Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Quo vadis

Seria: Perły Literatury
Wydawnictwo: Bellona
7,06 (14165 ocen i 579 opinii) Zobacz oceny
10
1 263
9
1 986
8
2 173
7
4 281
6
1 969
5
1 421
4
370
3
465
2
89
1
148
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788311137332
liczba stron
640
słowa kluczowe
literatura polska, powieść
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Quo vadis to najbardziej znana obok Trylogii i Krzyżaków powieść historyczna czołowego polskiego twórcy końca XIX wieku. Publikacja przyniosła Sienkiewiczowi pierwszą w historii Polski literacką Nagrodę Nobla i międzynarodowy rozgłos. Fabuła została osadzona w czasach kwitnącego, coraz bardziej rozszerzającego swoje wpływy imperium rzymskiego i początków chrześcijaństwa. W powieści nie...

Quo vadis to najbardziej znana obok Trylogii i Krzyżaków powieść historyczna czołowego polskiego twórcy końca XIX wieku. Publikacja przyniosła Sienkiewiczowi pierwszą w historii Polski literacką Nagrodę Nobla i międzynarodowy rozgłos. Fabuła została osadzona w czasach kwitnącego, coraz bardziej rozszerzającego swoje wpływy imperium rzymskiego i początków chrześcijaństwa. W powieści nie zabrakło wątku miłosnego ani przeszkód piętrzących się przed zakochanymi. Na podstawie tego znakomitego romansu historycznego powstało wiele ekranizacji. W najnowszej wersji, wyreżyserowanej przez Jerzego Kawalerowicza, wystąpiła śmietanka aktorów polskiej sceny filmowej.

 

źródło opisu: bellona.pl

źródło okładki: bellona.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2768
FannyBrawne | 2015-12-11
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Jedna z moich książkowych faworytek, wielokrotnie czytana i za każdym razem mocno przeżywana.

Akcja dzieje się w Rzymie za czasów Nerona. Cesarz nie interesuje się swoim imperium, woli spędzać czas na pisaniu pieśni i ich odśpiewywaniu, pijackich ucztach i krótkotrwałych romansach. Całą tą sytuację obserwuje jego przyjaciel i doradca, Petroniusz, który świetnie się bawi, wychwalając wiersze cezara i rywalizując z innym patrycjuszem, Tygellinem. Jego spokój zostaje zniszczony za sprawą siostrzeńca, Marka Winicjusza. Marek jest młody, przystojny, bogaty, lubiany przez wszystkich, także przez kobiety. Wydaje się, że ma wszystko. Jednak jego dobra passa kończy się, kiedy zakochuje się w pięknej Ligii, wychowance Pomponii, kobiety znanej w Rzymie ze swojego przyzwoitego i cnotliwego życia. Winicjusz za namową Petroniusz postanawia odebrać ją opiekunom i uczynić swoją nałożnicą, ale młoda dziewczyna skrywa pewien sekret. Jest chrześcijanką i nie ma zamiaru godzić się na życie, które proponuje jej Winicjusz.

,,Quo vadis" to powieść wielowarstwowa i wielowątkowa, łącząca w sobie historię miłosną, wątek historyczny i religijny, sceny dramatyczne i humorystyczne. To przede wszystkim opowieść o sile wiary, nadziei i miłości. Wiary szczerej, bezinteresownej, opartej na ufności, wiary, dzięki której człowiek staje się lepszy(wyraźnie zaznaczona jest różnica między prawdziwą wiarą a fanatyzmem). Nadziei, która nigdy nie umiera i opiera się na przekonaniu, że bez względu na wszystko, co się przydarzy, jest ktoś, kto się o to wszystko troszczy, a śmierć nie jest końcem, lecz początkiem. O miłości, bez której nic by nie było. Miłości, która wierzy i ufa, która wszystko zrozumie i wytrzyma, miłości, która zmienia człowieka na lepsze.

To także powieść o dojrzewaniu. Para głównych bohaterów to młodzi ludzie(tym bardziej nie rozumiem doboru aktorów w filmie) i jest to często podkreślane. ,,Quo vadis" to historia młodzieńczego zauroczenia i pożądania, które przeradza się w dojrzałą, odpowiedzialną miłość, w której człowiek jest gotowy zrezygnować z własnych pragnień i zachcianek, byle tylko druga osoba była szczęśliwa. To także opis dojrzewania do wiary, momentu, w którym piękne marzenia o romantycznej męczeńskiej śmierci zderzają się z brutalną rzeczywistością. A także chwili, kiedy uświadamia sobie, że nie zawsze można być bohaterem - męczennikiem, że czasem lepiej jest skromnie żyć dla swojej sprawy, niż umierać w blasku chwały.

Powieść Sienkiewicza wciągnęła mnie tak bardzo, że nie mogłam się oderwać, chcąc w końcu dowiedzieć się, jak zakończy się historia tej miłości. Większość książek ma łatwe do przewidzenia zakończenia(obojętnie, czy jest szczęśliwe, czy tragiczne), tutaj natomiast do końca nie można przewidzieć, co się stanie. Sceny więzienne są przejmujące i trzymają w napięciu. A najlepsze jest to, że za każdym razem to przeżywa się tak samo, wszystkie chwile szczęścia i rozpaczy bohaterów. Podczas czytania można się pośmiać z różnych scen z udziałem Petroniusza, Nerona i Chilona Chilonidesa i wzruszyć podczas fragmentów ,,męczeńskich".

,,Quo vadis" to także zapis historii starożytnego Rzymu, przedstawienie zdemoralizowanego społeczeństwa, w którym zanikły wszelkie wartości. Równocześnie Sienkiewicz przedstawia młode chrześcijaństwo, z jego szczerością i idealizmem. Nawiązania do mitologii i historii ujawniają dużą wiedzę pisarza i pozwalają poszerzyć własną. Bohaterowie są bardzo dobrze nakreśleni. Winicjusz jest pociągający w swojej dumie i pewności siebie, a jego przemiana pod wpływem miłości jest wzruszająca. Ligia to jedna z ciekawszych bohaterek Sienkiewicza - z pozoru delikatna i bezbronna, potrafi walczyć o siebie i swoje przekonania, na oczach czytelnika z niedoświadczonej dziewczyny, prawie dziecka, zamienia się w kobietę. Najbardziej intrygującymi mnie postaciami byli Petroniusz i Akte, dawna kochanka Nerona, wciąż żyjąca miłością do niego. Ciekawi byli również(choć ich nie lubiłam) Popea, egoistyczna i uwodzicielska żona Nerona, płaszczący się przed cezarem Tygellin oraz chrześcijanin Kryspus, fanatyk, który uważał, że kochać można jedynie Boga, a ziemskie uczucia są grzechem. Jego postawa doprowadzała mnie do szału, ale to dzięki temu zapadł mi w pamięć.

Dla mnie najlepsza powieść Sienkiewicza(z tych co przeczytałam). Polecam każdemu.

,,Nadzieja czegoś od każdego jutra wygląda, inaczej nie można by żyć."

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Świątynia

Kolejna część ukazana z perspektywy innego bohatera. Nasz okularnik mający w sobie COŚ zdecydowanie mniej herosowaty. Lektura zawiera więcej eleme...

zgłoś błąd zgłoś błąd