Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

House of Cards. Ograć króla

Tłumaczenie: Agnieszka Sobolewska
Cykl: Francis Urquhart (tom 2)
Wydawnictwo: Znak Literanova
6,95 (780 ocen i 98 opinii) Zobacz oceny
10
28
9
48
8
174
7
258
6
188
5
59
4
15
3
9
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
To Play The King
data wydania
ISBN
9788324035076
liczba stron
400
język
polski
dodała
Ag2S

OPOWIEŚĆ-FENOMEN, NAZYWANA WSPÓŁCZESNYM MAKBETEM. Francis osiągnął swój cel – w wyniku politycznej gry stanął na czele rządu. Teraz jednak musi umocnić pozycję i utrzymać władzę, stawić czoła kolejnym wyzwaniom. Tymczasem stawka robi się coraz wyższa: w grze o władzę będzie się musiał zmierzyć z samym królem Anglii, który okaże się jego zaciekłym wrogiem. Czy uda mu się ograć...

OPOWIEŚĆ-FENOMEN, NAZYWANA WSPÓŁCZESNYM MAKBETEM.

Francis osiągnął swój cel – w wyniku politycznej gry stanął na czele rządu. Teraz jednak musi umocnić pozycję i utrzymać władzę, stawić czoła kolejnym wyzwaniom.

Tymczasem stawka robi się coraz wyższa: w grze o władzę będzie się musiał zmierzyć z samym królem Anglii, który okaże się jego zaciekłym wrogiem. Czy uda mu się ograć króla?

***
House of Cards. Ograć króla to kolejna odsłona mrocznej opowieści o chciwości, korupcji i nienasyconej ambicji na najwyższych szczeblach władzy. Seria powieści Sir Michaela Dobbsa, byłego doradcy Margaret Thatcher, stała się podstawą słynnego serialu i światowym bestsellerem.

Znajdziesz w niej to, czego nie zobaczysz w serialu!

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2
Creedart | 2016-02-19
Na półkach: Przeczytane

Pociesza mnie fakt uczenia się na błędach. Oczywiście zmiany mają charakter kosmetyczny, fundamentalny albo są nazwane zmianą, które tej zmiany nie odzwierciedlają stając się gorszą częścią pierwszego, wydawałoby się - nie mogącego być gorszym. Nie wiem, czy to za sprawą refleksji nad pierwszą częścią House of Cards, Michael Dobbs popełniając kolejną część historii z wojownikiem w białych rękawiczkach Francis'em Urquhart'em pod nazwą "Ograć Króla", uczynił czytelnikowi tej książki świat ciut lepszym. Ubarwienie i opis pewnych elementów przestrzeni, na której akcja się rozgrywa oraz lekkie uwypuklenie cech dominujących, charakterystycznych dla występujących postaci, rzuca światło na okrytą cieniem bardzo słabą część pierwszą. Niestety, jest to światło zdecydowanie zimne i zbyt blade, aby druga mogła stać się faktycznie "opowieścią-fenomenem". Ubarwienie ma charakter prostolinijny, kolory są wyłącznie czarno-białe, postacie wciąż są jednowymiarowe, proste, niemyślące, można odnieść wrażenie, jakby były sterowane przez nadboga, który sprzyja Francis'owi. Co ciekawe, w pewnym momencie autor próbuje ujawnić słabości, ludzką twarz bohatera wcześniej mocno wyidealizowanego, niezachwianego moralnością stawiając Urquhart'a w roli zaszczutego, sponiewieranego przez polityków opozycji, ogarniętego pożądaniem wobec szefowej instytutu zajmującej się sondażami i badaniami opinii publicznej. I co przewidywalne, wyszło bardzo sztucznie, zdecydowanie niekonsekwentnie. Nawet, co należy podkreślić, bo przecież o Królu jest mowa, monarcha został pozbawiony w kluczowych momentach błyskotliwości intelektu, staje się marionetką, która walcząc z premierem, przywodzi na myśl walkę karcianego Joker'a z sercowym Królem. W obliczu takiego zagrożenia, król winien szukać wszelkich sposobów na unieszkodliwienie działania Jokera, z kolei tytułowy król czeka potulnie na kolejne ciosy wymierzone w jego osobę, w rodzinę królewską, którą reprezentuje. Nie można nie odnieść wrażenia, że część ta znacznie lepiej wypada niż jej poprzedniczka, ale w dalszym ciągu nie jestem w stanie pojąć nazywania tej historii "opowieścią-fenomenem", jeśli po przeczytaniu połowy książki, potrafię przewidzieć z 90% dokładnością zakończenie. 10% to detale, detale, o których Dobbs zapomniał w części pierwszej.,

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Sala balowa

Odwieczne pytanie: kto jest bardziej szalony, pacjent czy psychiatra? Gdy ten ostatni owładnięty jest ideą eugenicznej hodowli ludzi, odpowiedź nas...

zgłoś błąd zgłoś błąd