być życiem pięknym, rozwojowym, aktywnym – na różne sposoby, czy to wyjazdy, podróże, spełnianie i realizowanie swoich marzeń z młodości. Ludzie starsi mają potrzebę podążania na przód, edukowania się. Oni nie chcą tylko być i czekać biernie. Pragną mieć swój głos, dzielić się sobą. Senior czujący się pewnie pomimo swoich ograniczeń czy problemów zdrowotnych ma znacznie więcej energii do życia i działania.

Nie stawiajmy, zatem młodości w opozycji do starości. Te dwa „światy” wzajemnie się przenikają. Oba mogą czerpać z siebie. Między brzegami można zbudować mosty. Nie uciekajmy od starości, ponieważ temat wcześniej czy później zacznie i nas dotyczyć.

Tymczasem cicho obok nas kwitną perły, których nie widać. Starość często ma energię, której młodość nie zauważa i traci.

Recenzja dla portalu kulturalnego - Sztukater.pl (agraaafka)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Nocny film

Wszystko zaczyna się od śmierci córki jednego z najbardziej tajemniczych i przerażających filmowców na świecie. Dziennikarz, Scott McGrath już wcześni...

zgłoś błąd zgłoś błąd