Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Quo vadis

Seria: Perły Literatury
Wydawnictwo: Bellona
7,03 (13574 ocen i 559 opinii) Zobacz oceny
10
1 170
9
1 908
8
2 025
7
4 139
6
1 891
5
1 387
4
362
3
463
2
87
1
142
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788311137332
liczba stron
640
słowa kluczowe
literatura polska, powieść
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Quo vadis to najbardziej znana obok Trylogii i Krzyżaków powieść historyczna czołowego polskiego twórcy końca XIX wieku. Publikacja przyniosła Sienkiewiczowi pierwszą w historii Polski literacką Nagrodę Nobla i międzynarodowy rozgłos. Fabuła została osadzona w czasach kwitnącego, coraz bardziej rozszerzającego swoje wpływy imperium rzymskiego i początków chrześcijaństwa. W powieści nie...

Quo vadis to najbardziej znana obok Trylogii i Krzyżaków powieść historyczna czołowego polskiego twórcy końca XIX wieku. Publikacja przyniosła Sienkiewiczowi pierwszą w historii Polski literacką Nagrodę Nobla i międzynarodowy rozgłos. Fabuła została osadzona w czasach kwitnącego, coraz bardziej rozszerzającego swoje wpływy imperium rzymskiego i początków chrześcijaństwa. W powieści nie zabrakło wątku miłosnego ani przeszkód piętrzących się przed zakochanymi. Na podstawie tego znakomitego romansu historycznego powstało wiele ekranizacji. W najnowszej wersji, wyreżyserowanej przez Jerzego Kawalerowicza, wystąpiła śmietanka aktorów polskiej sceny filmowej.

 

źródło opisu: bellona.pl

źródło okładki: bellona.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 6
Książkoprzenikaczka | 2015-11-08
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 31 października 2015

Nigdy nie lubiłam tych par literackich, które były albo do bólu przesłodzone, albo odznaczały się średnio pięcioma wzdychnięciami z powodu wewnętrznego bólu na stronę. Winicjusz i Ligia należeli zdecydowanie do tej drugiej kategorii. Jak już wspominałam we wstępie, różnili się od siebie wszystkim. Ligia była dobrą, cnotliwą chrześcijanką, która martwiła się o wszystko i wszystkich. Oczywiście była także tak piękna, że swoją urodą przyćmiewała nawet Poppeę, urodziwą żonę cezara Nerona. Była postacią niemalże krystalicznie czystą, jeśli pominie się to, że czasami wydawała się być kimś zupełnie wycofanym, zagubionym pośród zła, które szerzyło się na Palatynie. To i tak jednak nie zmieniło tego, że dla mnie była osobą po prostu zbyt wyidealizowaną. Bohaterów, którzy mają być usposobieniem ideału, po prostu nie lubię, więc do Ligii sympatią nie zapałałam.
Winicjusz był równie denerwujący. Wzdychał nieustannie bez względu na to, czy Ligia, jego obiekt niezdrowego pożądania, była przy nim, czy też kryła się gdzieś na Zatybrzu. Jego wieczne usychanie z tęsknoty lub z miłości mnie denerwowało. Potrafiłabym przeżyć pięć czy dziesięć stron ciągłego wzdychania bohatera. Quo vadis jest jednak dziełem obszernym, a trzy czwarte kartek zostało poświęconych na rozmyślenia Ligii i Winicjusza oraz ich wzajemną...
Autor próbował zrobić z nich parę, którą łączyłaby miłość trudna, problematyczna. Udało mu się to jednak częściowo, ponieważ podczas czytania czułam, że więź łącząca Ligię i Winicjusza była jednak zbyt idealna. Wiem, mieli być przykładem tego, że miłość pokona wszelkie przeciwności, lecz dla mnie nadal ich historia powinna była się zakończyć chociaż trochę mniej szczęśliwie.
Większość czytelników pokochała Chilona, kłamcę, mordercę, oszusta. Dla mnie był postacią zupełnie neutralną. Nie nienawidziłam go, ale też nie pałałam do niego jakąkolwiek sympatią. Po prostu stał się kolejnym przykładem do rozprawki.
Najbardziej polubiłam Petroniusza, wuja Winicjusza. Nie był taki jak reszta osób na Palatynie. Tak właściwie odznaczał się na tyle dużą inteligencja i sprytem, że bez problemu bawił się nimi i samym Neronem. Tylko on potrafił tak wszystko ubrać w słowa, aby na czymś skorzystać. Był jedynym, który umiał jednocześnie obrazić Nerona i zaskarbić sobie jego względy.
Na początku myślałam, że społeczność starożytnych będzie do bólu wyidealizowana. Spodziewałam się samych świętych do bólu chrześcijan oraz przerysowanych poganów, wśród których miałyby być same złe, zepsute do szpiku dusze. Na szczęście ten jeden raz Sienkiewicz mnie zaskoczył i w każdej z tych grup znaleźli się ludzie całkowicie odmienni od nich.
Opisy, które niejednokrotnie spotkałam w Quo vadis, sprawiły, że często ze znużenia przymykałam oczy. Ożywiałam się trochę jedynie wtedy, kiedy rozpoczynały się uczty. Na swój sposób spodobały mi się te przyjęcia pełne rozpusty, przepychu i niejednokrotnie okrucieństwa. Były naprawdę miłą odmianą po przeczytaniu kolejnych stron traktujących o wzdychającym Winicjuszu.
W każdym bądź razie - bo trochę odbiegłam od tematu - nie mam kompletnie pojęcia, jak Sienkiewicz pisał opisy w swoich książkach, skoro wyszły mu całkiem udane literackie odpowiedniki kołysanek :) Czym się one różnią od tych w innych książkach? Istnieje w końcu tyle książek, w których opisy są jeszcze dłuższe, a ich czytanie jest samą przyjemnością. Prawdopodobnie wynika to z tego, że Quo vadis jest powieścią historyczną. Jej akcja rozgrywa się w czasach odległych nam o prawie dwa tysiące lat, a styl, którym została napisana, jest dostosowany do tamtych czasów.
Nie mogę ukryć, że Quo vadis trzeba po prostu przeczytać, nawet jeśli watek miłosny leży, a podczas czytania powieki same opadają. W końcu trochę wstyd nie znać powieści, za którą Polak dostał Nobla, czyż nie?
Link do recenzji: ksiazkoprzenikaczka.blogspot.com/2015/10/quo-vadis.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dziedzice ziemi

Falcones każda swoją potężną powieścią dowodzi, że należy do wielkich współczesnych pisarzy katalońskich. Bez względu na to, na jakim okresie i temaci...

zgłoś błąd zgłoś błąd