Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Książka roku 2016
w kategorii:
Literatura fantastyczna
1 685 głosów
Powiększ

Szeptucha

Cykl: Kwiat paproci (tom 1)
Wydawnictwo: W.A.B.
7,25 (2399 ocen i 453 opinie) Zobacz oceny
10
254
9
289
8
558
7
616
6
381
5
136
4
80
3
47
2
20
1
18
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788328026629
liczba stron
352
język
polski
dodała
maleństwo

Książka nagrodzona tytułem Książki Roku 2016 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura Fantastyczna. A wszystko przez to, że Mieszko I zdecydował się nie przyjąć chrztu… Gosława Brzózka, zwana Gosią, po ukończeniu medyny wybiera się do świętokrzyskiej wsi Bieliny na obowiązkową praktykę u szeptuchy, wiejskiej znachorki. Problem polega na tym, że Gosia – kobieta nowoczesna, przyzwyczajona do...

Książka nagrodzona tytułem Książki Roku 2016 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura Fantastyczna.
A wszystko przez to, że Mieszko I zdecydował się nie przyjąć chrztu…
Gosława Brzózka, zwana Gosią, po ukończeniu medyny wybiera się do świętokrzyskiej wsi Bieliny na obowiązkową praktykę u szeptuchy, wiejskiej znachorki. Problem polega na tym, że Gosia – kobieta nowoczesna, przyzwyczajona do życia w wielkim mieście – nie cierpi wsi, przyrody i panicznie boi się kleszczy. W dodatku nie wierzy w te wszystkie słowiańskie zabobony. Bogowie nie istnieją, koniec, kropka!
Pobyt w Bielinach wywróci jednak do góry nogami jej dotychczasowe życie. Na Gosię czeka bowiem miłość. Czy jednak Mieszko, najprzystojniejszy mężczyzna, jakiego do tej pory widziała, naprawdę jest tym, za kogo go uważa? I co się stanie, gdy słowiańscy bogowie postanowią sprawić, by w nich uwierzyła?
Słowiańskie bóstwa, pradawne obrzędy, romans, a przede wszystkim – solidna dawka humoru!

 

źródło opisu: www.gwfoksal.pl

źródło okładki: www.gwfoksal.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 827
Stokrotka | 2016-05-18
Na półkach: Przeczytane, Fantastyka
Przeczytana: 18 maja 2016

„Szeptuchę” Katarzyny Bereniki Miszczuk można streścić w kilku zdaniach.
Gosława, zwana przez wszystkich Gosią, po studiach medycznych musi odbyć roczne praktyki u wiejskiej znachorki, czyli szeptuchy. Bohaterka okazuje się tzw. wiedzącą, która jako jedyna może odszukać legendarny kwiat paproci. Pożądają go słowiańscy bogowie i władca Polan, czyli Mieszko. Każdy z nich na swój sposób usiłuje przekonać bohaterkę, aby to jemu oddała kwiat. Tak w dużym skrócie wygląda treść części pierwszej. Druga już powstaje i ma nosić tytuł „Noc Kupały”.

Co mi się podobało?
- alternatywna rzeczywistość, czyli świat, w którym nadal władzę sprawują Piastowie,
- wprowadzenie bogów słowiańskich i innych mitycznych stworów, typu: wąpierze, utopce, rusałki, płanetniki,
- opis pracy, obowiązków i umiejętności wiejskiej szeptuchy.

Co mi się nie podobało?
- fobie i malkontenctwo głównej bohaterki, która na dodatek okazała się osobą dosyć płytką,
- naleciałości ze „Zmierzchu” – ona wiecznie niezdarna, potykająca się o własne nogi, on – nieśmiertelny, obierający za cel ochronienie jej przed wszelakim niebezpieczeństwem.

„Szeptuchę” czyta się przyjemnie. Jeśli biblioteka zakupi kolejne tomy, z pewnością sięgnę po kontynuację przygód Gosi i Mieszka.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zatoka o północy

Bardzo przeciętna książka. Podstawowe pytanie: co się stało w tę noc? 40 lat temu. Kto zabił siostrę Julie ? Oczekiwałam jakiegoś konkretniejszego śle...

zgłoś błąd zgłoś błąd