Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Silva rerum

Wydawnictwo: Znak
7,88 (394 ocen i 102 opinie) Zobacz oceny
10
47
9
81
8
119
7
96
6
37
5
6
4
6
3
1
2
1
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Silva rerum
data wydania
ISBN
9788324038787
liczba stron
512
język
polski
dodała
Ag2S

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Powieść historyczna. "Świetnie napisana, marquezowska powieść, która dzieje się w siedemnastowiecznej Litwie i przypomina mimochodem, że historia Europy Środkowej jest wspólną opowieścią". OLGA TOKARCZUK Wielka powieść o burzliwych losach szlacheckiej rodziny, siedemnastowiecznym Wilnie i naszej historii. Śmierć...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Powieść historyczna.

"Świetnie napisana, marquezowska powieść, która dzieje się w siedemnastowiecznej Litwie i przypomina mimochodem, że historia Europy Środkowej jest wspólną opowieścią".
OLGA TOKARCZUK

Wielka powieść o burzliwych losach szlacheckiej rodziny, siedemnastowiecznym Wilnie i naszej historii.

Śmierć tropi rodzinę Narwojszów. Elżbieta i Jan Maciej cudem uciekają z kozackiej masakry. Dopiero ich dzieci, Urszula i Kazimierz, pokonują fatum ciążące nad rodem. Ona trafi do wileńskiego klasztoru, on pod skrzydła niebezpiecznych wolnomyślicieli. Ich rodzinna kronika, silva rerum, opisuje każde wydarzenia, jednocześnie skrywając niejedną tajemnicę.

W mrocznych zaułkach Wilna dzieje się bowiem znacznie więcej. Kazimierz niemal traci życie w studenckich bójkach, w klasztornych krużgankach słychać szelest drogiego habitu przeoryszy upokarzającej młodziutką nowicjuszkę, a przez życie rodziny, niczym niszczycielski żywioł przejdzie Jan Kirdej Biront. Charyzmatyczny buntownik, uczestnik nocnych orgii na dworze Radziwiłła, będzie odpowiedzialny za wybuch namiętności w klasztorze. Zakochany w nastoletniej Urszuli jest nieświadom, że sam budzi pożądanie jej brata.

Silva rerum to opowieść o balansowaniu między śmiercią a życiem, brzydotą a pięknem, ciałem a duszą, odsłaniająca tajemnice wielokulturowego Wilna. Zmysłowy, barokowy styl, bogactwo historycznego szczegółu i wciągająca akcja przyniosły autorce międzynarodową sławę. Wątki mistyczne przeplatają się tu z awanturniczymi, świętość graniczy z pożądliwością, tradycjonaliści spierają się z wolnomyślicielami, a historia pewnej rodziny staje się kluczem do historii całego kraju.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

książek: 1238
Leeloo_Dallas | 2017-01-05
Przeczytana: 05 stycznia 2017

Już po przeczytaniu pierwszych stron wiedziałam, że mam do czynienia z książką wyjątkową i wybitną, która oczaruje mnie lub właściwiej byłoby powiedzieć, że zaczaruje. Postanowiłam delektować się jej smakiem, dawkować treść, żeby móc cieszyć się nią jak najdłużej. Wytrzymałam w tym postanowieniu tylko do połowy a potem pochłonęłam resztę jednym tchem, siedząc skulona w fotelu, zupełnie zatracona w treści.
Czy jest to książka historyczna? Z pewnością tak, bo akcja dzieje się w historycznym miejscu i czasie, w tle pobrzmiewają historyczne wydarzenia i postaci. No właśnie: W TLE. A na pierwszym miejscu są ludzie, ich uczucia, pragnienia, namiętności, motywacje i lęki. To ludzkie emocje i ich przeżywanie są głównym bohaterem. I w tym miejscu objawił się swojego rodzaju fenomen powieści, bowiem z powodzeniem mogłaby rozgrywać się we współczesności.
Książka niemalże doskonała. Przekaz emocjonalny był jednak tak silny, że przytłumił klimat epoki i tego chyba trochę mi zabrakło. Aby przywołać klimat XVII-to wiecznej Litwy wyobrażałam sobie, że gdzieś tam, po sąsiedzku w okolicy grasuje Kmicic z Oleńką, co to ran jego nie była godna całować ( z całym szacunkiem oczywiście. W młodości zaczytywałam się „Trylogią” Sienkiewicza ).
I jeszcze jedno: udało się autorce sprawić, abym w książce pośród tych z litewska brzmiących nazwisk zobaczyła kawałek historii Polski.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
U stóp bogini

"Dobra córka to lampa pomyślności, rozświetlająca nazwisko rodziny. Zła córka to żagiew, która przyćmiewa sławę rodziny." Sabitri - córka p...

zgłoś błąd zgłoś błąd