Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Silva rerum

Wydawnictwo: Znak
7,87 (412 ocen i 106 opinii) Zobacz oceny
10
49
9
83
8
125
7
100
6
40
5
7
4
6
3
1
2
1
1
0
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Silva rerum
data wydania
ISBN
9788324038787
liczba stron
512
język
polski
dodała
Ag2S

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Powieść historyczna. "Świetnie napisana, marquezowska powieść, która dzieje się w siedemnastowiecznej Litwie i przypomina mimochodem, że historia Europy Środkowej jest wspólną opowieścią". OLGA TOKARCZUK Wielka powieść o burzliwych losach szlacheckiej rodziny, siedemnastowiecznym Wilnie i naszej historii. Śmierć...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Powieść historyczna.

"Świetnie napisana, marquezowska powieść, która dzieje się w siedemnastowiecznej Litwie i przypomina mimochodem, że historia Europy Środkowej jest wspólną opowieścią".
OLGA TOKARCZUK

Wielka powieść o burzliwych losach szlacheckiej rodziny, siedemnastowiecznym Wilnie i naszej historii.

Śmierć tropi rodzinę Narwojszów. Elżbieta i Jan Maciej cudem uciekają z kozackiej masakry. Dopiero ich dzieci, Urszula i Kazimierz, pokonują fatum ciążące nad rodem. Ona trafi do wileńskiego klasztoru, on pod skrzydła niebezpiecznych wolnomyślicieli. Ich rodzinna kronika, silva rerum, opisuje każde wydarzenia, jednocześnie skrywając niejedną tajemnicę.

W mrocznych zaułkach Wilna dzieje się bowiem znacznie więcej. Kazimierz niemal traci życie w studenckich bójkach, w klasztornych krużgankach słychać szelest drogiego habitu przeoryszy upokarzającej młodziutką nowicjuszkę, a przez życie rodziny, niczym niszczycielski żywioł przejdzie Jan Kirdej Biront. Charyzmatyczny buntownik, uczestnik nocnych orgii na dworze Radziwiłła, będzie odpowiedzialny za wybuch namiętności w klasztorze. Zakochany w nastoletniej Urszuli jest nieświadom, że sam budzi pożądanie jej brata.

Silva rerum to opowieść o balansowaniu między śmiercią a życiem, brzydotą a pięknem, ciałem a duszą, odsłaniająca tajemnice wielokulturowego Wilna. Zmysłowy, barokowy styl, bogactwo historycznego szczegółu i wciągająca akcja przyniosły autorce międzynarodową sławę. Wątki mistyczne przeplatają się tu z awanturniczymi, świętość graniczy z pożądliwością, tradycjonaliści spierają się z wolnomyślicielami, a historia pewnej rodziny staje się kluczem do historii całego kraju.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

książek: 0
| 2015-12-08

"Silva rerum" dla znających Wilno stanowi zapewne doskonałą rekonstrukcję miejsc, połączoną z drobiazgowo odtworzoną atmosferą i nastrojami w ledwie kilka lat po wojnie polsko-rosyjskiej z 1655 roku. Ludzkie obawy, zawiść, strach i zabobony, smaki i zapachy - żywo przenoszą nas w tamte czasy. Ale historia nie szczególnie wybija się w fabule, i można łatwo stracić poczucie, że to wiek XVII, a nie choćby 100 lat temu, bo jak widać dekoracje się zmieniają, ale ludzkie dylematy nigdy. Może nawet ta historia jest tu najmniej ważna, owszem, tło jakieś się przyda, ale bez przesady. "Silva rerum" zdaje się być nie zapiskami dnia codziennego i ważkich momentów lecz kroniką grzechu, który siedzi w każdym z tych bohaterów, i miłości - brudnej, niszczącej, zawistnej, spełnionej i niewinnej. Bo tak to już jest, że jedno ściśle łączy się z drugim, piękno z brzydotą, młodość ze starością, miłowanie z nienawiścią, czystość z perwersją, duchowość z marnością, a samo życie niezmiennie idzie w parze ze śmiercią. Miscellanea magis quam rerum.

Nie potrafię odnaleźć właściwej oceny dla tej powieści, do końca dla mnie niejednoznacznej. Jak na historyczną zdecydowanie wolę wersje prezentowane przez Cornwella czy Bunscha, a gdyby dodać jej nieco mistycyzmu przypominałaby statyczność Marqueza czy Allende w "Domu duchów". Nietuzinkowa i nastrojowa, z ciekawą narracją, złożona z potoku słów, myśli, wrażeń i w zasadzie nie potrzebuje akcji, dialogów, by kipieć emocjami i namiętnościami. Jednak nie wzbudziła we mnie euforii, nie wkradła się na tyle, by zyskać miano genialnej czy wybitnej. Niemniej zasługuje na uwagę i pominąć tej autorki w najbliższym czasie nie będzie sposób, a raczej teamu autorka-tłumaczka, z którymi łączą mnie rozmaite więzi.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Czarownica

Nie zachwyciła, nie urzekła, nie wsiągnęła. Jakaś taka przepakowana wątkami i tematami, dzięki czemu tematy liźnięte a nie rozwinięte. Jakby autorka...

zgłoś błąd zgłoś błąd