Cząstki elementarne

Wydawnictwo: W.A.B.
7,05 (2857 ocen i 238 opinii) Zobacz oceny
10
152
9
406
8
591
7
840
6
446
5
211
4
74
3
86
2
17
1
34
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Particules élémentaires
data wydania
ISBN
9788328021228
liczba stron
368
język
polski
dodała
Ag2S

Niepokojąca diagnoza współczesnych postaw ludzkich. Młody biolog, przesiadujący w nieskończoność nad swoją pracą, i jego przyrodni brat, pogrążający się w kryzysie psychicznym nałogowy konsument pornografii, uosabiają zdaniem autora dwa skrajne sposoby życia we współczesnej cywilizacji. Kiedy obsesje seksualne przywodzą jednego z braci na skraj obłędu, drugi pracuje nad genetycznym modelem...

Niepokojąca diagnoza współczesnych postaw ludzkich.
Młody biolog, przesiadujący w nieskończoność nad swoją pracą, i jego przyrodni brat, pogrążający się w kryzysie psychicznym nałogowy konsument pornografii, uosabiają zdaniem autora dwa skrajne sposoby życia we współczesnej cywilizacji. Kiedy obsesje seksualne przywodzą jednego z braci na skraj obłędu, drugi pracuje nad genetycznym modelem nieśmiertelnej i bezpłciowej istoty ludzkiej. Książka łącząca elementy powieści obyczajowej, eseju i science fiction wywołała we Francji istną burzę, a nieprzyznanie jej autorowi nagrody Goncourtów porównywano z odrzuceniem przez jury Podróży do kresu nocy Céline'a.

 

źródło opisu: http://sklep.gwfoksal.pl/

źródło okładki: http://sklep.gwfoksal.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 689

Marcin Świetlicki stwierdził w jednym z wywiadów, że Houellebeq to taki "Paolo Coleho dla trochę mądrzejszych", że "sadzi truizmy". Dodajmy do tego, iż tenże Świetlicki przyznał się do czytania jedynie fragmentu powieści Houellebeqa, co w połączeniu z dość typową dla niego ignorancją i bylejakością zaowocowało bardzo niesprawiedliwą oceną. Zresztą wiarygodność Świetlickiego w kontekście reszty wywiadu jest przyzerowa. Wspominam o tym nie bez powodu - Houellebeq jest wydarzeniem znacznie bardziej politycznym niż literackim, a to za sprawą jego niewątpliwego talentu to zrzeszania sobie wrogów zarówno po stronie lewicy jak i prawicy.

Francuz naprawdę potrafi z burzy w szklance wody wywołać drugi Huragan Wilma. Krytycy nie tylko samego autora "Cząstek elementarnych" kopią po kostkach, ale w jadowitym tonie wyniszczają innych recenzentów, gdzie w kontrrecenzjach - adpersonalnie i ironicznie - kpią z kompetencji wrogiego obozu światopoglądowego. Niektórzy tak bardzo nie potrafią pohamować koników światopoglądowych, że - jak przykładowo recenzent z Esensji - w emocjonalnym berserku zapominają nawet dodać przecinków do swej publikacji (za to wykrzykników i wielokropków nie brak).
Cóż więc takiego w tych, jak tu ujął Świetlicki, coelhizmach, że strona lewa i prawa chwyta za broń?

Lewicowy establishment z pewnością nie mógł znieść powieści, w której pokolenie 'róbta co chceta' zostało do granic możliwości zdehumanizowane postaciami antyspołecznego onanisty Brunona i lodowato zimnego Michela. Houellebeq zauważa, że konsekwencjami rewolucji obyczajowej stały się rozpad rodziny jako przyczyna cierpienia i aspołeczności nowego pokolenia, seksualny konsumeryzm, który z połączeniu z kultem ciała doprowadził do rozpadu relacji i wstyd starości jako ciała niedoskonałego. To faktycznie coelhizmy.

Natomiast konserwatyści - przy samym końcu powieści - niemało się pewnie zdziwili, że Houellebeq jako panaceum nie proponuje robienia kroku w tył - do społeczeństwa bardziej ascetycznego - a zrobienie dalekiego skoku w przód wkraczającego już w ramy post/transhumanistyczne. Jednopłciowość i zadeptanie buciorami z logo H+ wszystkiego, co można nazwać indywidualizmem jako przyczynek do czegoś, o czym pisał już Aldous Huxley.

W czym więc ta siła "Cząstek elementarnych" i w ogóle Houellebeqa? Prawdopodobnie w tym, że coelhizmy we Francji podlegają wyparciu przez poprawność polityczna i sfrustrowane społeczeństwo znalazło wspólny język ze sfrustrowanym pisarzem. I chociaż sam podzielam zdanie Magdaleny Miecznickiej: "książka ważna, ale nie wybitna", literacko ascetyczna, a naukowo dziwaczna, to jednak - mimo pornografii - zaskakująco pouczająca moralnie i brutalnie szczera.

A odnośnie posthumanizmów z końca powieści... Bliżej mi jednak do pesymizmu i ekstrapolacji Jacka Dukaja, niźli rozwiązania Michela Houellebeqa.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Virion 3. Adept

📍Trzy słowa o... Najnowszej książce Andrzeja Ziemiańskiego „Virion- Adept”. Jest to trzeci tom serii Imperium Achai, który swoją premierę miał 15 maja...

zgłoś błąd zgłoś błąd