Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Narzeczona Schulza

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,88 (189 ocen i 55 opinii) Zobacz oceny
10
9
9
11
8
46
7
67
6
36
5
7
4
2
3
2
2
1
1
8
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308054338
liczba stron
324
język
polski
dodał
Jaga

19 listopada 1942 roku. Na rynku w Drohobyczu zostaje zastrzelony Bruno Schulz. Kilka lat później "Sklepy cynamonowe" i "Sanatorium pod Klepsydrą" zdobywają status arcydzieł i rozpoczynają wędrówkę do kanonu światowej literatury. Legenda genialnego artysty zaczyna żyć własnym życiem. Pośmiertnym sukcesom Schulza z pewnego oddalenia przygląda się tajemnicza kobieta… To Juna, znana czytelnikom...

19 listopada 1942 roku. Na rynku w Drohobyczu zostaje zastrzelony Bruno Schulz. Kilka lat później "Sklepy cynamonowe" i "Sanatorium pod Klepsydrą" zdobywają status arcydzieł i rozpoczynają wędrówkę do kanonu światowej literatury. Legenda genialnego artysty zaczyna żyć własnym życiem. Pośmiertnym sukcesom Schulza z pewnego oddalenia przygląda się tajemnicza kobieta… To Juna, znana czytelnikom z dedykacji do Sanatorium pod Klepsydrą.

Agata Tuszyńska w swojej najnowszej książce proponuje niezwykłą literacką opowieść, w której mieszają się dramatyczne wątki miłości i wojny. Pisarkę zainspirowała tym razem postać Juny, Józefiny Szelińskiej, jedynej kobiety, której Bruno Schulz zaproponował małżeństwo.

Miłość, sztuka, wojna i śmierć. Drohobycz, Warszawa, Gdańsk. Zasłyszane opowieści i nieliczne ślady, na podstawie których Agata Tuszyńska opisuje możliwe dzieje związku dwóch wybitnych osobowości.

Dlaczego Schulz nigdy się nie ożenił? Dlaczego to on podpisał się pod polskim tłumaczeniem Procesu Kafki, choć przekładu dokonała Szelińska? Z jakich powodów Juna nie ułożyła sobie życia z innym mężczyzną? Jaki los spotkał "Mesjasza", zaginiony rękopis ostatniej powieści Schulza?

Piękna opowieść o miłości, stracie i sztuce, która po raz kolejny okazała się potężniejsza niż śmierć.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2164

Książka ukazała się 27 sierpnia tego roku, czyli prawie 3 miesiące temu, więc już recenzje na temat tej książki kilka recenzji przeczytałam, i decydując się na jej przeczytanie miałam oczekiwania. Ale książka przekroczyła oczekiwania! Jest niesamowita. I już dostawszy ją, usłyszałam o nagrodzie przyznanej jej we Francji!
Książka rekonstruuje związek Brunona Schulza z Józefiną Szelińską.
Przyznam szczerze, że sam fakt, iż Schulz miał namiętny romans, że kobieta przez niego szalała i robiła wszystko, żeby go zatrzymać, już to samo przeczyło moim licealnym wyobrażeniom o tym lubianym przeze mnie pisarzu. I taka treść, trochę tabloidowa, połączona z masochistycznymi rysunkami artysty, zapewniłaby książce 'sprzedaż'.
Ale książka sięga w głąb! Sięga do istoty rzeczy. Jest to biografia-marzenie, biografia - wzór pisarstwa biograficznego, i wielka literatura sama w sobie.

Po pierwsze, autorka pokazała wielkiego w swoich obsesjach i talencie Brunona Schulza. Mamy opis jego życia, jego kręgu zainteresowań, lęków, rodziny, przyjaciół, przywiązań itd. Mamy szokujące i piękne rysunki. Książka jest odkryciem.

Po drugie, prowincja, Drohobycz i Kresy. Historia miłości Józefiny i Bruna pokazuje jak bardzo oboje się tym różnili. Ona chciała uciec od prowincji, od żydowskiego środowiska (z którego już jej rodzice odeszli), od prowincji, od Kresów. A Bruno - w tym co nienawidził, co go wiązało, czego się bał, widział istotę swojego bycia artystą totalnym.

Po trzecie, niespełniona miłość, i potem lata popadania w obsesję, życie przeszłością, wspomnieniami. Józa po wojnie żyła historią sprzed wojny, to tragiczna postać. Taka, ku przestrodze nieszczęśliwie zakochanych kobiet.

Po czwarte, wojna, holocaust i całe tło powojenne, ale i przed wojną.
Autorka pokazała niemożność poślubienia praktykującego żyda i ochrzczonej Józy. Pokazuje całe to biedne środowisko rodziny Schulzów w Drohobyczu i wyrwanie się z tego brata Bruna i ucieczkę od tej beznadziei Bruna, w sztukę, w uleganie obsesjom, 'babranie się w tym'.
Potem pokazuje wojnę, i całe piekło holokaustu. Co Niemcy zrobili z ludźmi. Schulz i getto drohobyckie. Józa i Warszawa, szmalcownicy i zabójstwo jej rodziców. Przecież oni byli ochrzczeni! Przecież to było przyczyną niepoślubienia Schulza!!!
A po wojnie Gdańsk. Potem rok 68. Jest to tragedia, wielka ciągnąca się, zabierająca ludziom z ich talentami życia, przeszłości.

I na koniec wrócę do postaci tytułowej. Autorce udało się pokazać skomplikowaną psychikę i przyczyny tego skomplikowania. Ja osobiście miałam wrażenie, że Józa była osobą dziwną, skrytą do przesady, żyjącą wyimaginowanymi duchami, pielęgnującą relikwie i po śmierci je tracącą. Pewnie ktoś je sobie przywłaszczył. Życie.

Książkę polecam. To lektura totalna, wciągająca na tydzień. Wydana wspaniale, opatrzona rysunkami i zdjęciami, więc taka na pamiątkę do oglądania.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Uczeń Smoka

Jak dla mnie najsłabsza część, bardzo namieszana i dopiero pod koniec wszystko się porządkuje. Ogólnie cała seria dość przyjemna do czytania ale bez r...

zgłoś błąd zgłoś błąd